เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม ?

 

(โคลงอิสรา)

 

@ ฯ ครา คนเรียนรู้โลก แจ่มชัด

โลก ย่อมรักรึงรัด มนุษย์จ้อย

โลกธรรมชาติชีวิต วางจัด แจ่มแจ้ง แล้วเนอ

เพียงแต่มวลมนุษย์น้อย จักตรัสรู้ ฉันใด ? ฯ @

 

(กลอนอิสระ)

 

@ ตรัสรู้ ก็คือรู้จัก โลก

สัมผัสสายลมโชยโบกสะอาดใส

- - - สายนที ดาว เดือน ดวงตะวัน อำไพ

อันมอบให้มนุษยชาติได้ดำรงชีวี

- - - ตรัสรู้ คือรู้คารวะ แม่พระธรรมชาติ

พราวพิลาสให้เราได้สุขี

ดิน น้ำ ลม ไฟ แม่พระธรณี

ศักดิ์สิทธิ์ปกป้องวิถีชีวิตมนุษยชน

ลัทธิอภิมหาบริโภคทุนนิยมสามานย์โลกาวินาศสุดโต่ง

เปล่ากลวงโล่งในทุกหน

ทำลายรากเหง้าวิถีชีวันแห่งปวงคน

โลก จึง ร้อนรน เลวร้าย นิรันดร์มา

- - - จึงเพื่อนมนุษย์เอ๋ย

เคยคำนึงบ้างไหมเล่า เคยกังขา ?

ว่าหายนะโลกร้อนเพิ่มขึ้นทุกทีมา

ก็ด้วยอวิชชาบ้าคลั่งวัตถุนิยมเงินตรา

หายนะภัยร้ายจากน้ำมือมนุษย์

สุด สุด แจ่มแจ้ง เห็นกันทั่วหน้า

สึนามิ มหันตภัย โรคร้ายนา นา

ล้วนถาโถมถล่มมนุษย์อวิชชาพินาศพลัน

เงยหน้ามองดู ดาว เดือน ตะวัน บ้างซี

แล้วดวงใจ เธอ จักล้นปรี่ รักรังสรรค์

ออกมากลางแจ้งรับสายลมแสงแดดกัน

ฟังเสียงวิหคนกกาแจ้วจำนรรจ์ยาม อรุณ

เพื่อนเจ้ามนุษย์เอ๋ย …

อย่าลืมเลยว่าตราบ ดาวโลก นี้ยังคงหมุน

ก็ด้วยเพราะว่า แม่พระธรรมชาติ นี้มีพระคุณ

โปรดอย่าเนรคุณพระคุณแม่แห่งเธอเลย @

ชื่อเรื่องจากบทเพลงของวงดนตรี “ทีโบน”

ฤดูหนาว, ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ณ “ปลายฝน - ต้นหนาว”

ล้านนาอิสระ, เจียงใหม่.