มองดูสิ มองอย่างไรก็ได้เห็น

ที่ ดวงตา คอยมองจับจ้องอยู่

ที่ ใบหู คอยแยะแยกจำแนกเสียง

ที่ จมูก คอยดมชมกลิ่นเกลี้ยง

ที่ ปลายลิ้น คอยเรียงไล่ลิ้มรส

ที่ กาย คอยข้องแวะคอยแตะเน้น                 ที่ ใจ เต้นคอยรู้สึกนึกจารจรด

ก่อนสื่อสารสัมผัสเป็นภาพพจน์                    ซื่อสัตย์หมดทุกคำไข อวัยวะ

ยกเว้น ใจ ย้อนยอกคอยบอกผิด                  เพราะใจคิดยากจักซื่อถือสัจจะ

เพราะมี โลภ โกรธ หลง ยากลดละ               ขาดธรรมะ บริสุทธิ์ ยุติธรรม

วัน-วันหนึ่งใจจึงสื่อสารผิด                          ตามแนวคิดเอนเอียงเลี่ยงเลยล้ำ

วัน-วันหนึ่งนับไม่น้อยกว่าร้อยคำ                  หากจะนำมา จับผิด คิดไตร่ตรอง

ด้วยความ โลภ เราพูดว่า อา...ดีแล้ว             คล้อยตามแนวประโยชน์ ผล ตนจับจ้อง

ไม่สนใจ เลือด น้ำตา ใครบ่านอง                 เห็นแต่ทองเท่าหัวของตัวกู

ด้วยความ โกรธ เราพูดว่า อา...ผิดแล้ว         คล้อยตามแนวอารมณ์การข่มขู่

เพียงเพราะเขาไม่เหมือนใจไม่น่าดู              จึงลบหลู่เพราะเขาไม่เหมือนใจตน

ด้วยความ หลง เราพูดว่าไม่เป็นไร               พวกพ้องไปทำไม่ดีทำปี้ป่น

ไประรานเหยียบย่ำทำร้ายคน                     ไปจี้ปล้นก็ไม่เห็นจะเป็นไร

นี่ คือใจไม่ซื่อถือสัจจะ                             ขาดธรรมะยุติธรรมกล่าวคำไข

จนเป็นธรรมดาน่าตกใจ                            ไม่ว่าใคร ว่าเขา ( เราก็มี... )

แต่ ทางโลก ถือเป็นใจที่เหมาะเจาะ             จักย่างเหยาะเผชิญโชคในโลกนี้

โลกที่คอยตะครุบคอยทุบตี                       ฆ่า คนดี ที่โกหกโลกไม่เป็น

เพราะโลกนี้คือโลกรักอคติ                        มองดูสิ มองอย่างไรก็ได้เห็น

ยุติธรรม คือ อำนาจฟาดกระเด็น                ทุกสายเส้นในกำมือ ผู้ถือ อำนาจ ไว้.

กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่