Dictator

ในห้วงคำนึงขบถโรมานซ์ : 14 ตุลา 16 - 6 ตุลา 19 ฉัน รัก เธอ

pic

ล ม ห น า ว เ ห นื อ พั ด โ ช ย ม า
ยามต้องไล้ผิวกาย
ร้อน ที่รุ่ม ก็ คลาย
กลิ่นอาย เหมันตฤดู มิรู้เลือน

น ก น้ อ ย ๆ สีเหลืองเรืองเรื่อ
โบยบินทุกแหล่งหล้ามิรู้หน
โผร่อนจับเกาะกิ่งก้านต้นมะขามสนามหลวง – สนามราษฎร์
ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว – ตามไล่ทักทายกัน
โ อ ... ก็นานนักแล้วซิหนอที่พวกเจ้ามิได้มาพบกัน!

ณ เบื้อง ฟ้าบน
ด ว ง ต ะ วั น สาดแสงแรงกล้า
น ก พิ ร า บ ข า ว พราวอันมิถ้วนนับ
สะพรึบสะพรั่ง โบยบิน ฉวัดเฉวียน เวียนว่อน ... ราวจักข่ม คคนานต์
พราวปีกขาว สะพรึบสะพรั่ง โบยบิน ฉวัดเฉวียน เวียนว่อน
เริงรำร่อนจับเกาะกอดโดมแดนธรรม... ธ ร ร ม ศ า ส ต ร์
โ อ !... ดูช่างงามเกลื่อนกลาดไปทั่วดินแดนเสรี ... เ จ้ า น ก เ ส รี !
แ ล ณ ลานโพธิ์ เล่า
ใ บ โ พ ธิ์ ก็ พลิกพลิ้วระริกริก ระเริงร่า แกร่งกล้า – กล้า โห่ร้องขานรับกันกรูกราว – กรูเกรียวง
ใ บ โ พ ธิ์ ก็โห่ร้องขานรับ กัน กรู กราว กรูเกรียว
ยามเมื่อพระพายรำเพยพัด

--- ยัง เย็นยะเยืยบเยือกแห่ง ส า ย น้ำ เ จ้ า พ ร ะ ย า เล่า
แ ม่ เ จ้ า ก็ ถ ะ ถั่ ง หลั่งไหลอันมิสุดสิ้น
โหม คลื่นอย่าง ครื้นเครง ทุกวัน – คืน มิรู้รา – มิรู้เลือน
โ อ !... สามสิบสี่ปี – สิบสี่ตุลาฯ !
บ า !... สามสิบเอ็ดปี – หกตุลาฯ!
ยังจำได้ ... ยังจำได้
มิรู้ลืม – มิรู้เลือน

ไม่ โกรธ --- ไม่ เกลียด
ไม่ เคืองเคียดแค้น อาฆาต พยาบาท ใดๆต่อไปอีกแล้ว!
---- ใ ห้ ก า ล เ ว ล า วั ด คุ ณ ค่ า !
---- ใ ห้ ธ ร ร ม ช า ติ ชี วิ ต จิ ต วิ ญ ญ า ณ ตั ด สิ น !

โ อ้ ... 14 ตุลาฯ 16

อา... 6 ตุลาฯ 19

พั น ธุ์ พื ช เ ดื อ น ตุ ลาฯ !!!

ฉั น รั ก เธ อ

ฉั น รั ก เ ธ อ

 

+ + + + + + + + + + + + + + + + + +

pic

pic

แด่.... ประชาชน นิสิตนักศึกษา แลผองเพื่อน เดือนตุลาฯ ผู้หยัดยืนในอุดมการณ์ที่งดงามเป็น
นิรันดร์ และแด่ คนเดือนตุลาฯ ที่ ดูเหมือน เปลี่ยนสี แปรธาตุ ไปซะแล้ว เมื่อถูกคลื่นอ๓ิ
มหาบริโภคทุนนิยม – สามานย์สุดโต่ง สาดซัด ไป อย่างไร้ชีวิตชีวา ฯลฯ กระทั่งรุกราน
รากเหง้าชีวิตประชาชน

แด่.... พี่น้องประชาชนที่ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยครา “พฤษภาทมิฬ ปี 35”

แด่.... พี่น้องประชาชนที่ต่อสู้เพื่อรากเหง้าวิถีชีวิตของแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง... พรบ. ป่า
ชุมชน การต่อต้านโรงงานไฟฟ้า – ถ่านหิน การสร้างเขื่อน การระเบิดเกาะแก่ง ฯลฯ

แด่.... นักธุรกิจกินเมือง – การเมือง และรัฐบาลเผด็จการพลเรือนรัฐสภาสามานย์ทุกยุคที่อ้าง
เสียงข้างมากโดยการซื้อเสียง (เราไม่โทษประชาชนดอก เพราะประชาชนไม่มีที่พึ่งมาทุกยุค)
เพื่อเข้ามากอบโกยโกงกิน ปล้นชาติ ปล้นประชาชนอย่างน่าทุเรศ!

แด่.... รัฐบาลและเผด็จการทหาร ค.ม.ช พวกคุณลงจากเวทีได้แล้ว!

แด่.... คารวะแด่พี่น้องประชาชนพม่า (พระสงฆ์ แม่ชี นักศึกษา ประชาชน ฯลฯ) ที่ต่อสู้กับ
รัฐบาลเผด็จการทหารฟัสซิสม์ “สล็อก” หฤโหด

แด่.... พี่น้องประชาชนทั่วโลกที่กำลังต่อสู้ เพื่อรากเหง้าวิถีชีวิตของตนและของโลกโดยองค์รวม
และกำลังต่อสู้กับรัฐบาลเผด็จการในประเทศสมมุติของตัวเอง ฯลฯ

แด่.... ฯลฯ ..... ฯลฯ ...... ฯลฯ

โลก เอกภพ จักรวาล อวยพรชัย!

pic

pic

(1)

จักรวาลอวยพรชัย
ณ ยามราตรีกาล
ดวงดาวเดือนพราวพร่างบนทุ่งฟ้า
วิบ วิบ วับ วับ เปล่งประกายทอแสงเจิดจ้า
อวยพรชัยแด่โลก ชีวิต!

แล ณ ยามอรุณรุ่ง
ดวงตะวันสาดแสงสีทองส่องโลกหล้า
วิหคนกกามวลสรรพสิ่ง – สรรพชีวี
...เริงระบำรำร่ายฟ้อน
อวยพรชัยแด่ผองเพื่อนมนุษยชาติ!

ณ คืนวันแห่งการสัปประยุทธ ต่อสู้
ด้วยอหิงสา ศานติวิธี
พี่น้องม่าน พี่น้องชนเผ่าทั้งผอง
...แล สตรีเหล็ก “ออง ซาน ซูคยี”
รวมทั้งผองเพื่อนพี่น้องร่วมโลกร่วมแผ่นดินแห่งดาวโลกดวงนี้
ต่างคล้องแขนร่วมเดินทางเปล่งร้องขับขานบทเพลงแห่งชัย
...ชัย...ชัย...ชัย !

ดูรา...ภราดา...ภราดา
ยลดูด้วยประกายดวงตาปลื้มปิติ
...ดูซี...ดูซี...
“มองดูความจริงซี”
พระคุณท่าน แม่ชี...พระสงฆ์องคเจ้า
เดินจงกรม สวดมนต์ให้ประชาชน
แลร่วมขับขานบทเพลงสวดแห่งเสรี!
ท่านเป็นทัพหน้าพร้อมประจญประจัญบาน
กับหมู่มาร อสูร ทุกผู้ !
สาเหตุ เป็นด้วย เพราะ...
“สุดแสนที่จักทนทานได้”
ท่านจึ่งพร้อมประจญประจัญบานกับมารปีศาจ อสูร
ด้วยอหิงสา ศานติวิธี เมตตาธรรม
กรุณา ปราณี แลยืนหยัดมั่น
เถิดเหล่าพี่น้องเผด็จการฟัสซิสต์สลอร์คแห่งมิยันม่า
คุณจงลงจากเวทีที่คุณเล่นละครจอมปลอมมานานแสนนานแล้ว !
จงลงจากเวทีอันแสนทุเรศซะดีๆ
หมดเวลาของเธอแล้ว !
หมดเวลาของเธอแล้ว !

โลก เอกภพ จักรวาล อวยพรชัยให้ประชาชน
...มหาประชาชน จงเจริญ !

pic

pic

(2)

หัวใจจิตวิญญาณมนุษยชาติมิเคยตาย !
เผด็จการท็อปบูททมิฬมิยันม่าร์
ถ้าเธอจักเข่นฆ่าทำร้ายจับกุมคุมขังประชาชน
...กระทั่งเข่นฆ่าทำร้ายพระสงฆ์องคเจ้า !
นั่นคือ บาปหนาที่เธอกระทำ
ด้วยความโลภ โกรธ หลง ผลประโยชน์ของเธอเอง
...Hello...เผด็จการฟัสซิสต์การท็อปบูททมิฬ
จงจำใส่ใจเอาไว้จนตาย...
หัวใจจิตวิญญาณอันบริสุทธ์ของประชาชน
มนุษยชาติมิเคยตาย
เธอผองนั่นแหละจักตายเอง !
จงจดจำเอาไว้...หมู่มารทั้งผองจักตายเอง !
มหาประชาชนจงเจริญ !
เผด็จการจงพินาศ !

ด้วยพลังใจจากประชาชนชาวไทย
แสงดาว ศรัทธามั่น

หมายเหตุ : บทกวีชิ้นนี้เขียนขึ้นอ่านในงานชุมนุมภาวนาส่งกำลังใจให้กับพี่น้องประชาชนชาวพม่าที่กำลังต่อสู้เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 26 ก.ย.ที่ผ่านมา ณ ลานหน้าอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย

Subscribe to Dictator