Skip to main content


Canto

คือยอดของภูเขาน้ำแข็ง

ที่โผล่ออกมาให้เราเห็นนิดเดียวบนพื้นผิวของมหาสมุทร


Canto

คือการเปิดประตูเพื่อให้คนเดินเข้าไป

คือการเปิดหน้าต่างเพื่อให้คนมองออกไป – สู่จินตนาการเสรี


Canto

คือการลงมือเขียนถ้อยคำจากความรู้สึกประทับใจจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

อย่างฉับพลัน 3 บรรทัดสั้นๆ จบ


Canto

คือการลดละการแสดงความคิดเห็น ความรู้ ความเฉลียวฉลาด ของผู้เขียน

ออกไปให้มากเท่าไหร่ยิ่งดีมากขึ้นเท่านั้น


Canto

คือการเก็บเม็ดทรายเม็ดเล็กๆของถ้อยคำ

มารวมกันจนเกิดเป็น มวล ที่มีน้ำหนักและพลัง - ที่ไม่อาจปฏิเสธไม่ได้


Canto

คือการเขียนเพื่อให้คนอื่นคิด

มิใช่เขียนเพื่อคิดแทนคนอื่น


Canto

ที่มีพื้นที่ว่างกว้างที่สุด

คือ Canto ที่ไม่มี อัตตา ของผู้เขียนปรากฏอยู่


Canto

ไม่น่าจะเขียนยากไม่น่าจะเขียนง่าย

ช่างเถิด ยากหรือว่าง่าย ไม่สำคัญเท่ากับการลงมือเขียน ลองผิดลองถูก


เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน Canto

ตามกติกาที่ยืดหยุ่นได้สัก 1,000 บท

ยังไงๆก็ต้องมีสักบทหนึ่งแหละ ( ว่ะ ) ที่เป็น Canto


ข้อสำคัญ - คุณจำเอาไว้ให้ดีนะ หลังจากเข้าใจกติกาการเขียน Canto แล้ว

ทันทีที่ลงมือเขียน Canto

จงลืม กติกาการเขียน ที่รกรุงรังและน่าเบื่อทุกข้อเหล่านี้ ให้หมดสิ้น


เอาละนะท่านผู้ชม

ข้าพเจ้ามือใหม่ขอลงมือเขียน Canto

เป็นตัวอย่างของผู้กล้าเสี่ยงตาย ( แต่เพียงผู้เดียว ) ดังต่อไปนี้


1.

ความผิดพลาดในชีวิตซ้ำๆซากๆของข้า

คือการรักที่จะเห็นความสำเร็จในสิ่งที่ตัวเองทำ

แทนที่จะรักในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ


2.

ความกลัว

ข้าพยายามทำความรู้จักและเข้าใจเจ้าอยู่เสมอ

เพื่อปลดปล่อยตัวเองออกมาจากชีวิตที่มีแต่ความกลัวของข้า


3.

ใครคนหนึ่งบอกแก่ข้าว่า

การค้นพบสิ่งที่เรารักอย่างแท้จริงเท่านั้น

ที่จะทำให้เรายืนหยัดอยู่ในโลกนี้อย่างมีความหมาย


4.

ไม่มีอะไรง่าย

ไม่มีอะไรได้มาโดยปราศจากการแลกเปลี่ยน

ไม่มีอะไรคงอยู่ชั่วนิรันดร์


5.

อย่าถามถึงความสำเร็จในชีวิตของข้า

เพียงแค่มีชีวิตอยู่รอดมาถึงวันนี้

ก็นับเป็นโชคดีมหาศาล


6.

วันอีกวันผ่านไป

คืนอีกคืนผ่านไป

ข้ายังวนเวียนอยู่กับความทุกข์สุข ดังเดิม


7.

สะดุ้งตื่นจากความฝันยามดึก

ท่ามกลางความมืดและความเงียบสงัด

ข้ามองเห็นโฉมหน้าความลึกลับของชีวิตปรากฏตัว


8.

ดอกไม้

อำนาจศักดิ์สิทธิ์ใดออกแบบเจ้า

งดงามถึงเพียงนี้


9.

ดอกไม้

ข้ายังไม่เคยพบดอกไม้ใด

ไม่งดงาม


10.

ดอกไม้

ดอกเล็กๆกลุ่มหนึ่ง

ผลิบานริมทางสว่างไสว


11.

ดอกไม้

ในแจกันบนโต๊ะแห้งเหี่ยวคาแจกันมาหลายวันแล้ว

ตั้งแต่แขกคนสำคัญจากไป


12.

ดอกไม้

โชคดีที่เจ้าเกิดมาเป็นดอกไม้ ไม่สวยบาดใจ ดั่งดอกกุหลาบ

ชะตากรรมของเจ้า จึงมิได้ถูกกำหนดไว้ในแจกัน - ตั้งแต่แรกผลิ


13.

ข้าดื่มเหล้า ข้าสูบบุหรี่ ข้าเที่ยวกลางคืน

ลดน้อยลงทุกวัน

ด้วยความสมัครใจของตัวเองที่รอมานานนับสิบกว่าปี


14.

ข้ารู้สึกว่าตัวเองทำสิ่งที่ถูกต้องดีแล้ว

ที่ไม่ยอมพูดเรื่องที่พูดออกมาแล้ว

ทำให้ใครคนหนึ่งเขาต้องอับอายขายหน้า


15.

ช่างเป็นสิ่งที่ยากเย็นแหลือเกิน

ที่จะมองดูความผิดและความชั่วร้ายของตัวเอง

และยอมรับมัน


16.

การเกิดคือการเริ่มต้นของชีวิต

การตายคือการสิ้นสุดของชีวิต

ชีวิต คือสิ่งที่ยังมีอยู่ในระหว่างการเกิดและการตาย


17.

ข้าสูญเสีย

คนที่ข้ารักมาหลายครั้ง

แต่กระนั้น ข้าก็ยังคงอ่อนแอและหวั่นไหว


18.

ข้าเชื่อ

ในความไม่แน่นอนของชีวิต

และความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้นกับตัวข้า เสมอ


19.

วันหนึ่ง

ทุกคนในบ้านออกไปข้างนอกกันหมด

ข้าจึงรู้ซึ้ง ถึงคุณค่าความรักของหมาตัวเล็กๆสองตัว ที่ชอบมานอนหมอบนิ่งอยู่แทบเท้าของข้า


20.

หลักศีลธรรมที่ดีที่สุดในโลก คือ

มนุษย์ไม่ควรเบียดเบียนตัวเองและมนุษย์ด้วยกัน ตลอดจนถึงทุกสรรพสิ่งในโลก

ยังคงเป็นหลักศีลธรรมที่ดีที่สุดในโลก ที่ควรจะมีและควรจะเป็นจริงในโลก - ดังเดิม


21.

ข้ามาที่นี่ทำไม

ที่นี่มีแต่ความเกลียดชัง

มีแต่ความแตกแยกขัดแย้ง และการทำร้ายกันระหว่างผู้คน ข้ามาที่นี่ทำไม


22.

หัวใจไม่เป็นสุข

ทุกข์ทรมานเหมือนหมาขี้เรื้อน

เดินหนีไปทางใดก็ไม่หายคัน

 


23.

ความเห็นไม่ใช่ความจริง

ความเห็นคือการมองเห็นบางสิ่งบางอย่างของคนแต่ละคน

ความเห็นจึงเต็มไปด้วยความคิดที่แตกต่าง แต่บางสิ่งบางอย่างที่ถูกมองยังเป็นอย่างที่มันเป็น


24.

ความโลภ

คือความหิวทางใจที่ไม่รู้จักอิ่ม

คือความหิวอย่างยิ่งอยู่ตลอดเวลา - ที่มีอยู่ในมนุษย์ เท่านั้น


25.

เขาเป็นคนจน หาเช้ากินค่ำ มีรายได้เพียงน้อยนิด

ผิดด้วยหรือ...ที่เขาคิดแบบคนจน

โดยเลือกซื้อแต่อาหารเลวๆราคาถูก แต่ได้ปริมาณมาก ไปบำบัดความหิวของลูกเมีย


26.

ชายหนุ่ม

คิดดูให้ดี ก่อนจะเล่าความล้มเหลวในชีวิตของเธอให้ใครสักคนหนึ่งฟัง

ระวัง เธอจะถูกซ้ำเติม...มากกว่าได้รับความเห็นใจและปลอบโยน


27.

ช่างเป็นความโง่บัดซบอะไรอย่างนั้น

ที่ข้ามัวแต่หมกมุ่นครุ่นคิด

ถึงชีวิตในแง่ร้ายแต่เพียงด้านเดียว


28.

ผู้หญิงคนหนึ่ง ฝากถ้อยคำให้คนมาหักล้าง ปรัชญาการมองโลกในแง่ร้ายของข้าว่า

โลกนี้เป็นอย่างไรก็ช่างหัวมัน แต่ชีวิตคือน้ำแข็งก้อนหนึ่ง

เราต้องสนุกกับมัน - ก่อนที่มันจะละลายหายไปหมด สิ้น ”


29.

ภาษาเขียนที่ดีที่สุดโลก

คือ ภาษาเขียนที่สามารถเข้ากับคนได้ทุกชนชั้น

โดยไม่มีใครรังเกียจ



30.

เป้าหมายสูงสุดในการต่อสู้ของพันธมิตร

คือ การทำให้ ทักษิณ ชินวัตร เป็นผู้ร้ายที่ต้องได้รับการลงโทษ

เท่านั้นเองหรือ


31.

พลบค่ำวันนั้น ข้ามีเงินติดตัวเพื่อออกไปกินแหล้าทั้งหมด 30 บาท กำลังจะออกจากบ้าน

พอดี หล่อนทำหน้าเศร้าตาแดงเข้ามาขอยืมเงิน 30 บาท เพื่อซื้อข้าวสาร เพราะทนเห็นลูกร้องหิวข้าวไม่ไหว

ข้าต่อสู้กับตัวเองอย่างดุเดือด ประมาณ 2 นาที จึงตัดใจให้เงินหล่อนไปทั้งหมด ด้วยความเซ็งสุดขีด


32.

ความอ่อนแอ

ออกไปให้พ้นๆจากชีวิตข้าเดี๋ยวนี้นะ

ข้าเบื่อเจ้าเหลือเกิน


33.

โอ้ ดึกแล้ว คืนนี้

กลับบ้านกันเถิด

ลืมแล้วหรือไร งานเลี้ยงต้องมีการเลิกรา


34.

ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลาก่อน

พรุ่งนี้ หากเราต่างยังมีชีวิตอยู่

เราคงจะได้พบกันใหม่ ทั้งมวลมิตรและศัตรูของข้า.


ครับ Canto มือใหม่หัดเขียน ขอจบพอหอมปากหอมคอเพียงแค่นี้ ถึงแม้ว่าหลายบทอ่านๆ ดูแล้ว น่าจะเป็น อีโต้ แหละมากกว่า เพราะประโยคสั้นๆ ตามกติกาที่ไม่เคร่งครัดของผมเริ่ม - ยาวขึ้นๆ แต่ก็เป็นช่องทางสื่อสารพิเศษที่ทำให้ผมพบว่า มันสามารถทำให้เราสื่อสารได้หลากหลายเรื่องราวในคราวเดียวกัน ถ้าคุณอ่าน Canto ที่ไม่น่าจะเป็น Canto ของ ถนอม ไชยวงษ์แก้ว แล้วหัวใจของคุณเกิดอาการฮึดฮัดนึกอยากเขียน Canto ติดหมัดขึ้นมา ลงมือเขียนได้เลยครับ เขียนแล้วอย่าลืมส่งมาให้ผมอ่านบ้างนะ


อ้อ ข้อแนะนำสำคัญก่อนลงมือเขียนอีกประการหนึ่งที่ผมเพิ่งนึกออก นั่นคือ อย่ามัวคิดกังวลว่าเขียนออกมาแล้วจะดีหรือไม่ดี มีคุณค่าหรือไม่มีคุณค่า เพราะความคิดแบบนี้จะกลายเป็นกำแพงของความกลัวกีดกันคุณไม่ให้เขียนอะไรออกมาได้เลย


อย่ากังวลไปเลยครับ ถ้าคุณมิได้เขียนเพื่อหวังให้ใครมายอมรับและยกย่องเชิดชู หรือเขียนเพื่อส่งไปประกวดชิงรางวัลซีไรท์ แต่เขียนเพราะหัวใจของคุณอยากจะเขียน เขียน เขียน เขียน...


คุณรู้ไหม งานเขียนที่ออกมาจากหัวใจ อย่างที่เขาเรียกกันเป็นสำนวนกำลังภายในว่า กระบี่อยู่ที่ใจนี่แหละ ที่สยบมือชั้นเซียนมามากต่อมาก และเป็นงานที่โลกศิลปะเขาชื่นชมกัน


ด้วยคารวะ ฟ้า พูลวรลักษณ์ ต้นแบบของกวี Canto และขอบคุณ ชามกลางคืน ที่ส่ง Canto กระแสอักษรเดินทางกลางอากาศ มาเป็นแรงบันดาลใจให้เกิด Canto มือใหม่หัดเขียน และส่งต่อ...เพื่อการเกิด Canto คนต่อๆไป ราตรีสวัสดิ์ครับ.


กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่


บล็อกของ ถนอม ไชยวงษ์แก้ว

ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
น้องชายอย่าสิ้นคิดสิ้นหวังให้มากนักไปเลยโลกนี้ยังมีคนดีและความดีอยู่โลกนี้ทั้งโลก...ไม่ได้มีแต่คนเลวและความชั่วร้ายอย่างที่น้องชายประณามและสิ้นหวังหรอกโลกนี้ยังมีคนดีและความดีอยู่มากมายมองดูสิเห็นไหมตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทุกครั้งที่มีวิกฤตการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นในโลกถึงขั้นทำลายล้างชีวิตมนุษย์อย่างมโหฬารไม่ว่าจะเป็นภัยที่เกิดจากน้ำมือมนุษย์ด้วยกันหรือภัยที่เกิดจากธรรมชาติไม่ว่าจะเป็น ณ ซีกใดในโลกนี้เราจะเห็นคนดีและความดีของพวกเขาที่ทำให้โลกนี้...…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  ชีวิต ชีวิตเป็นเรื่องยาก เพราะชีวิตเป็นอย่างที่มันเป็น ไม่ได้เป็นอย่างที่เราอยากให้มันเป็น อย่างนั้น-อย่างนี้ ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบ
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  จริงหรือที่เขาพูดกันว่าเราหว่านเมล็ดใดลงไปในท้องทุ่งถ้าหากเมล็ดนั้นมิได้เน่าเปื่อยตายด้วยสาเหตุใดสาเหตุหนึ่งมันย่อมจะงอกงามเติบโตให้พืชผลแก่เราตามชนิดของเมล็ดพืชพันธุ์นั้นดังเช่นชาวนาหว่านเมล็ดข้าวลงไปในท้องทุ่งเขาก็ย่อมได้ต้นข้าวและเมล็ดข้าวเป็นผลของการหว่านเมล็ดลงไปในท้องทุ่งเมื่อถึงวาระแห่งการงอกงามเติบโตและแตกดอกออกผลจริงหรือที่เขาพูดกันว่าการกระทำทุกอย่างทางกาย วาจา และ ใจของคนเราที่เราได้กระทำต่อสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันที่ต้องเกี่ยวข้องกับผู้คน โลก…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
                     ลมแล้งโชย…ปลิดโปรยใบไม้แห้ง                     สีส้มแดง เหลือง น้ำตาล หวานอมเศร้า                     ร่วงหล่นลอยเคว้งคว้างมาบางเบา                     ซบลานดินเงียบเหงา……
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
                    เป็นอย่างที่เธอเป็นเช่นนั้นแหละ                    ไม่ต้องแตะแต้มแต่งแสร้งเสกสรรค์                    เป็นอย่างที่เธอเป็นเช่นทุกวัน                   …
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ยิ่งชูก้านกิ่งใบไปสู่ฟ้าราวจักคว้าดวงตะวันอันสุกใสลงจากฟ้ามาเล่นเป็นโคมไฟส่องดวงใจตกอับคนคับแค้นและยิ่งสูงขึ้นไปจนไกลลิบราวจักหยิบดวงดาวพร่างพราวแสนมาเรียงร้อยสร้อยดาววับวาวแทนสร้อยใส่แขนเจ้าสาวผู้หนาวรักยิ่งต้องหยั่งรากลึกลงสู่ดินดูดดื่มกินโลกธาตุอย่างหน่วงหนักทุกเส้นสายชอนไชลงไกลนักเพื่อที่จักเติบใหญ่ให้ร่มเงาเพื่อผลิดอกออกผลจนสุกงอมเพื่อโน้มน้อมกิ่งลงดำรงเผ่าเพื่อสืบเนื่องชีวิตนี้แนบเนาเพื่อกล่อมเกลาโลกขมขื่นให้ชื่นบานเพื่อที่จักตายไปในวันหนึ่งเมื่อยามถึงกาลเวลามาเรียกขานทอดกายลงพักผ่อนนอนนิ่งนานอยู่ในกาลนิรันดร์สงบเงียบ.27 มีนาคม 2551กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
วิถีในทางโลกและทางธรรมมันเป็นเรื่องที่ตรงกันข้ามและสวนทางกันแทบทุกกรณี เช่น ในขณะที่ทางโลกสอนให้เรายึดมั่นถือมั่นเอาโน่นเอานี่ แต่ทางธรรมกลับสอนให้เราลดละปล่อยวางทั้งสิ่งที่เป็นวัตถุธรรมและนามธรรม เพื่อจะนำชีวิตไปสู่การหลุดพ้นจากความทุกข์ จากมุมมองของผม ซึ่งเป็นคนที่ยังมีกิเลสค่อนข้างหนาหนัก ผมว่ามันเป็นเรื่องที่ยากแสนยากที่ปุถุชนคนธรรมดาอย่างเราๆท่านๆที่ยังติดข้องอยู่ในโลก จะเดินเข้าไปสู่ทางธรรมได้ ถ้าหากไม่มีเหตุปัจจัยอะไรสักอย่าง ทำให้เกิดความศรัทธาและแรงบันดาลใจอันใหญ่หลวง ดึงดูดให้เข้าไปโดยเฉพาะการเดินเข้าไปสู่ทางธรรมในฐานะนักปฏิบัติ…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
น้องชายน้องชายที่รักของข้าจงฟังคำของข้าและจำใส่ใจเอาไว้ให้ดีอาวุธที่น่ากลัวที่สุดของมนุษย์ คือ ภาษาของมนุษย์ไม่ว่าเจ้าจะเกิดมาเป็นมนุษย์ที่มีภาษาที่ดีหรือว่าเลวจงจำใส่ใจเอาไว้ให้ดีภาษาที่เจ้ามีอยู่และกำลังใช้สื่อสารมันสามารถที่จะเป็นได้ทั้งข้าทาสผู้รับใช้และเป็นนายของตัวเจ้า
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
แล้วในที่สุดก็ถึงวันนี้วันที่อดีตท่านนายกรัฐมนตรีและอดีตหัวหน้าพรรคไทยรักไทย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้เดินทางกลับเมืองไทยโดยสายการบินไทยเที่ยวที่ ที จี 603 ที่ร่อนลงบนรันเวย์ของสนามบินสุวรรณภูมิ เมื่อเวลา 09.40น.ของวันที่ 28 ก.พ. เพื่อกลับมาต่อสู้คดีทุจริตจัดซื้อที่ดินถนนรัชดา ที่ท่านตกเป็นจำเลยที่หนึ่ง รวมทั้งข้อกล่าวหาอื่นๆในช่วงดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี  ท่ามกลางความดีอกดีใจของฝ่ายที่สนับสนุนที่พากันไปต้อนรับอย่างเอิกเกริก และท่ามกลางความตึงเครียดของฝ่ายคัดค้าน ที่เริ่มส่งเสียงคำรามฮึ่มๆ ออกมาประปรายถึงแม้การยอมรับกลับมาต่อสู้ตามกระบวนการยุติธรรมในสังคมของอดีตท่านนายกฯ…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
เมื่อไม่นานมานี้ผมได้ค้นพบหนังสือธรรมะเล่มเล็กๆขนาดฝ่ามือ หนาร้อยกว่าหน้าเล่มหนึ่ง ชื่อว่า “หลวงปู่ฝากไว้” ที่ร้านหนังสือเก่าหลังตลาดมะจำโรงในตัวอำเภอ ซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านผมเท่าใดนัก หนังสือเล่มนี้ เป็นหนังสือเผยแพร่การแสดงธรรมะของหลวงปู่ดูลย์ อตุโล แห่งวัดบูรพาราม อ.เมือง จ.สุรินทร์ ซึ่งรวบรวมและบันทึกเอาไว้โดย พระโพธินันทมุนีหลวงปู่ดูลย์ อตุโล เป็นลูกศิษย์อาวุโสรุ่นแรกสุดของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต พระอาจารย์ฝ่ายอรัญญวาสีในยุคปัจจุบัน ท่านเป็นพระที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว ดังที่ พระโพธินันทมุนี ได้กล่าวเอาไว้ในคำนำหนังสือว่า “หลวงปู่เป็นผู้ไม่พูดหรือพูดน้อยที่สุด…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
หญิงสาวผู้มีฐานะดีคนหนึ่ง เป็นคนที่ชอบตื่นขึ้นมาใส่บาตรพระแต่เช้ามืดทุกวัน จนเป็นกิจวัตร เช้าวันหนึ่ง หลังจากตื่นขึ้นมาใส่บาตรพระเรียบร้อยแล้ว ขณะเดินกลับเข้าประตูรั้วบ้าน เธอก็ได้ยินเสียงร้องครางหงิงๆดังมาจากรั้วข้างประตูด้านใน เมื่อเหลือบตาไปมองดูที่มาของเสียง เธอก็พบกล่องกระดาษแข็งขนาดย่อมใบหนึ่งที่เปิดฝาด้านบนเอาไว้ ซึ่งคงจะมีใครสักคนหนึ่ง เอาลอดรั้วบ้านมาวางไว้ที่นั่น ก่อนที่เธอจะลงจากบ้านออกมาใส่บาตรพระเมื่อเดินเข้าไปดู เธอก็พบลูกหมาตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารักน่าสงสารตัวหนึ่ง นอนตัวสั่นอยู่ในกล่องกระดาษที่รองไว้ด้วยเศษผ้าเก่าๆ เธอจึงรีบทรุดลงอุ้มมันเอาไว้แนบอก…