Skip to main content

 

ที่นี่
ยังอยู่ที่นี่
ที่ที่เปิดโอกาสให้คุณได้เยียวยารักษาปีกแห่งถ้อยคำของคุณ
ที่หักร่องแร่งจากการโบยบินต่อสู้เพื่อการอยู่รอดของชีวิต
ในสังคมการแก่งแย่งแข่งขันที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและโหดร้าย
จนกระทั่งหายสนิทและกลับมาโบยบินได้ดั่งเดิม
พร้อมกับการพัฒนาความคิดทางสังคมและการเมืองจากที่นี่
ที่เสนอข่าวสารความรู้ทางสังคมและการเมืองอย่างรอบด้านและลึกซึ้ง
ซึ่งคุณมิอาจหาได้จากสื่อมวลชนกระแสหลักที่เต็มด้วยพันธะและเงื่อนไข
ที่ต้องประนีประนอมกับการตลาดและแหล่งทุนต่างๆในสังคม
ซึ่งเป็นฐานทางเศรษฐกิจอันเข้มแข็งและมั่งคั่ง
ที่ทำให้สื่อมวลชนกระแสหลักมากมายหลายสื่อ
ไม่สามารถ สื่อปรากฏการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในสังคม
ออกมาสู่สาธารณชนได้หมดทุกเรื่องราวและลงลึกจนถึงต้นตอ
แต่คุณสามารถรับรู้ได้จากที่นี่

วันนี้ ใครต่อใครที่เคยเข้ามาอยู่ด้วยกันที่นี่ร่วมกับคุณ
ต่างพากันแยกย้ายจากกันที่นี่ไปจนเกือบจะหมดสิ้น
ด้วยเหตุผลของแต่ละบุคคลที่เราต้องเคารพสิทธิส่วนบุคคลของเขา
แต่คุณยังยืนหยัดอยู่ที่นี่กับคนรุ่นใหม่ที่เข้ามาแทนที่คนรุ่นก่อนที่จากไป
เพราะที่นี่มีสิ่งที่คนธรรมดาสามัญในโลกนี้หาได้ยากแสนยาก
และมีผู้คนดังกล่าวมากมายในโลกนี้
ต้องแลกเอาด้วยคุกตะรางหรือไม่ก็ด้วยชีวิต - อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
นั่นคือ เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น

ขอบคุณที่นี่ ที่ช่วยปลุกจิตสำนึกคนมากมายหลายคน
ให้รู้จักคำว่า เสรีภาพ ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าสูงสุดของมนุษย์
ในสังคม...ที่ผู้คนถูกกระทำให้มีแต่เรื่องที่ต้องหวาดกลัว
...แม้แต่การพูดสิ่งที่ถูกต้องและชอบธรรม
ซึ่งเป็นความกล้าหาญทางจริยธรรมอันสูงส่งที่สุดของมนุษย์...
ก็ยังหาได้ยากแสนยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
เพราะสังคมเรามีแต่สิ่งที่น่ากลัว
ที่ผู้กุมอำนาจในสังคมสร้างขึ้นมาให้ผู้คนต้องหวาดกลัว
พร้อมกับบทลงโทษผู้ที่อยู่ใต้อำนาจที่ไม่ยอมกลัวและบังอาจไปแตะต้อง
ผู้คนในสังคมเราจึงมีแต่เรื่องที่ต้องกลัว...และคอยคิดแต่จะวิ่งหนี

แม้แต่ผี ที่เราถูกกระทำให้กลัว
โดยไม่มีบทลงโทษใดๆในสังคมมาบังคับลงโทษคนที่ไม่กลัวผี
นอกจากความน่ากลัวและความดุร้ายของผีซึ่งเป็นเพียงคำบอกเล่า
และจินตภาพของผีจากบรรพชนที่สืบทอดกันมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์
แต่เราก็ยังกลัวผี...และวิ่งหนีผี - มาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มาจนถึงทุกวันนี้
ทั้งๆที่ต่างก็ไม่แน่ใจว่าผีมีจริงหรือเปล่า
เพราะเราต่างคอยกลัว คอยคิด...แต่จะวิ่งหนีผี
แต่ไม่เคยคิด...จะหยุดหันหน้าไปมองดูผีให้เห็นตัวตนจริงๆของผี
เพื่อทำความรู้จักและทำความเข้าใจ
“การมีอยู่” และ “เป็นอยู่” ของผี กันเลยสักครั้ง
ผีอาจจะมีจริงหรืออาจไม่มีจริงก็ได้
แต่ผู้ที่ทำให้เรากลัวผีนั่นแหละ...มีจริงอย่างแน่นอนมาทุกยุคทุกสมัย
และนี่คือต้นตอของสาเหตุ - ที่เราจะต้องหันหน้าเข้าไปเผชิญ
ทั้งผู้สร้าง สิ่งที่น่ากลัว และ สิ่งที่เขาทำให้เรากลัว และ ความกลัวของเรา
เพื่อทำความรู้จักและเข้าใจให้จงได้ว่าทั้งหมดคืออะไร
และด้วยความรู้ความเข้าใจที่สามารถอธิบายออกมาอย่างเป็นเหตุเป็นผล
บนพื้นที่ของเสรีภาพในสังคมเท่านั้น - ที่จะทำให้มันสั่นคลอน
หรือถูกลิดรอนออกไปโดยมติของสังคมส่วนใหญ่ที่ไม่ยอมรับ
และทำให้เราก้าวพ้นออกมาจากความกลัว
และ “ที่นี่” คือพื้นที่แห่งแรกของความกล้าหาญในการใช้เสรีภาพในสังคมไทย
ที่ใครต่อใครยังอาจต้องแลกมาด้วยคุกตะราง - สวัสดี.
.
23 ตุลาคม 2554 - 21 พฤษภาคม 2555 กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่

บล็อกของ ถนอม ไชยวงษ์แก้ว

ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ทักษิณ ชินวัตร เดินทางลงมาจากยอดเขาสูงลงมาสู่พื้นดินเบื้องล่างเป็นเวลานานนับปีแล้วหลังจากต่อสู้ปีนป่าย...ขึ้นไปอยู่บนยอดสุดเป็นเวลานานหลายปีแต่ทันทีที่เขาก้าวย่างลงมาเหยียบฝ่าเท้าลงไปแตะผืนแผ่นดินเบื้องล่างเขาก็พลันพบว่า...พื้นดินบนผืนแผ่นดินไทยมิใช่พื้นที่ที่ปลอดภัยสำหรับเขาเสียแล้ว
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
 เมื่อวานนี้ ข้าจำใจต้องตัดสินใจซื้อบัตรตีตั๋ว - ขึ้นชิงช้าสวรรค์กับเด็กๆในงานสวนสนุกข้างบ้านเพราะทนคำรบเร้าของเด็กๆที่ต้องการให้ข้าขึ้นไปนั่งเป็นเพื่อนไม่ไหว
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  จริงหรือที่มีท่านผู้รู้กล่าวกันว่าต้นตอสาเหตุ - ของความขัดแย้งแตกแยกกันอย่างรุนแรงในสังคมไทย ที่กำลังลุกลามกันใหญ่...และยากจะหาข้อยุติในขณะนี้หาใช่เรื่องที่เกิดขึ้น...จากคนเพียงสอง - สามคน ขัดแย้งกันแล้วชักชวนคนอื่นๆมาเป็นพรรคพวกร่วมทะเลาะกันไม่
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
 มีคนเคยบอกฉันว่า "การเดินทาง คือกำไรของชีวิต" อาจเป็นเพราะความฝันกระมัง ที่ทำให้ชีวิตฉันต้องเดินทางอย่างมากมาย สมัยฉันเป็นเด็กเล็ก ฉันเคยฝันกับตัวเองเอาไว้ว่า สักวันหนึ่ง...ฉันจะเป็นดั่งซานตาคลอส นักบุญใจดี ที่ชอบแบกถุงผ้าใบใหญ่พาดไหล่ เดินทางเอาขนมไปแจกเด็กๆที่หิวโหยในวันคริสต์มาส...ฉันเชื่อว่าความฝันช่วยทำให้ชีวิตคนเราในแต่ละวัน - มีความหมาย และเฝ้าบอกแก่ตนเองเสมอว่า ความฝันต้องควบคู่กับการเล่าเรียนศึกษา เพื่อเป็นบันได...ทอดขึ้นไปสู่อนาคตอันสดใส สำหรับก้าวขึ้นไป - ไขว่คว้าความฝันให้เป็นจริง...จนกระทั่งฉันโตเป็นหนุ่มฉันจึงเริ่มฝัน เป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้นมา ฉันฝันว่า วันหนึ่ง…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ภายในกำแพงที่คุมขังแห่งนี้เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับผม ป้องกันไม่ให้ผม ต้องถูกบังคับสับถูกโขกให้ออกไปตระเวนร้องเพลงตามข้างถนน ซึ่งไม่ว่าฝนจะตกแดดจะออกอย่างไร จะต้องทำเงินให้ได้ ตามยอดเงินที่นายพ่อตั้งเอาไว้อย่างเคร่งครัด จะกินอิ่มหรือไม่ นายพ่อไม่เคยถาม...
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
เมื่อเดินทางจากลำปางมาอยู่กับท่านเศรษฐีใจบุญที่กรุงเทพ ท่านให้ผมเรียกท่านว่า "นายพ่อ" ท่านได้สอนให้ผมร้องเพลงเล่นกับวงดนตรีคนพิการของท่าน รวมทั้งสอนให้ขายล็อตเตอรี่ด้วย เพื่อให้ออกไปหาเงิน ผมก็ไป ไม่เคยอิดออดอะไร เพื่อหวังจะได้เรียนหนังสือและมีชีวิตที่ดีขึ้น...
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
วันที่ฉันได้รับจดหมายจากแดน 3 ฉันกำลังมีความสุขกับงานขึ้นบ้านใหม่ บ้านที่ฉันกู้เงินสหกรณ์ตำรวจ และขายวัวทั้งฝูงที่เลี้ยงเอาไว้ นำเงินมาสร้างให้แม่แก้ว แม่ผู้ให้กำเนิดชีวิตฉัน โดยยอมทิ้งความอยากได้รถยนต์เก๋ง วีออสสีดำ ป้ายแดง ที่ฝันจะขับตะรอนทัวร์ ออกไปช่วยเหลือผู้คนตามต่างจังหวัดที่อยู่ห่างไกล แต่เอาเข้าจริงๆความฝันกับความเป็นจริง มักเดินสวนทางกันเสมอ...
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
เธอสวยถึงแม้เธอจะแต่งตัวขะมุกขะมอมด้วยเสื้อผ้าราคาถูกและเก่าคร่ำคร่าแต่เปลือกกายภายนอกอันหม่นหมองของความยากไร้หาได้บดบังความงามของเธอไม่
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  1. ยามเช้าเปิดหน้าต่างตะวันออกเพื่อรับแสงสว่างและข่าวคราวจากโลกภายนอก
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  สวยหรือไม่สวยเพราะหรือไม่เพราะหอมหรือไม่หอมอร่อยหรือไม่อร่อยสบายหรือไม่สบายดีหรือไม่ดี...ข้าใช้ความรู้สึกนึกคิดจากเลือดเนื้อชีวิต กว้างศอก ยาววา ของข้าตามกรอบความรู้สึกนึกคิดแบบทวิลักษณ์นี้แยกแยะสิ่งดีสิ่งเลว ความผิดความถูกต้อง ความดีและความชั่ว ออกจากกันตั้งเล็กจนโตและตราบเท่าจนถึงทุกวันนี้เพื่อเลือกรับและปฏิเสธสิ่งต่างๆในโลกครอบคลุมไปหมดทุกอย่างในชีวิตตั้งแต่เรื่องเล็กๆน้อยไปจนถึงเรื่องคอขาดบาดตายและทำให้ชีวิตข้าอยู่รอดปลอดภัยในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายและความโหดร้ายของชีวิต
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  ฉันเกลียดและฉันรักเธอมาทักถามทำไมในเหตุผลเหตุใดรัก เหตุใดเกลียด เกิดในตนสิ่งใดดลดาลใจให้เกิดมา
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
รื่นเริงเถิดจงรื่นเริงเถิดชีวิตนี้เกิดมาสั้นนักหนารื่นเริงเถิดมิตรอย่ามัวรอช้าก่อนเวลารื่นเริงจะหมดสิ้นไป