จดหมายจากตำบลวังกรดถึงสมัชชาปกป้องประชาธิปไตย และกลอนว่าด้วย "คนเท่ากัน"

Kasian Tejapira(23 ธ.ค.56)

จม.จากวังกรด

เขียนที่ทุ่งนาตำบลวังกรด จังหวัดพิจิตร

วันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2556

กราบเรียนท่าน ศ.เกษียร และคณะส.ป.ป. ด้วยความเคารพยิ่งนัก

พวกฉันมีความสุขใจมาก น้ำตาร่วงเลยเมื่อรู้ว่าคณะส.ป.ป.และท่านร่วมกันยึดมั่นในหลักการประชาธิปไตย ได้ทำหน้าที่อย่างดี ที่ตั้งมั่นในความเป็นผู้มีความรู้ เป็นกลาง มีเหตุ มีผล เพื่อคนรุ่นต่อๆไปได้รู้จักที่จะคิดก่อนทำ รู้จักวางตนในสถานการณ์ให้เหมาะสมกับความเป็นนักวิชาการ พวกฉันไม่มีเฟซบุค มือถือ หรือเครื่องมืออื่นใดที่จะติดต่อเพื่อเป็นกำลังใจคณะของท่าน นอกจากเขียนมาจากสมองและหัวใจ อยากดไล้ให้คณะส.ป.ป.และท่านกันทั้งหมู่บ้านกันเลยนะ

ถึงพวกฉันจะเป็นชาวบ้าน บ้านนอกต่างจังหวัดแต่ก็มีหัวใจ มี1สิทธิ์1เสียง และมีสติ รู้จักคิด กรุณาอย่าเหยียดกันเลย พวกฉันอยากบอกว่าถ้าไม่มีพวกเราปลูกข้าว ปลูกผัก ท่านผู้เจริญจะกินอะไร หรือนายสมบัติ ธำรงค์ธัญวงศ์ นายสุรพล นิติไกรพจน์ นางเสรี วงศ์มณฑา จะกินหญ้า กินหมา ท่านเหล่านี้คงลืมไปหรือไม่ได้มีความรู้เรื่องสิทธิมนุษยชน ที่ทั่วทั้งโลกบอกว่าเท่าเทียมกัน

ด้วยเหตุนี้พวกฉันจึงสุดแสนจะนับถือในอุดมการณ์ที่ยืนยันมั่นคงในหลักการประชาธิปไตยที่คณะส.ป.ป.และท่านดำรงไว้ จึงขอเป็นกำลังใจ กำลังเสียง หรืออื่นๆเพื่อช่วยคณะของท่านที่ช่วยกันรักษาประชาธิปไตยให้อยู่ตลอดไป ส่วนเราจะปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ปฏิรูป ให้เข้ากับพวกเรา สิ่งเหล่านี้ควรใช้เวลาทำความเข้าใจ การเปลี่ยนปรับปรุงตัวบุคคล สำคัญกว่าเปลี่ยนสิ่งอื่น ท่านผู้มีความรู้เป็นนักการเมืองผู้ยิ่งใหญ่ ต้องปรับปรุงเปลี่ยนแปลงปฏิรูปตนเองก่อน ก่อนจะไปเปลี่ยนอย่างอื่น

ที่เขียนมาก็เพราะเห็นด้วยอย่างยิ่งกับความมั่นคงในหลักประชาธิปไตยที่ถูกต้องเหมาะสมของคณะของท่าน ขอบรรดานักวิชาการผู้มีมันสมอง มีคุณธรรม จริยธรรม ทั้งหลายได้มีที่รวมกัน ได้มากขึ้น ให้มากขึ้น เจริญขึ้น มีคุณค่ามากขึ้น มีเกียรติมากขึ้น ไม่มาแถข้างๆคูๆ พยายามหารูช่องของกฎหมายไหลออกกินอาจม หาเหตุ หาผล หาหลักเกณฑ์หลักการอะไรไม่ได้ จึงขอนับถือในการออกมาของท่านทั้งคณะส.ป.ป.

ด้วยความเคารพยิ่งนัก

นางธนาวรรณ และคนในวังกรด พิจิตร. 

00000