จบหมายจับของท่านเถิด

จบหมายจับของท่านเถิด

 

 

 

 

 

จบหมายจับของท่านเถิดผู้รักสงบ
ไอ้ศาลที่เคารพ สงบจบที่ไหน
อายสุนัขวัวควายบ้างปะไร
(อยากได้อำนาจ)มึงก็เอาไป อย่ามายุ่งกับกู

ทีวีสื่อหาแดกบนแอกข่าว
งำงมไม่ร้อนหนาวน่าอดสู
ประเทศลึกลงในหลืบรู
เคร่งแต่ข่มขู่คนธรรมดา
...
ไอ้นักการเมืองหลายพรรคคงแอบซุ่
รอเสียบตามหมากขุมกลุ่มปรารถนา
นักการเมืองพันธ์ุเสรีไม่มีมา
ปล่อยให้คนหมาหมาครอบครองเมือง

คุมกลแต่ปืนบ้าน่าสมเพช
เวทนาแก่สาเหตเหตุผลเขื่อง
ลือเล่าลวงเล่ห์ไม่หมดเปลือง
โชว์ความโง่กลางแค้นเคืองเนืองผู้คน

เอาแต่สงครามมากางแผ่
ฮํมวี่มาแน่วแน่บนท้องถนน
ไอ้โฆษกก็กระดกลิ้นอยู่อึงอล
ประกาศความโกลาหลของตนตัว

ประกาศแต่ความไม่เท่า บนเถ้าถ่าน
กำหนดกาลด้วยกฏปืนไปกดหัว
ถามเถิดท่านมีไหมพลเมืองที่เขากลัว
เขาขำขันไปทั่ว ท่านผู้นำ

ใครอยู่หลังตั้งฉากอำนวยการ
จิตส่งแต่สันดานอันเคร่งคร่ำ
ระวังจะลื่นล้มลงคะมำ
จมนรกตามกรรมทำอัปรีย์

จบสักทีความสงบกูมีแล้ว
ไม่ต้องยื่นหมูหมาแมวที่ไหนพี่
กลับกรมกองไม่ถูกเข็มทิศมี
ให้ประชาชนเขาเลือกชี้กันเอาเอง

เป็นใหญ่แต่ในบ้านก็พอแล้ว
ไปจัดธงจัดแถว ไม่ต้องมาทำเก่ง
ความมั่นคงของชาติไม่ได้มาจากเสียงเพลง
ปลุกใครร้องแต่ตัวเองไม่ฟังใคร

เอาความสงบแบบท่านคืนกลับกรม
ประเทศป่วยระทม คน(จะ)ทนไม่ไหว
เมื่อไหยไร้ความเป็นไท
เขาจะจุดไฟส่งท่านเถิดคอยดู

แหกดวงตาดูอุทาหรณ์ของเก่าก่อน
ขุดสันดอนดูสันดานที่มีอยู่
เผด็จการอย่างไรไม่มีใครเขาค้ำช
นามสกุลจะอดสูจนตัวตาย

 

 

 

 

ปราชญ์  อันดามัน

นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา

นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา
 

 


เพื่อน...
นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา
นั่นก็ไม่ใช่ธงที่เคยปลิวสะบัดบนยอดเสา
ยิ้มให้หัวใจตนเอง
อย่ารอให้ใครมาปลอบประโลม
โลกนั่นก็เงียบงัน
ภายในสุสานยิ่งเงียบงันยิ่งกว่า

อย่าตื่นกลัว
ที่สงครามกำลังล่าเร่งผู้คน

บ่ม

บ่ม

 

บ่มเพาะหน่ออ่อนแห่งความเกลียดชังไว้ข้างใน
คุณรดน้ำเติมหว่านปุ่๋ย
รีบเร่งให้มันเติบเต็ม
ผลิดอกออกผล
แล้วยื้อแย่งกระหายกลืนกินมัน