นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา

นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา
 

 


เพื่อน...
นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา
นั่นก็ไม่ใช่ธงที่เคยปลิวสะบัดบนยอดเสา
ยิ้มให้หัวใจตนเอง
อย่ารอให้ใครมาปลอบประโลม
โลกนั่นก็เงียบงัน
ภายในสุสานยิ่งเงียบงันยิ่งกว่า

อย่าตื่นกลัว
ที่สงครามกำลังล่าเร่งผู้คน

เชื้อเชิญเราสู่สมรภูมิ
กล่าวพระนามของพระองค์เถิด
ที่ทำให้เราไม่หลงลืมพระองค์
ก้มสูญูด มั่นนิ่งอย่าไหวติง

อย่าตื่นกลัว
ในเสียงคำรามคลั่งบ้าไชตอนมืดบอด
ป้องปกหัวใจของท่าน
อย่าให้มันใช้เป็นทางผ่านของสมรภูมิสงคราม
ดัจญาณมีอยู่จริง บนผืนแผ่นดินบนโลกดุนยานี้
มันเผยตนให้ผู้คนก้มกราบคาราวะดุจพระเจ้า
แล้วก็ลวงผู้คนให้มาฆ่ากัน

เพื่อน...
นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา

 


 


ปราชญ์  อันดามัน

นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา

นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา
 

 


เพื่อน...
นี่ไม่ใช่ฟ้าของเรา
นั่นก็ไม่ใช่ธงที่เคยปลิวสะบัดบนยอดเสา
ยิ้มให้หัวใจตนเอง
อย่ารอให้ใครมาปลอบประโลม
โลกนั่นก็เงียบงัน
ภายในสุสานยิ่งเงียบงันยิ่งกว่า

อย่าตื่นกลัว
ที่สงครามกำลังล่าเร่งผู้คน

บ่ม

บ่ม

 

บ่มเพาะหน่ออ่อนแห่งความเกลียดชังไว้ข้างใน
คุณรดน้ำเติมหว่านปุ่๋ย
รีบเร่งให้มันเติบเต็ม
ผลิดอกออกผล
แล้วยื้อแย่งกระหายกลืนกินมัน