บทกวี มันเป็นความผิดหรือ ถ้าคุณจะรักผู้หญิงสักคน โดย 'รงค์ วงษ์สวรรค์

หล่อนเป็นผู้หญิง
พาร์ทเน่อร์หรือบุตรีนักปราชญ์
หล่อนก็เป็นผู้หญิง
รายละเอียดของชีวิตเท่านั้นที่อาจแตกต่างกัน
แต่หล่อนก็เป็นผู้หญิง
ผู้หญิงในยุครุ่งเรืองของพาราณศรี
ผู้หญิงนุ่งบิกินีแถวริเวียร่า
หรือผู้หญิงนั่งอยู่ในซ่องราคายี่สิบบาท
หล่อนเป็นผู้หญิง
มันเป็นความผิดหรือ
ถ้าคุณจะรักผู้หญิงสักคน.

หมายเหตุ ; ครับ งานพระราชทานเพลิงศพ ’รงค์ วงษ์สวรรค์ พ่อมดแห่งภาษากวีมาดวิไลจากบ้านสวนทูนอิน ณ สุสานสันกู่เหล็ก อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ได้ลุล่วงผ่านพ้นไปแล้วเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2533 เมื่อวานนี้ มีผู้มาร่วมวางดอกไม้จันทน์กันอย่างคับคั่ง มากมายหลายวงการ ทำให้บริเวณสุสานอันกว้างขวางแคบลงไปถนัด คะเนด้วยสายตาไม่ต่ำกว่า 500 กว่าคนขึ้นไปเป็นอย่างน้อย บ่งบอกถึงความรักและศรัทธาของผู้คนที่มีต่อผลงาน และตัวตนเขาได้เป็นอย่างดี แม้งานฌาปนกิจจะจบสิ้นไปเรียบร้อยแล้ว แต่งานแสดงภาพถ่ายขาว - ดำของเขา ยังคงแสดงอยู่ ณ หอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ รวมทั้งกิจกรรมต่างๆในวันหยุดวันเสาร์ไปจนถึงสิ้นเดือน ท่านผู้ใดสนใจ ยังไม่ได้ไปชม ยังมีเวลาอีกหลายวัน

ครับ

ผมจะไม่พูดถึงรายละเอียดในวันฌาปนกิจนี้ เพราะมีสื่อแทบทุกแขนงนำเสนอกันอยู่แล้ว แต่ขอนำบทกวี ที่เขาเขียนเกริ่นนำรวมเรื่องสั้นๆที่ชื่อว่า “หนามดอกไม้” ซึ่งเป็นบทกวีที่ผมชอบมาก ตั้งแต่มุมมองที่สูงและกว้างแบบ bird’s eye view คือมีสายตาที่มองจากเบื้องบนข้ามพรมแดนชาติและภาษาออกไปแลเห็นผู้หญิงทั้งโลก ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทั้งที่อยู่ในสถานภาพและวิถีชีวิตที่ดีงามสูงส่ง และต่ำต้อยเลวร้าย มาเรียงร้อยเปรียบเทียบให้เรามองเห็นความแตกต่างทางสถานภาพ วิถีชีวิต และเชื้อชาติภาษา แต่มิได้แตกต่างในความเป็นเพศหญิงเหมือนกัน หรือในความเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อชีวิตเหมือนกัน

ที่สำคัญที่สุด

คือทัศนะแบบนักมนุษย์นิยมของเขา ที่มองมนุษย์ ด้วยความเข้าใจ เห็นใจ และให้เกียรติมนุษย์ในฐานะที่เป็นมนุษย์ มิใช่มองกันและตัดสินกันที่สถานภาพสูงต่ำ หรือ ผิด ถูก ดี เลว ตามที่สังคมตัดสินกัน ด้วยการกำหนดคุณค่าของกันและกันตามสถานภาพทางสังคม ที่ปรากฏอยู่ในน้ำเสียงอันอบอุ่นของเขา ที่แอบแฝงอยู่ในบทกวีอันงดงามและคมคายบทนี้ ที่บอกเราด้วยการย้อนถามและท้าทายว่า

มันเป็นความผิดหรือ

ถ้าคุณจะรักผู้หญิงสักคนหนึ่ง

ซึ่งแปลว่า

เราควรที่จะมองและรักผู้หญิงสักคนในที่เป็นฐานะมนุษย์ มิใช่ผู้หญิงในฐานะที่สังคมกำหนดคุณค่าตามสถานภาพและวิถีแห่งชีวิต ที่ผู้หญิงมากมายหลายล้านคนในโลกนี้ไม่สามารถเลือกได้ ไม่ว่าหล่อนจะเป็นพาร์ทเน่อร์หรือเป็นบุตรีของนักปราชญ์ หรือเป็นผู้หญิงนั่งอยู่ในซ่องราคายี่สิบบาท แต่เป็นคนดีสำหรับเราและรักเรา ก็เป็นสิ่งที่ควรจะเพียงพอแล้วมิใช่หรือ ถ้าหากคุณจะรักผู้หญิงสักคนหนึ่งในวันนี้...

ใช่

’รงค์ วงษ์สวรรค์ พ่อมดแห่งภาษาวีมาดวิไลจากบ้านสวนทูนอิน

บอกผ่านบทกวีบทนี้แก่เราไว้เช่นนั้น.

19 มกราคม 2533

กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่