Skip to main content

อย่างที่รู้ๆกัน
การต่อสู้กันทางการเมืองครั้งนี้ เป็นการต่อสู้ทางการเมืองระหว่างชนชั้นนำในสังคมที่ขัดแย้งกัน หรือพูดง่ายๆก็คือระหว่างทุนเก่ากับทุนใหม่ ที่ช่วงชิงอำนาจกันเพื่อขึ้นเป็นรัฐบาล ที่ต่างฝ่ายต่างมีประชาชนเป็นฐานคะแนนเสียงสนับสนุนอุดมการณ์ของแต่ละฝ่าย ซึ่งต่างจากการต่อสู้กันในยุคเดือนตุลามหาวิปโยค ที่เป็นความขัดแย้งกันระหว่างรัฐบาลเผด็จการกับประชาชน นิสิตนักศึกษา ปัญญาชน โดยตรง

แต่ผมก็ยอมรับ
และเชื่อว่าใครต่อใครอีกเป็นจำนวนมาก ต่างก็จำเป็นต้องปรับตัวปรับใจยอมรับระบอบประชาธิปไตยแบบทุนนิยม ตามข้อเท็จจริงที่ว่า คนที่จะเข้ามาเล่นการเมืองในยุคนี้และยุคต่อๆไปอีกนานเท่าไหร่ก็ยากที่รู้ได้ มีแต่คนที่มีเงินถุงเงินถังเท่านั้น...ที่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปเล่นการเมือง ซึ่งย่อมหมายถึงนายทุนตั้งแต่ระดับท้องถิ่นขึ้นไปจนถึงนายทุนระดับชาติชาติเท่านั้น ที่จะมีโอกาสเข้าไปนั่งเป็นส.ส.ทำหน้าที่อยู่ในรัฐสภา ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่ายๆ เมื่อคนของนายทุนหรือตัวนายทุนเองเข้าไปเป็นส.ส. เป็นนายกฯ เป็นรัฐมนตรี หรือเป็นพรรคฝ่ายค้าน เขาย่อมที่จะยังประโยชน์และปกป้องผลประโยชน์ของชนชั้นเขาเป็นตัวหลัก

ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดา...ที่ต้องเป็นเช่นนั้น ตราบใดที่เรายังไม่มีคนที่เป็นตัวแทนของคนส่วนใหญ่ที่แท้จริงเข้าไปบริหารประเทศ หรือถ้ามีเล็ดลอดเข้าไปสักคนสองคน ก็จะถูกกลืนเปลี่ยนไปเป็นอื่นด้วยระบบทุนที่แข็งกว่า ดังที่คนเดือนตุลาหลายคนได้เปลี่ยนไปจากคนที่เคยต่อต้านทุนนิยมก็กลับกลายมารับใช้การเมืองให้แก่นายทุน ทั้งทุนเก่าอำมาตย์ศักดินาที่พวกเขาเคยโจมตีในยุคเดือนตุลา และทุนใหม่โลกาภิวัตน์ ของ ทักษิณ ชินวัตร เมื่อเข้าไปสู่ระบอบดังกล่าว

ซึ่งคงเป็นเรื่องที่พวกเขาคงเข้าใจกันดีแล้วว่า มันเป็นขั้นตอนหนึ่งของวิวัฒนาการทางสังคมที่ยากแสนยากที่จะเปลี่ยนผ่านระบอบประชาธิปไตยเต็มใบ และต้องยอมรับความเป็นจริงของสังคมที่เป็นอยู่ ถ้ายังอยากอยู่ร่วมกับประวัติศาสตร์การเมืองในยุคปัจจุบัน เพราะระบบนายทุนนั้นเขาจะแข็งแกร่งมากในเรื่องเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดในเรื่องการเมือง ที่จะทำให้พรรคเข้มแข็ง มีเอกภาพ และนำมวลชนเข้ามาสนับสนุน ดังเช่น ความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ ของ ทักษิณ ชินวัตร ที่ถูกทำลายไม่รู้กี่ครั้ง และถูกขับไปอยู่ถึงต่างประเทศ แต่ยังสามารถบัญชาการผ่านเทคโนโลยี่ล้ำยุคเข้ามานำพรรคเพื่อไทย เอาชนะพรรคประชาธิปัตย์อย่างถล่มทลายเมื่อปีที่แล้ว

เพราะถึงอย่างไร
เรามีรัฐบาลตามระบอบประชาธิปไตยแบบทุนนิยม ก็ยังดีกว่ารัฐบาลแบบเผด็จการทุกรูปแบบ เพราะเขายังเปิดโอกาสให้คนเล็กคนน้อยมีปากมีเสียงเรียกร้องความเป็นธรรมต่างๆ และคัดค้านในสิ่งที่ไม่เห็นด้วย และสามารถวิพากษ์วิจารณ์หรือด่ารัฐบาลได้ เพราะเป็นรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง ดังที่เราสามารถด่ารัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้สารพัดอย่าง แม้กระทั่งบางพวกบางเหล่าถึงกับด่าคุณยิ่งลักษณ์อย่างหยาบคายว่าเป็น อีกะหรี่ ก็ยังด่าได้ โดยไม่ต้องโทษประหารชีวิตเจ็ดร้อยชั่วโคตร ในขณะที่รัฐบาลเผด็จการ ใครปริปากอะไรออกมาสักหน่อย แล้วไม่เป็นที่พึงพอใจของเขา ก็จะมีกองทัพทหารปรากฏตัวออกมาพร้อมกับปืนที่ซื้อมาจากเงินภาษีของเรา...มาจ่อหัวเรา ตามคำสั่งของรัฐเผด็จการ ดังที่พวกเขาทำกันมาทุกยุคทุกสมัย และที่เพิ่งผ่านไปเป็นบทเรียนอันเจ็บปวดของสังคมอย่างสดๆร้อนๆ เมื่อกลางปี 2553 ก่อนจะได้รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง ใช่หรือมิใช่

ผมจึงไม่มีปัญหา
ไม่ว่าจะเป็นพรรคเพื่อไทย พรรคประชาธิปัตย์ หรือพรรคกระจอกงอกง่อยอะไรจะขึ้นมาเป็นรัฐบาล ถ้าพรรคนั้นมาตามครรลองของระบอบประชาธิปไตย ผมพร้อมที่จะยอมรับนับถือ และช่วยปกป้องรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งในเรื่องที่ควรปกป้อง และวิพากษ์วิจารณ์ติชมในเรื่องที่ควรติชม เพื่อรักษาระบอบประชาธิปไตยเอาไว้ มิให้การเมืองถอยหลังเข้าคลองกลับไปเป็นรัฐเผด็จการซ้ำซากจนเราจะอ้วกแตก ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้ลงคะแนนเสียงเลือกเขา

เพราะผมมาคิดดูแล้ว ถ้าหากผมหรือใครๆไม่ยอมรับรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง เนื่องจากว่าเป็นพรรคการเมืองที่เราไม่ชอบ แถมยังทำตัวเป็นคนขี้แพ้ชวนตี เวลาพรรคที่ตัวเองถือหางพ่ายแพ้ ผมก็ไม่ทราบว่าเราจะมีระบอบประชาธิปไตย ที่เป็นระบอบการปกครองที่เลวน้อยที่สุดในโลกนี้ เอาไว้หาพระแสงด้ามพร้าห่าเหวอันใด

จริงๆนะ ผมคิดเกี่ยวกับการเมืองได้ดีที่สุดเพียงแค่นี้เอง ถ้าหากท่านผู้ใดคิดได้ดีกว่านี้ และมองเห็นว่าที่ผมคิดยังตื้นเขินและโง่เขลาไม่เท่าทันสถานการณ์ ขอความกรุณาช่วยแสดงความรู้และความเห็นอันลึกซึ้งมาเป็นวิทยาทานแก่ผม และอีกหลายๆท่านที่คิดได้ประมาณเดียวกับผม เพื่อช่วยพัฒนาจิตสำนึกทางการเมืองให้แก่กันและกัน มิให้ดักดาน ห้วนกุด ซ้ำซาก อยู่กับความเชื่อและข้อมูลเก่าๆ ก็จะเป็นบุญกุศลอันใหญ่หลวง...แก่สัตว์โลกผู้ยากไร้ความรู้และสติปัญญาเป็นอย่างยิ่ง

และด้วยเหตุที่การเมืองครั้งนี้ เป็นเรื่องของชนชั้นนำในสังคม มิใช่การเมืองของประชาชนส่วนใหญ่โดยตรง แถมยังแตกแยกออกเป็นฝักเป็นฝ่าย ผมจึงไม่มีใจที่จะเลือกข้างเป็นคนเสื้อเหลืองหรือคนเสื้อแดง ประกอบกับผมมองเห็นว่า มีคนหลายคนที่เลือกข้างไม่ว่าจะเป็นคนเหลืองหรือคนเสื้อแดง ได้กลายเป็นคนที่มองคนอื่นที่เป็นสีตรงกันข้ามกับตนเอง เป็นพวกที่มีความเลวไปหมดทุกอย่าง ซึ่งเป็นวิธีการคิดที่ผิดธรรมชาติของมนุษย์และผมไม่อาจยอมรับได้ เพราะผมกลัวเหลือเกิน...ที่จะถูกองค์กรของเขาที่เต็มไปด้วยบุคคลากรที่เก่งกล้าสามารถ จะนำไปล้างสมองจนกลายเป็นมนุษย์หุ่นยนตร์ที่น่าสงสารและน่ากลัวแบบนี้

ผมจึงสมัครใจขอยืนดูห่างๆสนับสนุนในเรื่องที่ควรสนับสนุน คัดค้านในเรื่องที่ควรคัดค้าน นี่ผมไม่ได้หมายความว่า คนที่เขาเลือกข้างจะเป็นแบบนี้กันหมดนะครับ เพราะยังมีคนเลือกข้างอีกมากมายที่ยังรักษาความเป็นตัวของตัวเองเอาไว้ได้ และพูดกันรู้เรื่อง เพราะเขาไม่ยอมให้ใครมาล้างสมองจนถึงขนาดเห็นใครใส่เสื้อต่างสี หรือคิดต่างจากที่ตัวเองถูกใส่ข้อมูลมา เป็นต้องรีบตรงรี่เข้าไปขวิด ขวิด ขวิด เอาไว้ก่อน ราวกับโกรธแค้นกันมาสักห้าร้อยชาติก็ไม่ปาน

ดังนั้น
ทุกวันนี้ เวลามีคนมาถามว่า ผมเป็นคนเสื้อเหลืองหรือว่าเป็นคนเสื้อแดง ในระยะแรกๆผมเคยพยายามอธิบายให้คนที่ถามผมหลายๆคนให้เข้าใจจุดยืนของผม ดังที่ผมกล่าวมาในเบื้องต้น แต่ก็ไม่ค่อยมีใครเข้าใจ และงงๆกันว่า ผมเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร เพราะเดี๋ยวนี้ใครๆเขาก็เลือกข้างด้วยกันทั้งนั้น ไม่เหลืองก็ต้องแดงนั่นแหละครับ ช่วงหลังมานี่เวลาเจอแบบนี้ ผมก็เลยโยนคำถามกลับให้คนถามช่วยคิดแทนผมในทำนองที่ว่า ผมยังไม่รู้เลยว่า ผมควรจะเลือกข้างเป็นคนเสื้อเหลืองหรือเป็นคนเสื้อแดงดี เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็มีข้อดีและข้อเสียเหมือนกัน แล้วก็ปล่อยให้เขาพรรณนาถึงความดีของสีที่เขาเลือก และขุดคุ้ยสาวไส้ความไม่ดีสารพัดอย่างของสีที่อยู่ตรงกันข้ามกับเขา (จนผมฟังแล้วขนลุก) เพื่อโน้มน้าวผมเข้าไปเป็นแนวร่วม จนเขาเบื่อที่จะพูด และเลิกสนใจไปเอง

ครับ
ที่ผมเขียนมานี่ ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ คือเมื่อเดือนสองเดือนก่อน มีพี่สาวคนสวยที่ผมรักและนับถือคนหนึ่ง ไม่ได้เจอกันมาเกือบยี่สิบกว่าปี ได้เบอร์จากน้องๆที่ทำงานเกี่ยวกับกิจกรรมทางสังคมและรู้จักผม ได้โทรมาหาผม หลังจากท้าวความหลังสมัยเป็นนักเรียนศิลปะอยู่ในสถาบันเดียวกันพอหอมปากหอมคอ พี่ก็ค่อยๆเลียบๆเคียงๆถามผม...แบบเช็คดูให้แน่ใจ ว่าผมเป็นคนเสื้อสีอะไรหรือเปล่า ผมก็ตอบแบบโยนคำถามไปให้ผู้ถามช่วยคิดดังกล่าว แต่พอพี่เริ่มพรรณนาถึงความเลวร้ายของคนเสื้อสี...ผมก็รู้เลยว่าพี่เป็นคนเลือกข้างแบบสุดขั้วหัวใจ และเลือกข้างเป็นคนเสื้อสีอะไร

โอ้ ตอนรับโทรศัพท์พี่ครั้งแรก ผมดีใจมากๆ ซึ้งใจมากๆ ที่พี่ยังจำผมได้แถมยังอุตส่าห์โทรมาหา รีบบอกแก่ตัวเองทันทีเลยว่า ถ้าหากมีโอกาสเข้าเมืองจะต้องแวะไปเยี่ยมพี่ที่บ้าน แต่พอพี่เริ่มเช็คเรื่องสีทางการเมืองเอากับผม ความตั้งใจที่จะไปเยี่ยมพี่ก็พลันดับวูบลง และรู้สึกอย่างชัดเจน...ว่าตัวเองกำลังอกหักแบบเฉียบพลันจนยับเยินไปหมด เมื่อพบว่ามิตรภาพอันบริสุทธิ์ระหว่างเราสมัยเป็นนักศึกษาอยู่สถาบันเดียวกัน ได้เปลี่ยนไปเสียแล้วในวันนี้ เพราะพี่ได้สร้างเงื่อนไขความสัมพันธ์แบบมิตรภาพอันงดงามในอดีต โดยถือเอาการเมืองเป็นตัวกำหนดวัดชี้กลั่นกรองการยอมรับหรือไม่ยอมรับความสัมพันธ์กันใหม่ ในขณะที่ผมยังคงเป็นคนเชยๆเหมือนเดิม

ฮือ ฮือ
พี่สาวครับ ลาก่อนครับ พี่ครับ.

10 มกราคม 2555
กระท่อมทุ่งเสี้ยว เชียงใหม่

บล็อกของ ถนอม ไชยวงษ์แก้ว

ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
3 กันยายน 2551...คือ วาระอีกวาระ - การละจาก                  เขาผู้ฝากงานบรรเจิดอันเลิศล้ำไว้แด่โลกได้กำหนดได้จดจำ                   ด้วยลำนำ คีตกานท์ - แห่งล้านนา ซึ่งยังส่ง - เสียงเจื้อยแจ้ว ยังแว่วหวาน       ยังเบิกบาน ทระนง ทรงคุณค่าจากสายน้ำ ถึง แววดาวพราวนภา            …
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ไม่มี ความเข้าใจ ไม่มีรักไม่มี พัก ไม่มีแรงจักแข็งขันไม่มี หวัง ไม่มีที่ฝ่าฟันไม่มี ฝัน ไม่มีวันอันเลิศลอย ไม่มี กาม ไม่มีการก่อเกิด                    ไม่มี เปิด ไม่มีเข้าออกเคลื่อนคล้อยไม่มี ปิด ไม่มีเก็บรูปรอย                      ไม่มี หวานหยดย้อย ไม่มีมด ไม่มี ทรัพย์ ไม่มีบริวาร                 …
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
 ใช่ผมรักทักษิณเพราะผมมีเหตุผลของผมที่จะรักทักษิณใช่ดิฉันรักทักษิณเพราะดิฉันมีเหตุผลของดิฉันที่จะรักทักษิณใช่หนูรักทักษิณเพราะหนูมีเหตุผลของหนูที่จะรักทักษิณใช่พวกเรารักทักษิณเพราะพวกเราต่างมีเหตุผลที่จะรักทักษิณเพราะเราต่างมองเห็นคุณงามความดีของเขาและเราจะพยายามช่วยกันปกป้องเขาจนถึงที่สุดใช่ผมเกลียดทักษิณเพราะผมมีเหตุผลของผมที่จะเกลียดทักษิณใช่ดิฉันเกลียดทักษิณเพราะดิฉันมีเหตุผลของดิฉันที่จะเกลียดทักษิณใช่…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
   ปริศนา- แสวงหาถ้อยอธิบายวิญญาณ - เวียนว่ายแสวงหารูปร่างว่างเปล่า- แสวงหาสาระจัดวางก่อสร้าง คุณค่า ความหมายเติมตน โดดเดี่ยวเดียวดาย- แสวงหาคู่            ลบความหดหู่ซึมเศร้าสับสนอึดอัด- ขัดข้องอับจน                       แสวงหาหนทางออกโบยบิน เจ็บปวด- แสวงหาเพิงพัก                   พำนักสมานแผลขาดวิ่นโหยหิว -…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
เจ้าเก็บกวาดขยะในบ้านเจ้า ตัวข้าเล่าเก็บกวาดในบ้านข้าเราต่างคน ต่างเก็บความ...ไม่งามตารอบชายคาบ้านเราทิ้ง-ทุกวี่วัน ไม่เที่ยวไปล่วงล้ำคอยตำหนิ                ไปแตะติบ้านโน้นติบ้านนั้นบ้านตัวเอง รกรุงรัง ช่างหัวมัน               (ช่างน่าขัน...ใครจะเชื่อฟังน้ำคำ) สู้เก็บกวาดขยะในบ้านเรา                    ให้เกลี้ยงเกลา...รอบชายคา…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ในสังคมการแก่งแย่งกันแข่งขัน เราเป็นมิตรสหายกันนั้นจริงหรือ ในสังคมการขันแข่งเพื่อแย่งยื้อ (เราจับมือกัน แค่มือ หรือมิใช่) เช่นเดียวกันกับคำพร่ำบอกรัก สงสัยนักรักนี้เป็นไฉน... (มีหรือรัก...หล่นจากปากออกจากใจ) ในสังคมการเฉือน เชือด อย่างเลือดเย็น
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ที่เห็นเห็นเป็นกันนั้นมิใช่                แต่ที่ลึกลงไปมิได้เห็นนั่นแหละคือความจริงสิ่งซ่อนเร้น     เป็นต้นตอเป็นธาตุแท้อันแน่ชัดที่เห็นเห็นเป็นเพียงแค่หน้ากาก        ที่เห็นเห็นเป็นแค่ฉากที่เขาจัดเป็นละครบทเก่าที่เขาคัด               นำมายัดเยียดหลอกเราทุกเช้าเย็นความเป็นจริงธาตุแท้แบอยู่ไหน       เขาซ่อนไว้-แต่ไม่ยากถ้าอยากเห็นลองดูสิ...ลองแตะต้องทองเขาเล่น…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  ไหลมาจากป่าเขาอันเหงาเงียบเย็นยะเยียบลงสู่ถิ่นแผ่นดินใหญ่พาดผ่านเมืองแห่งตำนานล้านนาไทยคงคู่เวียงเชียงใหม่มาเนิ่นนาน เป็นเส้นเลือดของชุมชนบนฟากฝั่งที่ยืนยังเกลียวกลมผสมผสานด้วยพืชผลนาไร่จากแรงงานจากสายธารแม่น้ำใหญ่ที่ไหลริน ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์อันไกลโพ้นยังอ่อนโยนเป็นมือแม่กระแสสินธุ์คอยหล่อเลี้ยงผองชนบนแผ่นดินมิรู้สิ้นกระแสแผ่กระจาย ถ้าแม่ปิงถูก “ มือทุน ” มาตัดขาดเพื่อนำสู่ตลาดไปค้าขายเหล่าชุมชนสองฝั่งฟากอันมากมายคงถึงคราวล้มละลาย...สิ้นสายน้ำ เพราะนี่คือ...มือดำอำมหิตที่ครุ่นคิดคอยแต่จะขย้ำทรัพยากรท้องถิ่นแผ่นดินธรรมเพื่อกอบกำผลกำไรให้แก่ตน …
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
  ใช่เป็นเพราะต่างฝ่ายต่างมุ่งร้ายทำลายกันต่างฝ่ายจึงต่างขุดคุ้ยความไม่ดีของกันและกันออกมาตีแผ่ ก่นด่า ประณาม หยามเหยียด เยาะเย้ยและลดคุณค่าความเป็นมนุษย์ของกันและกันด้วยถ้อยคำที่เลวร้ายและหยาบคายป้ายสีสาดใส่กันและกัน...ต่างฝ่ายจึงต่างจงเกลียดจงชังซึ่งกันและกันมากขึ้นทุกวัน...มากขึ้นทุกวัน...
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
คนที่เป็นคนดีและทำแต่สิ่งที่ดีงามที่เรามักจะเรียกกันว่าคนดีมีศีลธรรม เป็นคนที่ใครๆเขาก็รักก็ชอบ เพราะคนที่ค่อนข้างหาได้ยากแบบนี้ ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร และมักกระทำแต่สิ่งที่ดีงามทั้งต่อตัวเองและผู้อื่นอยู่เสมอ แต่ก็น่าเป็นห่วง คนดีมากมายหลายคนที่มีความเชื่อว่า การเป็นคนดีมีศีลธรรม หรือเป็นผู้ที่ยืนหยัดอยู่ในฝ่ายธรรมะอย่างเคร่งครัดแล้ว ท่านจะต้องเป็นผู้ชนะความเลวร้าย และแคล้วคลาดจากภัยอันตรายทุกอย่างในโลกนี้ เหมือนยาขนานเดียวที่รักษาโรคได้ทุกโรค ซึ่งเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อและเกินจริง และไม่เคยเป็นจริงถึงขนาดนี้  แต่ก็ยังมีคนเชื่อ-ในการเป็นคนดีมีศีลธรรมแบบโรแมกติกนี้มิใช่น้อย…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ข้าคือความลวงคือสิ่งที่โกหกมดเท็จข้าเป็นความลวงของสิ่งใดสิ่งนั้นย่อมถูกเข้าใจผิดและถูกมองไปเป็นอื่นถ้าใครสักคนหนึ่ง...ได้รู้จักตัวข้าด้วยตัวของเขาเองอย่างแท้จริงเขาย่อมไม่ปรารถนาจะได้รู้จักความลวงใดๆในโลกนี้อีกเลยข้าคือความอัปลักษณ์คือสิ่งที่น่าเกลียดข้าเป็นความอัปลักษณ์ของสิ่งใดสิ่งนั้นย่อมแลดูต่ำต้อยด้อยค่าถ้าใครสักคนหนึ่ง...ได้รู้จักตัวข้าด้วยตัวของเขาเองอย่างแท้จริงเขาย่อมไม่ปรารถนาจะได้พบปะความอัปลักษณ์ใดๆในโลกนี้อีกข้าคือความเลวคือการกระทำที่ไม่ถูกต้องข้าเป็นความเลวของสิ่งใดย่อมมีการกระทำที่ไม่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมของสิ่งนั้นข้าจึงมีแต่ความขัดแย้ง เบียดเบียน…
ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
ข้าคือความจริงข้าคือสิ่งที่ไม่โกหกหลอกลวงใครข้าเป็นความจริงของสิ่งใดข้าย่อมมีอยู่เป็นอยู่ตามความเป็นจริงของสิ่งนั้นไม่ว่าใครจะกล่าวบิดเบือนตัวข้าอย่างไรก็ไม่อาจทำให้ข้าเปลี่ยนไปเป็นอื่นได้ถ้าใครสักคนหนึ่ง...ได้พบปะตัวข้าด้วยตัวของเขาเองอย่างแท้จริงเขาก็จะไม่เชื่อถือสิ่งใดในโลกนี้อีกเลย