Skip to main content

เราต่างโชคดีกันใช่ไหม?

หลายคนบอก เราโชคดีที่ได้เกิดมาในประเทศนี้

โชคดีที่ไม่ได้เป็นเหมือนเด็กชายชาวปาเลสไตน์

โชคดีที่เราไม่ได้เกิดในอัฟกานิสถาน

โชคดีที่ไม่ได้เป็นเหมือนเหล่าเด็กๆ ในโซมาเลีย

หลายคนภาวนา อย่าให้เราเป็นเหมือนชาวอิรัก

แต่พี่น้องของฉันอยู่ที่จังหวัดชายแดนภาคใต้

เขาไม่อยากเป็นเหมือนใครๆ

พวกเราต่างโชคดีตรงไหนกันนะ?

กี่ปีแล้วนะ?ที่กองคาราวานยีเอ็มซีบรรทุกทหารไปที่นั่น

ที่บ้านพี่น้องของเรา

ระเบิดลูกสุดท้าย

กระสุนนัดสุดท้าย

ยังไม่มีกำหนดการ

สถิติของเหล่าลูกๆ ของสงครามเพิ่มขึ้นตามจำนวนศพ

หนังสือพิมพ์เพิ่งลงข่าวเมื่อวาน

ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งมีแม่หม้ายเพิ่มขึ้นอีกสองคน

นั่นแทบเป็นข่าวคราวที่เป็นปกติธรรมดาไปเสียแล้ว

เราโชคดีกันใช่ไหม?

ที่ลูกๆ ของเหล่าชายแดนภาคใต้ ได้เห็นรถหุ้มเกราะทุกวัน

ได้เห็นฉากสงครามที่มีเฮลิคอปเตอร์บินว่อน

โดยไม่ต้องไปดูในงานวันเด็ก เหมือนกับที่อื่นๆ

เราโชคดีใช่ไหม?

ที่จะได้มีวีรบุรุษเพิ่มขึ้นให้กับประเทศ

........................................................

 

ปราชญ์ อันดามัน

บล็อกของ ปราชญ์ อันดามัน

ปราชญ์ อันดามัน
ไม่ได้อึดอัดประเทศนี้ แต่อึดอัดพวกผีบ้าอำนาจห่า ฆ่าพลเมืองมากี่ครา ยังเสวยสุขสืบหล้าสบายดี ไม่จำเป็นต้องไปอยุ่ที่ไหนนั่น กูเกิดมาจากครรภ์มาตุภูมิที่ พ่อแม่กูปูย่ากูก็มี ไม่ใช่เป็นเปรตผีขอส่วนบุญ เขาถกเถียงแสดงความคิดบ้าง จะคิดต่างจะคิดเหมือนหรือคิดหนุน
ปราชญ์ อันดามัน
ระหว่างทางที่เสียงอาซานแว่ว -1- เกินก้าวจะผ่านก้าวทางที่ทอดใกล้ก็เหมือนไกลไปตลอดสายถนนคนแปลกหน้า คนบางคนหวาดระแวงตลอดส้นจะก้าวเดิน
ปราชญ์ อันดามัน
ในฝันยังมีฝันอีกหรือไม่?   ในฝันยังมีฝันอยู่หรือไม่?หรือวางวันคืนวัยไปเป็นอื่นไม่มีสิ่งใดในค่ำคืนหลับแล้วความฉ่ำชื่นของเยาว์วัย
ปราชญ์ อันดามัน
อำนาจ(กู) ไปไหน ประเทศนี้มีแต่อีรุงตุงนังเอะอะกาละมังตีปี๊บใส่หรือประเทศนี้ไม่มีประช่าธิปไตยใครจะทำอะไรตามใจตัว
ปราชญ์ อันดามัน
เขียนกันคนละบรรทัด ละบรรทัด ละบรรทัดเขียนประวัติศาสตร์ที่ขาดชัดให้ชัดเห็น
ปราชญ์ อันดามัน
ปราชญ์ อันดามัน
เพราะเรามีศาลรัฐธรรมนวย ประเทศจึงซวยด้วยฉะนี้ ตุลาการก็ตุลากวยกวนวลี พิพากษาละคดีคดวยไทย สภาก็สภาเละสะเปะสะปะ ประชาธิปตวยทุกขณะไม่ไปไหน พรรคบางพรรคระทมระทวยหฤทัย แพ้ไม่เลิกแต่เกริกไกรอันธพาล แย่งเก้าอ้วยฉวยเก้าอี้ปากระดาษ อลเวงอาละวาดประสาทผสาน วิปริตวิปรวยจิตวิญญาณ วิตถารมาตรฐานงานสภา ประชาชีดูดีดีประเทศระทวยนี้ จะระทมอีกกี่ปีอีกกี่ฆ่า หรือต้องอัญเชิญใครมาเป็นศาสดา
ปราชญ์ อันดามัน
เมื่อข้าพเจ้าออกไปจากข้าพเจ้าเอง     ข้าพเจ้าเพิ่งควักดวงตาแห่งการมองเห็นโยนทิ้งไปบนถนนสายหนึ่ง
ปราชญ์ อันดามัน
  จำนวนนวนเท่าไหร่กันสุเหร่าในผืนแผ่นดินนี้ จำนวนเท่าไหร่กันวัดในผืนแผ่นดินเดียวกันนี้
ปราชญ์ อันดามัน
ข้าจะเขียนอะไรอีกในประเทศนี้ กวีคนก่อนๆ เขียนบทกวีมามากพอแล้ว ถ้อยความแห่งยุติธรรมไม่จำเป็นต้องลงอักขระ
ปราชญ์ อันดามัน
ความเง่าโง่ของเราเอง     สมมติว่า ตอนนั้นไม่มีคณะราษฎร์ 2475