Skip to main content

เราต่างโชคดีกันใช่ไหม?

หลายคนบอก เราโชคดีที่ได้เกิดมาในประเทศนี้

โชคดีที่ไม่ได้เป็นเหมือนเด็กชายชาวปาเลสไตน์

โชคดีที่เราไม่ได้เกิดในอัฟกานิสถาน

โชคดีที่ไม่ได้เป็นเหมือนเหล่าเด็กๆ ในโซมาเลีย

หลายคนภาวนา อย่าให้เราเป็นเหมือนชาวอิรัก

แต่พี่น้องของฉันอยู่ที่จังหวัดชายแดนภาคใต้

เขาไม่อยากเป็นเหมือนใครๆ

พวกเราต่างโชคดีตรงไหนกันนะ?

กี่ปีแล้วนะ?ที่กองคาราวานยีเอ็มซีบรรทุกทหารไปที่นั่น

ที่บ้านพี่น้องของเรา

ระเบิดลูกสุดท้าย

กระสุนนัดสุดท้าย

ยังไม่มีกำหนดการ

สถิติของเหล่าลูกๆ ของสงครามเพิ่มขึ้นตามจำนวนศพ

หนังสือพิมพ์เพิ่งลงข่าวเมื่อวาน

ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งมีแม่หม้ายเพิ่มขึ้นอีกสองคน

นั่นแทบเป็นข่าวคราวที่เป็นปกติธรรมดาไปเสียแล้ว

เราโชคดีกันใช่ไหม?

ที่ลูกๆ ของเหล่าชายแดนภาคใต้ ได้เห็นรถหุ้มเกราะทุกวัน

ได้เห็นฉากสงครามที่มีเฮลิคอปเตอร์บินว่อน

โดยไม่ต้องไปดูในงานวันเด็ก เหมือนกับที่อื่นๆ

เราโชคดีใช่ไหม?

ที่จะได้มีวีรบุรุษเพิ่มขึ้นให้กับประเทศ

........................................................

 

ปราชญ์ อันดามัน

บล็อกของ ปราชญ์ อันดามัน

ปราชญ์ อันดามัน
เด็กชายของฉัน   เด็กชายของฉัน ภูเขาของพวกเธอยังคงเก็บหิมะให้พวกเธออยู่หรือเปล่า?
ปราชญ์ อันดามัน
เวลา เบื้องหน้าดูเหมือนไกล ป้ายบอกระยะทาง หลักกิโลเมตร-ไมล์ ดุ่มเดินผ่านห้วงยามแห่งเส้นแบ่งคั่นพรมแดน
ปราชญ์ อันดามัน
ปล่อย   ปล่อยตัวเองไว้ในชะตากรรม เดินไปในความเศร้าที่เราไม่เคยพบ
ปราชญ์ อันดามัน
ปลูกความเกลียดชังของเราให้เติบเต็ม  (ในวงเล็บทุกพื้นที่ข่าว)   ปลูกความเกลียดชังของเราให้เติบเต็ม
ปราชญ์ อันดามัน
เหตุการณ์ร้ายๆ ในวันหนึ่งๆ บนคาบสมุทร นั่น! ในขณะเสียงอาซานกังวานผ่านยอดโดมสุเหร่า พลันกระหึ่มเสียงเฮลิคอปเตอร์จากฟากฟ้าก็กลบเสียง ”ฮัชฮาดูอัลลาอิลาฮะอิน...ลัลลอฮ์ ...........” เด็กชายคนหนึ่งเท้าเปล่าเปลือยกำลังเดินอยู่บนถนน  แหงนหน้าแลมองแมลงปอแปลกถิ่นที่บินเหนือป่ายางใกล้ๆ    คงมีเหตุการณ์ร้ายๆ    ต้องมีใครสักคน  ใครสักคน บนถนนเส้นเดียวกัน    จักรยานยนต์สัญชาติญี่ปุ่นพาสองพลทหารวิ่งผ่านหน้าสุเหร่า 
ปราชญ์ อันดามัน
สงคราม กระซิบเรียกหาข้าอยู่ในเงามืด ความเกลียดชังแวะเข้ามาในความรู้สึก สอนข้าถึงการเหนี่ยวไกปืน
ปราชญ์ อันดามัน
ประเทศนี้ของกู เป็นหลืบรูอยู่อาศัย ความเงียบกูมีเต็มข้างใน ไม่เคยสงสัยใครจะงำ
ปราชญ์ อันดามัน
ประเทศนี้ยังไม่มีเสรีภาพ เพราะปกเต็มด้วยคนบาปและหยาบชั่ว ยังมอมเมาความงมงายให้น่ากลัว
ปราชญ์ อันดามัน
จริงอยู่ความอ่อนหัด อาจทำให้ โลกของใครบางคนดูย่ำแย่ หากมิใช่เพราะเรานั้นอ่อนแอ อาจดูเหมือนความพ่ายแพ้ แต่ใช่นาน
ปราชญ์ อันดามัน
ใส่"โต๊ป"ไปในทางเส้นเก่า (2)
ปราชญ์ อันดามัน
ในบางขณะ แผ่วพร่ำคำ "อัลกุรอาน"ยินมาแว่วแว่ว ขณะคนยังไม่ถึงครึ่งแถวของสุเหร่า
ปราชญ์ อันดามัน
ผมเพิ่งลงจากเครื่อง นั่นเป็นเวลาทุ่มหนึ่งตามเวลาของปากีสถาน ผ่านตม.ที่สนามบินผมสะพายเป้ออกมาตรงประตูทางออก   ชายร่างใหญ่ท่าทางกำยำกวักมือเรียกผม ผมเดินเข้าไปหา เขาให้สลาม ผมรับสลาม