คือ “จรัล มโนเพ็ชร” ศิลปินพื้นบ้านอิสระแห่งประเทศล้านนา

ให้เธอหมายมั่นคงแล้วอย่าหลงไปเชื่อใคร   เดินทางไปอย่าหวั่นไหวใครกางกั้น …  
มีดวงตะวันเป็นแสงสีทอง กระจ่างครรลอง ให้ใฝ่ปองและสร้างสรรค์
เมื่อดอกไม้แย้มบานให้คนหาญสู้ไม่หวั่น     คือรางวัลแด่ความฝันอันยิ่งใหญ่ ให้เธอ

 …   บนทางเดินที่มีขวากหนาม ถ้าเธอคร้ามถอยไปฉันคงเก้อ
ฉันยังพร้อมช่วยเธอเสมอ เพียงตัวเธอไม่หนีไปเสียก่อน

- - - จะปลอบดวงใจให้เธอหายร้าวราน     จะเป็นสะพานให้เธอเดินไปแน่นอน
จะเป็นสายน้ำเย็นดับกระหายยามโหยอ่อน คอยอวยพรให้เธอสมหวังดังได้ … นิรันดร์ ”