เสือเย็นอยู่วัด

ก่อนนอน

ย่าผมจะเล่านิทานให้ฟังแทบทุกคืน บางครั้งท่านก็คงจะเบื่อที่เล่าเรื่อง “เสือเย็น” ซ้ำๆ กัน แต่ทนเสียงรบเร้าของผมไม่ไหว ก็เรื่องมันสนุกตื่นเต้นนี่ครับ

เรื่อง “เสือเย็น” เกิดขึ้นที่วัดหมื่นสาร ในวัยเด็ก ผมอยากทราบเหมือนกันว่า วัดนี้อยู่ที่ใด มีวัดนี้จริงไหม แต่ไม่สามารถจะค้นหาได้ ด้วยมีข้อจำกัดหลายประการ เมื่อย่าเสีย เรื่อง “เสือเย็น” เริ่มจางไปจากความทรงจำ วัยมากขึ้นก็คิดถึงเรื่องอื่นสารพัด จนกระทั่งผมเกษียณ วันหนึ่งตรงกับวันที่ 3 มกราคม 2552 ผมขับรถผ่านวัดหมื่นสาร ย่านประตูหายยา จังหวัดเชียงใหม่ เห็นมีป้ายชื่อวัด ใต้ป้ายมีรูปปั้นวัวสีขาวตั้งอยู่ ขับรถเข้าไปในวัด พบคุณลุงท่านหนึ่งอายุ 83 ปี คอยต้อนรับแขกที่มาเที่ยววัด ผมจึงถามเรื่อง “เสือเย็น” ได้รับคำบอกว่า เป็นเรื่องเล่าลือกันต่อๆ มา ท่านชี้ให้ดูเจดีย์องค์ใหญ่ เชื่อว่าเป็นที่เก็บกระดูกของพระเย็น ยังไม่ทันได้ถามรายละเอียด ท่านขอตัวไปต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมชมวัด ซึ่งเป็นคนต่างจังหวัด เรื่องราวที่ท่านเล่าให้ฟังเพิ่มความจริงจังกับเรื่องที่ย่าผมเล่า โดยย่าเล่ากล่อมผมก่อนนอนดังนี้

มีวัดร้าง ที่เก่าแก่วัดหนึ่ง บรรยากาศดูวังเวง เงียบเหงา มีเถาวัลย์ไม้เลื้อยขึ้นปกคลุมไปทั่ว ผู้คนผ่านไปมารู้สึกหวาดกลัว แต่เดิมมีพระเณรหลายรูป แต่พระเณรเหล่านั้นหายไปไม่รู้สาเหตุ เหลือเพียงเจ้าอาวาสแก่ๆ รูปหนึ่งชื่อ “พระเย็น” มีเสียงเล่าลือว่า พระเย็นกลายร่างเป็นเสือได้ในเวลากลางคืน จึงจับพระเณรรูปอื่นกินจนหมด บางกลุ่มก็ยังไม่ปักใจเชื่อ จึงมีผู้ศรัทธาในพระพุทธศาสนาใส่บาตรเป็นประจำ วันหนึ่งมีพ่อค้าวัว พาวัวมาพักค้างแรมที่วัดร้างแห่งนี้ กลางดึกได้ยินเสียงวัวตื่นร้องอย่างตกใจเหมือนพบสัตว์ร้าย พวกวัวเตลิดออกจากหลัก วิ่งแตกตื่นไป พ่อค้าวัวตามหาวัวทั้งคืน ที่สุดได้พบวัวของตนนอนตาย 3-4 ตัว รอบๆ วัวที่ตายมีรอยกัด รอยเท้าเสือขนาดใหญ่ พ่อค้าวัวตกใจมาก รุ่งเช้าจึงรีบต้อนวัวออกจากวัดไปอย่างรีบร้อน ด้วยความหวาดกลัว

ข่าวลือไปทั่ว ทำให้ไม่มีใครกล้ามาพักที่วัด ชาวบ้านต่างหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าลงจากบ้านยามค่ำคืน วันหนึ่งมีพ่อค้าวัวมาพัก ด้วยวัวมีอาการอ่อนล้า เนื่องด้วยเดินทางไกล และบางตัวก็บาดเจ็บ พ่อค้าวัวรายนี้พอมีวิชาอาคม เคยได้ยินเรื่องราวของวัดอยู่บ้าง กลางคืนพ่อค้าวัวเดินตรวจดูความเรียบร้อยของฝูงวัว ได้พบภิกษุชรามาทักทาย รู้สึกแปลกใจ พระรูปนี้มาอยู่กลางคืนดึกดื่นได้อย่างไร นึกสงสัย จึงได้นำดินมาปั้นเป็นรูปควายธนู 4 ตัว วางตรงหน้า พอดีได้ยินเสียงวัวร้องเหมือนเห็นสัตว์ร้าย พ่อค้าวัวจึงบริกรรมคาถากำกับ เห็นเสือตัวใหญ่เดินเข้ามาหา พ่อค้าวัวส่งเสียงสั่งควายธนูให้สู้ ทันใดควายธนูก็แปลงตัวเป็นควายตัวใหญ่ กระโจนเข้าต่อสู้กับเสือ เสือสู้ควายไม่ได้ วิ่งหนีเข้าป่า ทิ้งหยดเลือดเป็นทาง พ่อค้าวัวรอจนรุ่งเช้า จึงตรวจดูตามรอยเลือด พบพระรูปหนึ่งนอนมรณภาพ สบงจีวรฉีกขาด จึงรู้ว่าเป็น “พระเย็น” ที่ชาวบ้านหวาดกลัว ต่อมา ชาวบ้านได้ช่วยกันบูรณะวัด แล้วนิมนต์พระมาจำวัด โดยตั้งชื่อว่า “วัดหมื่นสาร”