แปรงฟันล้างหน้าเสร็จเรียบร้อย
ผมกลับมายืนดูที่หน้าต่างดังเดิม ฝูงนกยางยังคงบินตามกันเต็มท้องฟ้า ไม่รู้จักหมดสิ้น อากาศเริ่มเย็น ลมเย็นพัดมาจากทุ่งหน้าบ้านเอื่อยๆ บอกสัญญาณย่างเข้าสู่ฤดูหนาว นกมากมายไม่รู้มันมาจากไหน มาไกลแค่ไหน บ้างว่ามันมาจากไซบีเรีย จีน มองโกล หิมาลัย มันเป็นนกปากห่าง นกยาง ฯลฯ จำนวนเป็นแสนตัวทีเดียว สิ่งที่ตามมาคือโรคติดต่อ ต้องระวังไข้หวัดนก ที่มันนำมาฝากเจ้าของบ้าน
ปลายกันยายน 2553
ผมเฝ้าสังเกตธรรมชาติรอบตัว ไม่ว่าอากาศ ต้นไม้ สัตว์ต่างๆ โดยเฉพาะนก ผมเห็นนกยางจำนวนมาก อาศัยอยู่ที่ป่าไมยราบ ป่านี้อยู่ห่างจากบ้านผมไปทางทิศตะวันออก 200 เมตร ต้นไมยราบนี้สูงกว่าศีรษะเล็กน้อย ขึ้นเต็มทุ่งนาที่ว่าง จนถึงสวนลำไยริมถนนสายเชียงใหม่-ฮอด
ป่าไมยราบจะปรากฏระหว่างกิโลเมตรที่ 34 ถึง 35 ตรงจุดนี้ เป็นการพบกันของถนนสองเส้น เหมือนเส้นตรง 2 เส้น เส้นหนึ่งลากจากทิศเหนือ อีกเส้นหนึ่งลากจากทิศใต้ มาบรรจบกันเป็นมุมเรียกกันว่า “ถนนโค้ง” ถนนฟากตะวันออกจะสูงกว่าตะวันตก นกยางจะพักนอนที่ป่าไมยราบนี้ มองด้วยตามันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้างราว 20 เมตร ยาวราว 40 เมตร พอตอนเย็นเริ่มไม่มีแสงแดด นกยางจะทยอยบินกลับจากหากินมาเป็นฝูง ฝูงละ 4-5 ตัวบ้าง 8-9 ตัวบ้าง มาจากทิศตะวันตก มาจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ บ้างมาจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ มันบินมาเร็วมาก พอใกล้ถึงต้นไม้ใหญ่รูปคล้ายทรงกระบอกริมป่าไมยราบ มันจะลดเพดานบินลงระดับต่ำ ปีกเหยียดตรงนิ่งเหมือนปีกเครื่องบินรบ พุ่งวาบลงมาอย่างสง่า โผเกาะพักกิ่งไมยราบ บางฝูงยังไม่ลดระดับ พอใกล้ถึงเป้าหมาย มันจะเอียงตัว แฉลบซ้ายขวาแวบลง บางตัวว่องไว หุบปีกทันที แล้วดิ่งลงไป กางปีกออกมาเพียงครึ่งความยาวทั้งหมด พอใกล้ถึงกิ่งไมยราบยักษ์ มันจะกระพือปีกถอยหลังต้านแรงดิ่งลง เท้าทั้งคู่เหยียดลง หมายเกาะกิ่งไมยราบ เหมือนนักโดดร่มระดับเซียน ทิ้งร่างดิ่งลงมาก่อน พอลิ่วๆลงมาถึงระยะหนึ่งก็กระตุกร่มกางพรึบ ถ้ายังไม่กางก็กดร่มสำรอง หากไม่กางก็กระแทกดินสิ้นชีวา มันค่อยร่อนลงสู่เป้าหมาย พากันส่งเสียงเริงร่าได้ยินทั่ว
บางวันท้องฟ้าครึ้มฝน
ลมพัดแรง กิ่งมะพร้าวใบลำไยไหววูบวาบตามแรงลม พวกมันจะพากันบินวนเป็นวงกลม เหนือบ้านไมยราบของมัน ดูมันร่าเริงเป็นพิเศษ เหมือนวิหคเหินลม บางกลุ่มยืนเกาะกิ่งไมยราบ พร้อมกับขยับปีกพึบพับ ถ้ามีนักล่านกมือฉมัง กดเปรี้ยงๆ คงตายไปหลายตัว ตอนเย็นราว 17.45 น. ผมเคยขับรถยนต์มาจอดตรงถนนโค้ง นับระยะจากถนนสายเชียงใหม่-ฮอดนี้เข้าไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 20 เมตร จะเป็นสวนลำไย ต่อจากนั้นจะเป็นป่าไมยราบ ผมไปสำรวจดูหลายมุมแล้ว ป่าไมยราบเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า นี่คือบ้านประจำฤดูหนาวของมัน เจ้านกยางปากแหลมขาเล็กยาว ตัวขาวราวสำลี.
บล็อกของ ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
นอสตราดามุส (ค.ศ. 1502-1566)
เป็นชาวฝรั่งเศสเชื้อสายยิว เรียนจบปริญญาตรีคะแนนดีเยี่ยม จึงโดดเรียนปริญญาเอกจนจบสาขาแพทย์ ได้ทำนายไว้ว่า
“ ...วันเวลาแห่งความศักดิ์สิทธิ์ของการสิ้นยุคเก่าและการมาถึงของยุคใหม่...กำลังจะเข้ามาปรากฏแก่สังคมโลกมนุษย์อยู่แล้ว ซึ่งคาดตามตรรกะจะเกิดขึ้นในช่วงระหว่าง 23 ปีข้างหน้านี้ คือระหว่างปี ค.ศ. 2000 ถึง ค.ศ.2023...” (หนังสือนอสตราดามุส โดย ศ.เจริญ วรรธนะสิน หน้า 363)
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ผมปลดกระเป๋าหนังสะพายบ่า
เปิดกระเป๋าหยิบเอกสารปึกใหญ่ออกมา ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแผ่นดินไหว ดูท่านยิ้มเหมือนพึงพอใจ ชี้ไปที่เอกสารฉบับหนึ่งแล้วบอกว่า นั่นเป็นชื่อของท่านที่เขียนเรื่องนั้น ผมหัวเราะแก้เขินที่จุดไต้ตำตอ ถือโอกาสย้ำถาม
“ ท่านชื่อคุณอดิศร ฟุ้งขจรหรือครับ ? ขอโทษผมไม่ทราบจริงๆครับ.”
เราทั้งคู่หัวเราะและยิ้มให้กัน เราเริ่มคุ้นเคยกันในเวลาอันสั้น คงจะจริงนะ ที่ว่าการพบกันครั้งแรกเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง หากอัธยาศัยต้องกัน หรือที่พูดกันว่า ถูกชะตากัน ยิ่งคุยยิ่งสนุก มิตรภาพงอกงามรวดเร็ว…
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
เพลงที่ 11
ลืมไม่ได้เด็ดขาด ชื่อเพลง “ศรัทธา” ขับร้องโดยคุณโป่ง ปฐมพงษ์ สมบัติพิบูลย์ นักร้องนำวง หิน เหล็ก ไฟ ก่อนเปลี่ยนเป็นวง The Son ทราบว่าเพลงของวงนี้ เขาแต่งเนื้อร้องทำนองเองหมด คุณโป่งเป็นนักร้องร็อคระดับต้นแบบ หรือ Idol ของใครอีกมากมายที่เดินตามในถนนสายดนตรี เสียงมีพลัง มีความหนักแน่น เป็นเพลงประเภทให้กำลังใจต่อสู้ ให้มุมมองชีวิต ให้ความคิด เนื้อเพลงบางท่อนกลายเป็นวลีฮิตติดปากไปแล้ว เนื้อเพลงบางตอน
…
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ผมฟังคุณศิริพรกล่าวเนื่องในวันเกิด
ของผู้ชราหลายคนในวันนี้ ฟังแล้วจับใจไม่น้อย
“ ...ถึงแม้บ้านวัยทองนิเวศน์ จะมีอาหารการกิน มีเครื่องนุ่งห่ม เครื่องใช้สอย แต่ที่ขาดเป็นด้านจิตใจ แม้จะไม่สามารถทดแทนครอบครัวเดิมของท่านได้ก็ตาม จะพยายามเติมเต็มส่วนที่ขาด ตามที่สามารถทำได้...”
เมื่อพิธีกรงานวันเกิดกล่าวต่อจนจบแล้ว
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ใกล้เที่ยงในโรงอาหารมีคนพลุกพล่าน พินิจดูเป็นเด็กหนุ่มสาว อาจเป็นระดับอาชีวะ หรือมหาวิทยาลัยราวปี 1 , 2 มีโต๊ะยาววางถ้วยจานแก้วน้ำ หน้าโรงอาหาร มีเจ้าหน้าที่บริการ 2 คน ผมเดินไม่รู้ไม่ชี้มองหาเจ้าหน้าที่บ้านวัยทองนิเวศน์
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ผมบอกให้ลูกจอดรถ
ที่ถนนทอดสู่ตัวอาคารสำนักงาน บอกให้แกพาแม่ไปเยี่ยมยายที่บ้านปง ที่อยู่ห่างจากที่นี่ราว 3 กิโลเมตรเศษ ประมาณ 11 โมงให้กลับมารับพ่อ ผมเดินเข้าไปหาเจ้าหน้าที่ในตัวอาคาร พบเจ้าหน้าที่หญิง เป็นคนที่เคยรู้จักกันมาก่อน เธอยกมือไหว้เมื่อเห็นหน้าผม เธอมีบ้านพักอาศัยอยู่ในหมู่บ้านสันมหาพน หมู่บ้านนี้อยู่ตรงข้ามกับโรงเรียนสันมหาพนวิทยา ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ฟากถนนทิศตะวันตก โรงเรียนนี้อยู่ห่างที่ว่าอำเภอไปทางทิศใต้ไม่ถึง 100 เมตร ผมเคยสอนโรงเรียนนี้นาน 12 ปี ผมบอกเธอว่า …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
วันนี้ขับรถกระบะสีเขียว
รุ่น พ.ศ. 2537 ออกจากบ้านทุ่งแป้ง อำเภอสันป่าตองราว 8.00 น.เศษ มีจุดหมายปลายทางที่บ้านวัยทองนิเวศน์ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ คนนั่งซ้ายมือเป็นขาประจำ มีหน้าที่นั่งคุยเป็นเพื่อนไม่ให้คนขับรถง่วง บางเวลาก็นั่งเฝ้ารถกรณีผมเข้าห้องสมุดที่ต่างๆ คอยซื้ออาหารกลางวัน เครื่องดื่มบำรุงคนขับรถ เป็นฝ่ายสวัสดิการ บางทีทำเกินหน้าที่ กลายเป็นฝ่ายก่อความสงบภายในรถ สร้างความเครียดแก่คนขับแทนการผ่อนคลาย สาเหตุจากให้เฝ้ารถนานๆ เมื่อผมกลับจากค้นคว้าในห้องสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
ปีนี้ พ.ศ.2554
จะยังมีกิจกรรมดำหัวผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่หรือไม่ ? หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น “ไทยนิวส์” ฉบับวันศุกร์ที่ 1 เมษายน 2554 ได้ลงข่าวหน้า 1 ว่า
“ จัดดำหัวผู้ว่าฯสานประเพณี เปลี่ยนชื่องานใหม่ สระเกล้าฯป้อเมือง .”
โดยมีเนื้อหาข่าวบางตอนดังนี้ครับ
“เมื่อ 30 มีนาคม 2554 นายวรการ ยศยิ่ง รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่เผยว่า เพื่อให้การจัดกิจกรรมนี้เป็นการแสดงออกถึงความเป็นวัฒนธรรมประเพณีปีใหม่เมืองล้านนาของจังหวัดเชียงใหม่ จึงได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อกิจกรรมเป็นงาน สระเกล้าดำหัวป้อเมืองเจียงใหม่ …