ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
เก้าอี้สำหรับนั่งร้องเพลง
ตั้งอยู่ใต้ต้นมะขามใหญ่ร่มรื่น ที่วางเนื้อเพลงตั้งอยู่ด้านข้าง ถัดไปเป็นโต๊ะอาหาร มีผลไม้ ข้าวและกับหลายอย่าง มีอาหารปักษ์ใต้ และภาคเหนือ ของขบเคี้ยวเล่นอีก ผมนึกในใจ วันเกิดของเรา จะได้ฟังดนตรี
ผ่อนคลาย ไม่มีใครรู้ว่าเราเกิดวันนี้ ผมนั่งคุยกับสตรีชาวกรุงเทพฯที่แวะมาเยี่ยมเจ้าของบ้าน จึงได้รู้ว่า เธอเกิดวันที่ 12 กุมภาพันธ์ จะเกษียณเดือนกันยายนที่จะถึงนี้ น่าแปลกคนเกิดวันใกล้กันมาพบกันโดยมิได้
นัดหมาย กำลังนั่งกินข้าวด้วยกัน สักพักนักร้องสมัครเล่นมาถึงบ้านครอบครัวนักเขียนดัง เธอลงจากรถเก๋งสีขาวขนาดเล็ก ทรงผมสั้น เธอเดินตรงมาที่โต๊ะ ยกมือไหว้ทักทายทุกคน บอกยังไม่ได้กินอาหารกลางวัน ขอกินข้าวก่อนเถอะกำลังหิว
ผมชักหงุดหงิด
กว่าเธอจะกินข้าวเสร็จ กินเสร็จนั่งคุยย่อยอาหารอีก ท้องผมเพิ่มประท้วงอยากกินข้าวกลางวันบ้าง อาหารบนโต๊ะไม่ถูกปากผมเลย แกงปักษ์ใต้ใครๆก็รู้ว่าเผ็ดร้อนเพียงใด มองดูนาฬิกานี่ 11.02 นาฬิกาแล้ว ผมกินข้าง 11.00 นาฬิกาตรงเวลาทุกวัน ไม่อยากฟังเพลงแล้ว เคยฟังนักร้องดังมาก็มาก เธอผู้มาใหม่จะร้องเพราะขนาดไหนเชียว ผมอยากกลับบ้าน จึงหาเหตุผลโน้มเอียงเข้าหาตนเอง เจ้าของบ้านทักท้วงบอกว่า อาจารย์อย่าเพิ่งกลับ อยากให้ฟังเพลงจริงๆ รับรองเธอร้องเพลงเพราะนะ เดี๋ยวจะทอดไข่เจียวอร่อยๆให้กิน ผมหย่อนก้นนั่งลงตามเดิม มารยาทการเข้าสังคมพันมือพันตัวผมไว้ ไข่เจียวหอมเหลืองจนน้ำลายชุ่มปากถูกเสิร์ฟบนโต๊ะทันที ผมถือช้อนตักกินกับข้าวสวย พอไหวๆอร่อยใช้ได้ นักร้องพอทราบผมจะริบกลับ เธอรีบกินข้าวเร็วๆ กินไม่ถึง 10 คำ คว้ากีตาร์เข้านั่งที่เก้าอี้ใต้ต้นมะขามใหญ่ร่มรื่น ผมเห็นความตั้งใจของเธอแล้วพูดไม่ออก กินข้าวยังไม่อิ่มดี มีน้ำใจจะร้องเพลงให้คนที่ไม่เคยรู้จักมักคุ้นฟัง
เธอกรีดนิ้วบนสายกีตาร์
ด้วยมาดเหมือนนักร้องประกวดรายการ “ไทยแลนด์ ก็อตทาเลนท์.” ขึ้นต้นด้วยเพลงหยาดเพชร เล่นกีตาร์ได้ดีทีเดียว เสียงเพราะชวนฟังอีกด้วย หน้าตาปล่อยเลื่อนลอยไปกับเพลง เธอทำให้เพลงมีชีวิตและวิญญาณ ได้รับเสียงปรบมือจากพวกเราด้วยความชื่นชม ไม่ใช่เสียงปรบมือตามมารยาท ยังไม่พอเธอร่ายมนต์สะกดผู้ฟังต่อด้วยเพลงอมตะของคุณ ศรีไสล สุชาติวุฒิ สมญาแหบเสน่ห์ เพลงชื่อ “รักข้ามขอบฟ้า” ที่แสนไพเราะ อากาศเริ่มร้อน เราหาพัดลมเป่าให้เธอ เธอกล่าวขอบคุณ ยกมือปัดผมสั้นไปมา ผลงานร้องเพลงที่ประทับใจ ทำให้เธอดูดีกว่าเดิมมาก เธอสวมเสื้อสีขาวยาวแค่ต้นแขน ท่อนล่างคล้ายชุดช่างฟ้อนคนเหนือ
ยังไม่พอ ตาผมสอดเห็นข้อเท้าขวาเธอมีกำไลเงินสวมอยู่ เพลงต่อไปเธอดีดกีตาร์ร่วมกับสามีเจ้าของบ้านทำให้เสียงกีตาร์หนักแน่นชวนฟังมากขึ้น และที่ผมจดจำและจะไม่ลืม เธอปิดรายการด้วยเพลงวันเกิดให้ผม ใช่ครับ เพลง Happy Birth Day นั่นเอง
เธอกลับมากินอาหารต่อที่โต๊ะ
พวกเราคุยกันสารพัดเรื่อง แบบคนกันเอง มุมมองของผมที่ดูเธอเปลี่ยนไป เธอบอกว่า เพิ่งหัดกีตาร์ได้ 3 ปี พอเล่นได้แบบงูๆปลาๆ พอฟังแก้เหงาได้นะคะ ผมทราบภายหลังว่า เธอหันกีตาร์ร้องเพลงด้วยตนเองเมื่ออายุ 37 ปี โอ 3 ปีเล่นได้ขนาดนี้หรือนี่ ขณะนี้ซื้อขิมมา 1 ตัวและซออู้อีก 1 คันจากถนนคนเดินท่าแพ เชียงใหม่ กำลังจะหัดเล่น ผลงานการเล่นกีตาร์และร้องเพลงได้ดีขนาดนี้ ผมว่าเธอสามารถเล่นตามห้องอาหารได้เลย ทำให้ผมนึกถึงเพื่อนชายคนหนึ่ง เพื่อนคนนี้มีพี่สาวสวยขนาดเป็นนางงามเชียงใหม่ หากบอกชื่อ คนที่สูงอายุจะร้องอ๋อที่เดียว เพื่อนคนนี้ตัวสูงโย่งยังกะฝรั่ง หัดร้องเพลงเอลวิส เพลสลีย์ พร้อมดีดกีตาร์ไปด้วย เมื่อ 7-8 ปีที่ผ่านมา ไล่วันเดือนดูแสดงว่าเพื่อนผมร้องเพลงและหัดกีตาร์เมื่ออายุปาไป 59 ปี มีอีกตัวอย่าง คุณจริน ยุทธศาสตร์โกศล เป็นนักบัลเล่ต์สูงวัยหญิงไทยคนแรก ที่ได้บันทึกลงกินเนส บุ๊ก(Guinness World Records) ท่านเริ่มเรียนบัลเล่ต์เมื่ออายุประมาณ 50 ปี จนเต้นได้เก่งเท่านักบัลเล่ต์อาชีพทีเดียว ขอยกตัวอย่างผู้ชายสูงวัยบ้าง นายแอลเลน สจ๊วต ชาวออสเตรเลีย เข้ารับปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์คลินิก จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์น ครอสส์ เมื่อคุณปู่อายุได้ 97 ปี...หมายความว่าอย่างไร หมายความว่า ชีวิตนี้ไม่มีอะไรช้าไป สายไป และแก่ไป ทุกสิ่งทุกอย่างนับ 1 ใหม่ได้เสมอ ใช่ไหม.
...................................................................