Skip to main content
ไฟป่า ยังคงเป็นปัญหาที่กลุ่มอนุรักษ์เขาแผงม้าต้องจัดการ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงหน้าแล้ง เช่นนี้

...


แดดอ้าวผ่าเปรี้ยงลงกลางหัว เหล่าอาสาสมัคร v4n ยืนฟังขั้นตอนการทำงานดับไฟป่าโดยกลุ่มอนุรักษ์เขาแผงม้า ไกลโพ้น เมฆฤดูร้อนลอยอยู่เหนือเทือกเขาที่ได้ชื่อว่า ภูเขาไฟ

เนินลูกแล้วลูกเล่าถูกแปรสภาพเป็นไร่ เหนือเนินหลายลูก ทะเลหญ้าสลับดงกล้วยป่าแซมเป็นจุดๆ รถบรรทุกน้ำถูกนำมาเตรียมเอาไว้ให้พร้อม


ขั้นแรก เริ่มต้นด้วยการตัดฟันทำลายใบหญ้าแห้งให้เตียนโล่งเป็นแนว ภารกิจครั้งนี้ อาสาสมัครจะต้องทำระยะทางให้ได้ 2 กิโลเมตร

ขั้นที่สอง คือ การเผาทำลายหญ้าเพื่อขยายแนวกันไฟออกไป

ขั้นที่สาม คือ ฉีดดับไฟไม่ให้ลามหรือลอยไปไหม้ในจุดอื่น

นอกจากสายยางแล้ว อาสาสมัครจะได้รับแจกโคนต้นกล้วย ผ่าเป็นแฉกๆ สัก 10 แฉก เอาไว้ตีไฟกองเล็กกองน้อย งานนี้ ต้องลุยไฟกันทีเดียว

 

ประสบการณ์บอกลุงโชคว่า 99% ของไฟป่าเกิดจากคนและฟ้าผ่าเป็นเพียงเหตุการณ์ทางธรรมชาติเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ทำให้เกิดไฟป่าได้ ส่วนที่ตำรับตำราเขียนเอาไว้ว่า ไม้ไผ่สีกันนั้น ผมอยากเจอคนเขียน ผมจะตัดไม้ไผ่ให้เค้าลองสี (HAAAAAAAA)


ลุงโชคยืนยันว่า แนวกันไฟที่เหล่าอาสาจะได้ร่วมกันทำนั้น ได้ผล 100%

ชั้นแรก คือ แนวถนนที่สร้างเอาไว้แล้วซึ่งจะกันไฟได้เป็นอย่างดี หากหญ้าแห้งมากๆ เราจะใช้วิธีเอารถไปไถกลบหรือเผาหญ้าแห้งเพื่อป้องกันพร้อมๆ กับขยายแนวกันไฟออกไป

ตามศัพท์ของนักผจญเพลิงแห่งเขาแผงม้า เรียกว่า ‘ชิงจุด'


งานของพวกเขาจะเริ่มกันตั้งแต่ 18.00 น. เพราะมองเห็นแนวไฟได้ดีกว่ากลางวัน เน้นการทำงานเชิงป้องกัน เขาแผงม้ามีพื้นที่ลาดชัน เกิดไฟป่าแล้วดับได้ยาก ต้องใช้คนเป็นจำนวนมากรวมไปถึงการลาดตระเวน

 

ใครคนหนึ่งถามว่า "ทำไม ลุงถึงปลูกต้นไผ่เอาไว้เยอะแยะ"

"ผมคิดว่า ไผ่เป็นพืชที่เหมาะกับผมมากที่สุด ไม่ต้องตัดแต่งดูแล มันโตของมันเองแต่มีประโยชน์มหาศาล ผมไม่ได้ทำสวนเพื่อขายผลผลิตแต่ผมต้องการให้ธรรมชาติคงอยู่"

คุณฟังสิ ได้ยินเสียงนกไหม

 

สิ่งที่พวกเราได้มาทำ อาจจะไม่เห็นผลทันที หากหน่ออ่อนของความรักในโลกธรรมชาติกำลังเติบโตในความคิด เชื่อผมสิ

น้ำเสียงของลุงโชคกังวานในแบบคนใต้

 

ขอบคุณชาวคณะ v4nature ทุกคน

ที่ชวนไปทำแนวป้องกันไฟป่าที่เขาแผงม้า

 

 

  

ก่อนลงมือปฏิบัติงานต้องบรรยายรายละเอียดและข้อควรระวังกันก่อนเพราะกำลังเล่นกับไฟ





ขั้นตอนแรก เริ่มด้วยการตัดทำลายหญ้าและกล้วยป่า รอชิงเผา



หน้าตากล้วยป่าก็มีเมล็ดเยอะอย่างนี้



ปฏิบัติการชิงเผาเริ่มต้นแล้ว



พระเพลิงกำลังทำหน้าที่ของเขา เผาเพื่อตัดตอนไฟป่า







คุณลุงนักผจญเพลิงแห่งเขาแผงม้ากำลังทำหน้าที่อย่างขมักเขม้น



เพลิงสงบเป็นอันว่างานของนักผจญเพลิงแห่งเขาแผงม้าเรียบร้อยไปอีกหนึ่งครั้ง

 

 

บล็อกของ กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์

กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
ละอองน้ำกระจายฟุ้ง แดดอ้าวเป็นไอระยับ จับประกายในสายน้ำเล็กๆ หัวฉีดน้ำพ่นฟูฝอยขึ้นฟ้า หมุนวน 180 องศาเด็กชายจับมือน้องสาว มองละอองน้ำ-ตาเป็นประกาย
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
...วันหนึ่งของเวลากลางวันในสวนสัตว์เขาดิน ..เอ่อ.. ผมยืนถ่ายมื้อเที่ยงแสนอร่อยมื้อนี้มากกว่าหนึ่งชั่วโมง ..ได้ภาพมาประมาณนี้ครับ ..(แกคงหิวมาก)
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
ไฟป่า ยังคงเป็นปัญหาที่กลุ่มอนุรักษ์เขาแผงม้าต้องจัดการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงหน้าแล้ง เช่นนี้...แดดอ้าวผ่าเปรี้ยงลงกลางหัว เหล่าอาสาสมัคร v4n ยืนฟังขั้นตอนการทำงานดับไฟป่าโดยกลุ่มอนุรักษ์เขาแผงม้า ไกลโพ้น เมฆฤดูร้อนลอยอยู่เหนือเทือกเขาที่ได้ชื่อว่า ภูเขาไฟเนินลูกแล้วลูกเล่าถูกแปรสภาพเป็นไร่ เหนือเนินหลายลูก ทะเลหญ้าสลับดงกล้วยป่าแซมเป็นจุดๆ รถบรรทุกน้ำถูกนำมาเตรียมเอาไว้ให้พร้อม
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
ในวงการนักอนุรักษ์ ไม่มีใครที่ไม่รู้จักคุณลุงโชคดี ...!!! ในกลุ่มอาสาสมัครสาธารณะ v4n กำลังเป็นที่รู้จัก ...!!!แววตาอ่อนโยนหลังแว่นกรอบนั้นมองมาที่พวกเราอย่างสงสัย เส้นผมและหนวดเคราเส้นเล็กขาวโพลนเหมือนกับปุยฝ้ายแตกปุยทำให้คุณลุงโชคดีดูอ่อนโยนมากขึ้น ใต้ศาลาเอนกประสงค์กลางลานบ้านของสวนลุงโชค เด็กๆ รุ่นหลังอย่างพวกเรากำลังตามความคิดของคุณลุง
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
...บ้านข่าร้อนมากกกก...ถึงมากที่สุด!! สายลมฤดูร้อนทำกิ่งไทรกลางลานสั่นไหว แดดจ้าเหนือหัวแต่หนุ่มสาวบ้านข่าไม่หวั่นเกรง พวกเขามารวมตัวกันที่ลานหน้าตลาดใจกลางหมู่บ้าน
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
หอนาฬิกา หัวหิน, กลุ่มคนเสื้อสีฟ้าในนามกลุ่มพีซ ฟอร์ เบอร์ม่า นำทีมโดยองค์กรแอมเนสตี้ ไทยแลนด์ มากกว่า 10 คน ชูป้ายรณรงค์ให้ประชาคมอาเซียนหันมาดูสถานการณ์การเมืองในพม่าอย่างจริงจัง รวมทั้ง ปัญหาผู้ลี้ภัยชาวโรฮิงญา,แดดฤดูร้อน ร้อนมาก ทันทีที่กลุ่มคนเสื้อฟ้า ปั่นจักรยานมาถึง นักข่าวกลุ่มใหญ่และตำรวจเข้ากลุ้มรุม, ป้ายรณรงค์ถูกโชว์ให้เห็นกันชัดว่า พวกเขามาทำอะไรHey Asean : free all burma
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
  ตะวันยามเช้า สะท้อนประกายสีส้มแดงบนผืนทะเลกว้าง ,เสาสำหรับประกอบพิธีไหว้ผีบรรพบุรุษที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตชาวเลมอแกนกลายเป็นอดีตที่ต้องทำความเข้าใจและอนุรักษ์ไว้ ก่อนที่จะหายไปกับกาลเวลา
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
  หมู่บ้านมอแกน อ่าวบอนใหญ่ แห่งหมู่เกาะสุรินทร์ มองเห็นบ้านเรือนเป็นทิวแถวจากผืนทะเลสีคราม ,ภาพบนถ่ายจากหน้าหมู่บ้าน บนเรือหัวโทง ,ภาพล่างถ่ายจากท้ายหมู่บ้าน บนเส้นทางเดินธรรมชาติ ทั้งหมดนี้ เป็นหนึ่งในโปรแกรมมอแกนพาเที่ยว โครงการนำร่องอันดามัน สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สนใจติดต่อ 083-703-0925 ,andamanproject1@yahoo.com
กฤนกรรณ สุวรรณกาญจน์
มึดา มักจะมีรอยยิ้มอยู่เสมอ ดวงตากลมโต ใสแหน๋ว อ่อนโยนและเข้มแข็งอย่างไร้เจตนา ผิวขาวอมส้มเรื่อคล้ายผลสตอเบอร์รี่ก่อนที่มันจะสุกกลายเป็นสีแดง นานมาแล้วที่เด็กหญิง คือ เครื่องหมายของคนไร้สัญชาติ,และคงเป็นไปทั้งชีวิตของเธออะไรที่เรียกว่า ไร้สัญชาติ ,คำตอบที่ห้วนและง่ายที่สุด คือ ความหมายของการไม่มีสิทธิในฐานะคนของรัฐ, ที่ควรจะได้รับการคุ้มครอง, อย่างไม่มีเจตนาแอบแฝง บางทีคนมีบัตรประชาชนก็ไม่ได้รับการคุ้มครองเหมือนกัน (HAAAAAA)...