Skip to main content

 

หลายคนถามว่าถ่ายรูปอย่างไรให้สวย ช่วยสอนหน่อยได้ไหม ความที่ไม่ได้ร่ำเรียนเรื่องการถ่ายภาพมาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ทำให้เราสอนเป็นเรื่องเป็นราวไม่ได้เช่นกัน คำตอบที่บอกไปส่วนใหญ่จะบอกแบบโยนกล้องให้แล้วไปหาเอา

\\/--break--\>

กำปั้นทุบกล้อง...ข้อแรกคือถ่ายรูปมือต้องนิ่งที่สุด

 

ยุคนี้ถือเป็นยุคทองของคนรักการถ่ายภาพ เพราะกล้องดิจิตอลที่เราใช้กันอยู่นี้ นอกจากทำให้ประหยัดสตางค์ซื้อฟิล์ม ประหยัดเวลา ถ่ายปุ๊บเห็นปั๊บ ไม่ต้องรอให้ฟิล์มหมดแล้วล้างรูปอัดรูปจึงจะเห็นภาพผลงานที่เราถ่าย กล้องดิจิตอลเห็นภาพได้ทันที ภาพไม่ดีลบทิ้ง ทำให้เราถ่ายได้จำนวนมากเท่าที่ต้องการ

 

แต่ถ่ายยังไงให้ดี ... กล้องดิจิตอลส่วนใหญ่ที่คนใช้กันเป็นกล้องคอมแพค หรือกล้องตัวเล็ก ๆ ที่เปลี่ยนเลนส์ไม่ได้ กล้องเหล่านี้จะมีระบบอัตโนมัติ และยังสามารถเล่นแบบธรรมดา ตั้งค่าความเร็วชัตเตอร์ และรูรับแสงได้ หากยังชอบแบบ manual อยู่ ข้อดีของกล้องแบบนี้คือตัวเล็ก พกพาง่าย แต่ข้อเสียสำหรับเราคือมีน้ำหนักเบาเกินไป เวลาถ่ายเราไม่อาจวางกล้องในอุ้งมือแล้วแนบตาไปที่กล้องเหมือนกล้องรุ่นเก่า กล้องแบบนี้ต้องมองผ่านจอของกล้อง ซึ่งน้ำหนักที่เบานี้ทำให้กล้องไหวง่าย เมื่อกล้องไหว ก็ทำให้ภาพเบลอได้ง่าย จะแบกขาตั้งกล้องไปทุกที่ก็ไม่ไหว ยิ่งถ่ายในที่แสงน้อยๆ ยิ่งแล้วใหญ่ แต่ก็มีวิธีแก้ไขอยู่เหมือนกัน

 

รูปที่ยกมานี้ ถ่ายตอนเช้าตรู่ในป่าดิบชื้นบนดอยอินทนนท์ แสงน้อยมาก ทำตัวให้นิ่งยังไง มือและร่างกายเราไม่ใช่ก้อนหิน ยังไงก็ไหว เราแก้ไขด้วยการเปิด ISO ให้สูงขึ้น กล้องทุกตัวจะมีค่า ISO ให้เลือกตั้งแต่ 80 ไปจนถึง 1600 ของเราไปถึงถึง 3200

 

ค่า ISO คือค่าความสามารถในการรับแสงของฟิล์ม สมัยก่อนใช้กล้องฟิล์มจะมีฟิล์มให้เลือกหลายแบบ เช่น ฟิล์ม 100, 200, 400 เวลากลางวันแสงเยอะ ๆ เราใช้ฟิล์ม 100 แต่เวลามืด หรือกลางคืนเราใช้ฟิล์ม 400 เพื่อรับแสงได้มากขึ้น กล้องดิจิตอลก็ปรับโหมดนี้มาไว้ในระบบเช่นกัน แสงปกติเราตั้งค่า ISO ที่ 100 แต่ถ้าแสงน้อยๆ เราปรับตัวเลขให้มากขึ้น เพื่อให้กล้องรับแสงได้มากขึ้น ซึ่งตรงนี้จะสัมพันธ์กับความไวชัตเตอร์ ถ้าแสงมากชัตเตอร์เปิดและปิดอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้แสงเข้ามามากเกินไปจนทำให้ภาพขาวเว่อร์ ความเร็วชัตเตอร์เร็วนี้ก็ทำให้โอกาสที่จะจับภาพขณะมือสั่นไหวก็น้อย แต่ถ้าแสงน้อย ชัตเตอร์ก็จะเปิดเพื่อรับแสงในการจับภาพ และปิดลงมาช้าลง เพื่อให้แสงเข้ามามากพอสำหรับภาพ ตรงความช้านี่แหละถ้ามือสั่นภาพก็จะไหวเบลอ

 

การตั้งค่า ISO ให้สูงแบบนี้ เป็นการแก้ปัญหาของการถ่ายภาพในที่แสงน้อย และไม่มีขาตั้งกล้อง ถ้าถ่ายภาพวิวแบบนี้ แล้วมีขาตั้งกล้อง เราก็จะตั้งค่า ISO ให้ต่ำลงมาเหลือ 100 ก็จะได้ภาพที่มีคุณภาพดีกว่าได้

 

ดีกว่ายังไง....ค่า ISO สูง ถ่ายออกมาก็จะเสียความละเอียดของภาพไปเยอะ ภาษาช่างภาพเรียกว่า noise เยอะ เราจะเห็นภาพมีเม็ดเล็ก ๆ อย่างชัดเจน แต่ถ้าค่า ISO ต่ำ ภาพจะละเอียดจนมองไม่เห็น noise

 

มีวิธีเล่นกับกล้องอีกเยอะ ไว้เราคุยกันไปเรื่อย ๆ ก็แล้วกันเน้อ...

 

 

 

 

บล็อกของ โอ ไม้จัตวา

โอ ไม้จัตวา
ไปปายมา เหมือนพูดคำฮิตยังไงไม่รู้ ฉันไปปายมาจริงๆ ถามว่าไปบ่อยไหม แปดปีมานี้ ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามที่ไป แต่ละครั้งเว้นวรรคสี่ปี เพราะฉะนั้นฉันจึงเป็นความเปลี่ยนแปลงของปายค่อนข้างเยอะ
โอ ไม้จัตวา
 เจอคลิบวีดีโอนี้มานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสนำมาให้ชมสักที เขาชื่อ Paul Potts ผู้ร้องเพลง Nessun Dorma ในการประกวดร้องเพลง Britains Got Talent ของประเทศอังกฤษ ฉันชอบเข้าไปดูคลิ้บรายการนี้ เพราะจะเห็นผู้มีความสามารถทางการร้องเพลงมาร้องประกวดกันด้วยความสามารถอย่างแท้จริง อย่างเช่นสาวน้อย คอนนี่ ที่นำมาให้ชมสัปดาห์ที่แล้วก็เกิดจากรายการนี้ เขาไม่มีข้อจำกัดทางการตลาดในการประกวดร้องเพลง ไม่ต้องจัดฟัน ไม่ต้องหล่อ ไม่ต้องสวย ไม่ต้องมีคนจัดหาเสื้อผ้ามาให้ ขอเพียงมีหัวใจมาด้วยเท่านั้น
โอ ไม้จัตวา
   ขออนุญาตเปิดเพลงนี้อีกครั้ง Imagine จากเสียงร้องของสาวน้อยเสียงใส Connie Talbot นักร้องตัวน้อยผู้ผ่านการคัดเลือกเข้ารอบการประกวดร้องเพลง Britain's Got Talent ปี 2007 เสียงใส ๆ ของเธอร้องเพลง Somewhere over the rainbow ทำเอากรรมการนั่งน้ำตาไหลเป็นทาง
โอ ไม้จัตวา
  Pavarotti Last Performance "Nessun Dorma" @ Torino 2006
โอ ไม้จัตวา
  เพลงวาสิฏฐี  โดย มาโนช  พุฒตาล เมื่อวานนี้ฉันหยิบ วันที่ถอดหมวก ของเสกสรรค์  ประเสริฐกุล ขึ้นมาอ่าน (อีกรอบ) ต้องบอกก่อนว่าเป็นแฟนหนังสือของอาจารย์เสกสรรค์อย่างเหนียวแน่น ตั้งแต่เมื่อครั้งยังเป็นเด็กภูหินร่องกร้า และซื้อ "ถนนหนังสือ" หน้าปกเสกสรรค์-จิระนันท์ มาอ่านด้วยความทึ่งกับหนุ่มสาวสมัยนั้น ความที่ประวัติศาสตร์ของเขาอยู่ใกล้บ้านเรา จึงยิ่งอ่านยิ่งอิน
โอ ไม้จัตวา
(เพลงปราสาทไหว บรรเลงพิณเปี๊ยะ โดย สมบูรณ์ กาวิชัย) ผู้ส่งเข้าประกวด: นางรัษฎาพร บริจินดาได้รับรางวัลจากการประกวดต้นไม้ใหญ่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ ประจำปี 2549สถานที่ วัดเชียงมั่นเลขที่ 171 ถนนราชภาคินัย ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่อายุ ประมาณ 80 ปีความสูง ประมาณ 7 เมตรเส้นรอบวง 0.60 เมตร
โอ ไม้จัตวา
ขอยกคำกล่าวลาของคุณอุ๋มอิ๋ม วดีลดา เพียงศิริ "พี่บอกพี่ปุ๊ว่า พญาอินทรี ถึงเวลาต้องบิน" กับช่วงวาระสุดท้ายของชีวิตพญาอินทรี ลุงปุ๊ครูแห่งการถ่ายภาพของฉัน
โอ ไม้จัตวา
 ป่วยค่ะท่านผู้ชม... อยู่บนโลกแท้ ๆ เหมือนอยู่ในน้ำลึก หายใจไม่ออก อากาศเป็นพิษ มันมาอีกแล้ว คราวนี้แสบจมูก แสบตา ไข้ขึ้น หวัดกินงอมแงม สยบยอมกับโลกใบนี้ หลับไปสองวันเต็ม ๆ วันนี้เจอคลิบของนักร้องคนโปรดอีกคน เคยมีซีดีเมื่อนานมาแล้วแต่แผ่นหายไป เธอชื่อ Jewel Kilcher ชาวอเมริกัน เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง เล่นกีต้าร์ นักแสดง และกวี ว้าว คนอะไรเนี่ย ฉันฟังเธอร้องครั้งแรกเมื่อครั้งอยู่ที่เมืองจีนคนเดียว เสียงเพลงของเธอเป็นเพื่อนในบรรยากาศเหงา ๆ หนาว ๆ เวิ้งว้างคนเดียวในโลกได้เป็นอย่างดี
โอ ไม้จัตวา
http://charyen.com/jukebox/play.php?id=30336  เปลี่ยนบรรยากาศมาฟังเพลงเก่า ๆ ของไทยกันบ้างค่ะ ชื่อเพลงดอกพะยอมยามยาก เสียงร้องของเพลิน พรหมแดน ซึ่งไม่คิดว่าจะมีเพลงแบบนี้ เพราะเพลงที่สร้างชื่อให้กับเพลิน พรหมแดนมักเป็นเพลงตลก ๆ เป็นเพลงร้องสลับพูด ตอนเด็ก ๆ ชอบฟังมากฟังไปหัวเราะไป คล้าย ๆ กับเพลงของวิฑูรย์ ใจพรหม ตอนนี้