Skip to main content
ผมห่างหายจากการเขียนบล็อกประชาไทไปนาน เพราะมีภารกิจมากมายที่ต้องทำตามข้อผูกพัน และตามชะตากรรม โชคชะตาของชีวิต ทั้งส่วนที่ควบคุมได้ และส่วนที่เหนือการควบคุม
ชีวิตจึงวนเวียนกับเอกสาร การครุ่นคิด การรอคอย และความตื่นเต้นที่จะได้เริ่มชีวิตในสภาพแวดล้อมใหม่และเพื่อนร่วมร่วมงานใหม่
จึงอดคิดถึงห้วงเวลาอันเงียบเหงาและรอคอยในยามฤดูใบไม้ร่วง
ผมนิ่งและสดับเพลงของ แน็ท คิง โคล (Nat King Cole) และแปลความไว้ว่า
 
The falling leaves drift by the window
ใบไม้ร่วงผ่านหน้าต่าง
The autumn leaves of red and gold
ใบไม้แห่งฤดูใบไม้ร่วงสีแดงและดั่งทอง
I see your lips, the summer kisses
เห็นริมฝีปากเจ้า, คิมหันต์จูบลา
The sun-burned hands I used to hold
มือน้อยที่แดดเผานั้นข้าเคยกุม
Since you went away the days grow long
เมื่อเจ้าจากลา วันเวลาช่างยืดยาว
And soon I'll hear old winter's song
พลันที่ยินเสียงของเหมันต์
But I miss you most of all my darling
ข้าคะนึงหาเจ้าเป็นที่สุด
When autumn leaves start to fall
เมื่อใบไม้เริ่มลาร่วงในสรทฤดู
(https://www.youtube.com/watch?v=684eg6S8dCw#action=share)
 
ผมทานอาหารค่ำเมื่อวันก่อนกับอาจารย์ชาวญี่ปุ่นกับอาจารย์ที่เคารพรักอีกสองท่าน
ในร้านอาหารอินเดียมีบทสนทนามากมาย ทั้งชีวิต วิชาการ อาหาร ความปลอดภัย อนาคตบ้านเมืองและความรัก
ในห้วงหนึ่งของบทสนทนา ผมคิดถึงเวลาที่ได้พำนักในญี่ปุ่นอย่างเลี่ยงไม่ได้
เมื่อเหล่าใบไม้พลันเปลี่ยนสี
และเริ่มร่วงหล่นอย่างจริงจัง
ยามนี้ กลับคิดถึงชีวิตช่วงนั้นอย่างมาก
 
 

 

บล็อกของ บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ

บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ถึงแม้ว่าจะมีเหล้า ยาเสพติดมาเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุที่มีคนเจ็บตายกันทุกๆ ปี ช่วงปีใหม่ สงกรานต์และเทศกาลสำคัญ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
 คำเตือน: เปิดเผยเนื้อหาบางตอน และอยากชวนไปดูหนังเรื่องนี้กันเยอะๆ ครับ บอกตรงๆ ว่าสะเทือนใจมากที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ เพราะมันมีเรื่องราวหลายอย่างที่ทับซ้อนอยู่ในเรื่อง เป็นธรรมดาที่เราอาจจะคิดไปเองว่าบทสนทนาในเรื่องคล้ายคลึงกับเรื่องของเราเอง
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
(รอวัน) รื้อ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ญี่ปุ่นมักมีเรื่องราวชวนให้หลงใหลอยู่เสมอหนึ่งในเรื่องประทับใจก็คือการเดินไปเคารพศาลเจ้าจักรพรรดิเมจิย่านใจกลางเมือง ใกล้ฮาราจุกุ เป็นศาลเจ้าขนาดใหญ่และมีพิพิธภัณฑ์ มีป่าขนาดใหญ่ที่ร่มรื่น เย็นตา ทั้งยังมีสวนญี่ปุ่นโบราณให้เข้าไปชม
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ผมห่างหายจากการเขียนบล็อกประชาไทไปนาน เพราะมีภารกิจมากมายที่ต้องทำตามข้อผูกพัน และตามชะตากรรม โชคชะตาของชีวิต ทั้งส่วนที่ควบคุมได้ และส่วนที่เหนือการควบคุม
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
การเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่นในฐานะคนต่างชาติผู้ได้รับสิทธิในการทำงานในญี่ปุ่นนั้นมีความยุ่งยากไม่น้อย ตั้งแต่การไปแจ้งย้ายออกจากเมืองที่พำนักอาศัย ผมต้องไปสำนักงานของเมืองเพื่อไปแจ้งย้ายออก และคืนบัตรต่างด้าวที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในเวลาออกจากสนามบินที่ท่าเรือหรือสนามบิน นอกจากนี้ผมยังต้องปิด
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ผมออกจากกรุงเทพเมื่อยามบ่ายแก่ๆ จนรถเริ่มเข้าสู่เขตป่าเขา ก็เริ่มมีต้นไม้หนาตามากขึ้น แรงลมจากการสัญจรของรถและลมธรรมชาติเร่งเ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
  
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ฝนที่โปรยลงมาในคืนก่อนเร่งรัดให้ใบไม้ที่เหลืออยู่ร่วง
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
นี่ก็ใกล้เทศกาลปลายปี วันคริสต์มาสในวัยเด็กผมและเพื่อนอีกหลายคนจะถูกบราเดอร์จับไปร้องเพลงนี้กับเพื่อนๆ ในงานโรงเรียน ใส่ชุดขา
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
อากาศเย็นๆ ปะทะใบหน้าระหว่างผมขี่จักรยานไปจอดใกล้สถานีรถไฟเพื่อเดินทางเข้าเมือง คนแน่นเป็นปกติของชั่วโมงเร่งด่วน 
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ