ชีวิตนี้สวยงาม

คำถามว่า ชีวิตยังจะสวยงามอีกไหม

คำตอบก็คือ เราก็อาจจะต้องยืนยันว่า เราจะพยายามให้มีชีวิตที่สวยงาม การลุกขึ้นคัดค้าน การลุกขึ้นต่อสู้กับความไม่เป็นธรรมของมนุษย์คือการมีชีวิตที่สวยงามของเขา ยิ่งมิได้ทำเพื่อตัวเองเท่านั้น แต่ทำเพื่อส่วนรวม นั่นคือการมีชีวิตที่สวยงามยิ่ง

การมีชีวิตที่สวยงามอาจจะไม่ใช่ชีวิตที่เป็นสุข แต่ชีวิตที่ได้ทุกข์ร่วมกันก็ถือว่าสวยงามแล้ว

 

 

 

แพร จารุ

นาม “แพร จารุ” หลายคนคงคุ้นเคยกันดี นักเขียนหญิงที่มุ่งมั่นกับงานเขียนมานานนับ 20 ปี เธอเป็นชาวปักษ์ใต้ แต่มาหลงใหลมนต์เสน่ห์ของเมืองเหนือ และเขียนหนังสือได้ทุกแนว ทั้งข่าว บทความ เรื่องสั้น นวนิยาย วรรณกรรมเยาวชน

ยังจำได้ นวนิยาย “แผ่นหลังพ่อ” ของเธอได้รับรางวัลชมเชย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ปี 2534 และปีนี้ (2548) เธอมี “คนรักและหินหอย” รวมเรื่องสั้นล่าสุดออกมาให้หลายคนได้เสพอรรถรสกัน และ “ชีวิตนี้สวยงาม” ก็เป็นหนึ่งคอลัมน์ที่เธอตั้งใจนำมากำนัลแด่ผู้อ่านประชาไท

บล็อกของ praejaru

แพร จารุ: มีไฟย่อมมีควัน

บทความที่พยายามนำพาผู้อ่านฝ่าม่านมายาคติว่าด้วยการจัดการทรัพยากรป่าไม้ด้วยการป้องกันไฟป่าสู่รูปแบบการจัดการแบบใหม่ที่มีประสิทธิภาพด้วยการ"ชิงเผา"
 

ปรากฏการณ์มิดะ เพลงต้องห้ามและสิบปี จรัล มโนเพ็ชร

บน ฟ้า มี เมฆ ลอย บน ดอย มี เมฆ บัง
มี สาว งาม ชื่อ ดัง อยู่ หลัง แดน ดง ป่า
 
 
เนื้อเพลงมิดะค่ะ สองบรรทัด....เพราะเหลือเกิน และเข้าไปอยู่ในหัวใจใครต่อใครได้ไม่ยาก บนฟ้ามีเมฆลอยบนดอยมีเมฆบัง ฟังเพียงแค่นี้ก็จินตนาการได้กว้างไกล หัวใจก็ลอยไปถึงไหน ๆ แล้ว
 

ว่าด้วยความสัมพันธ์ของคนไม่ว่าคุณจะเป็นเพศไหน

 ฉันเชื่อว่า หากคนเรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทุกอย่างก็จะดีได้ไปกว่าครึ่ง

บางคนบอกว่า ต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน เช่น เรื่องทัศนคติที่มีต่อคนอื่น และตัดสินอย่างช้า ๆ
 
สามีของฉันบอกว่า จงรวดเร็วในการฟัง แต่จงเชื่องช้าในการตอบ คือให้ความสำคัญในการฟังมากๆ ก่อนจะตอบจึงจะดี จริงของเขาเพราะเดี๋ยวนี้มีแต่คนพูดและพูด แต่ไม่ค่อยฟังคนอื่น

ฉันเอาเรื่องนี้มาเขียนเพราะได้แรงบันดาลใจมาจากไปสังเกตการณ์เขาพูดคุยทบทวนประสบการณ์การทำงานกันของโครงการ (CHAMPION/MSM) และสมาคมฟ้าสีรุ้ง
 
 

สุดสะแนนแสนสนุก

 

1
 
เหมือนเมืองบาป
ฉันบอกเพื่อน ๆ จากเมืองกรุงว่า มาเชียงใหม่ อย่าลืมไปกินข้าวที่สุดสะแนนนะ อาหารหลายอย่างอร่อย และพบใครๆ ที่สุดสะแนนได้ไม่ยาก นักเขียน นักข่าว นักดนตรี นักร้อง ศิลปินวาดภาพ งานปั้น และคนที่ยังไม่มีงานทำและไม่อยากทำงานอะไรเลย

ชวนไปงาน คอนเสิร์ต ถนอม ไชยวงษ์แก้ว ดนตรี กวี นักเขียน


เก็บดอกไม้สีขาวแล้วไปฟังดนตรีกันค่ะ

ใครมาเชียงใหม่ช่วงนี้ มีดอกไม้สีขาวบานรับ เช่น ดอกปีบ มองขึ้นไปออกดอกพราวเต็มต้น สวยงาม หอม ชวนเด็ก ๆ ไปเก็บดอกปีบที่ร่วงอยู่ตามพื้นมาร้อยมาลัยเล่น

ปีบเป็นต้นไม้ที่ทนความแห้งแล้งได้ดียิ่ง เรียกว่าแทบไม่ต้องดูแลกันเลยทีเดียว ต้นไม้แกร่งแต่ให้ดอกขาวสวยบอบบางและมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เดินไปที่ไหนทั่วเชียงใหม่ก็พบดอกปีบได้ไม่ยากค่ะ

คราวนี้ ก็มาถึงฟังดนตรีค่ะ ดนตรีในเมืองเชียงใหม่ก็มีฟังทุกแห่งเหมือนกันค่ะ เรียกว่าหาฟังกันไม่ยาก เพราะนักดนตรีในเมืองเชียงใหม่มีเยอะ ไม่ต้องจ่ายเงินก็ฟังได้ เรียกว่ามีดนตรีฟรีอยู่ทั่วไป

ครั้งนี้จะแนะนำงานคอนเสิร์ตที่ร้านสุดสะแนนค่ะ เป็นฟรีคอนเสิร์ตรับหนาว ชื่อว่า คอนเสิร์ตร้อยกวีเหมือนดังดอกหญ้า ถนอม ไชยวงษ์แก้ว ดนตรี กวี นักเขียน

ทำไมถึงต้องเป็นร้อยกวี ก็เพราะที่นี่มีกวีเยอะอีกนั่นแหละค่ะ และคุณถนอม ไชยวงษ์แก้ว ก็เป็นกวีคนหนึ่ง เหมือนดังดอกหญ้า เป็นชื่อหนังสือบทกวีของเขาเล่มหนึ่ง ในงานนี้นอกจากจะมีดนตรีแล้วจึงมีการอ่านบทกวีประกอบดนตรีโดยหญิงสาวอีกเก้าคน

ถ้าถามว่าคุณถนอม ไชยวงษ์แก้วเป็นใคร ตอบสั้น ๆ ก็คือว่า เป็นคนเชียงใหม่โดยแท้ เกิดและโตที่นี่ เรียกว่าคนเมือง (คนเหนือแท้ ๆ เขาเรียกคนเมืองค่ะ) บ้านเขาอยู่ที่บ้านทุ่งเสี้ยว อำเภอสันป่าตอง

เขาเป็นนักดนตรี และเป็นกวี นักเขียน มีงานของเขาที่พอหาอ่านได้อยู่ในเว็บไซต์ประชาไทดอทคอม ชื่อคอลัมน์ เรื่องเล่าเล็ก ๆ จากกระท่อมทุ่งเสี้ยว ซึ่งก็เปิดได้บ้างไม่ได้บ้างเพราะเป็นเว็บไซต์ที่รัฐบาลปิด ๆ เปิด ๆ อยู่ในปี พ.ศ.2553 นี้ดังนั้นผู้อ่านจะต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งในการที่จะเข้าไปอ่าน

แต่ถ้าเร็ว ๆ นี้ก็หาอ่านได้ในกุลสตรีฉบับปักษ์หลังพฤศจิกายนนี้ค่ะ ในคอลัมน์ นักเขียนรับเชิญค่ะ
ส่วนงานคอนเสิร์ตนี้เกิดขึ้นโดยนักดนตรีในเมืองเชียงใหม่กลุ่มหนึ่งจัดขึ้นมา

มาดูกันค่ะว่า ถ้าไปงานนี้แล้วดูได้ชมได้ฟังอะไรกันบ้าง

ผู้ที่มาชมมาฟังคอนเสิร์ตนอกจากจะได้ฟังเพลงรัก ๆ เบา ๆ ของคุณถนอม และผองเพื่อน ในสองชั่วโมงแล้ว ยังได้ฟังการร่ายบทกวีของหญิงสาว และดูละครเวทีจากบทกวีเรื่อง ลำนำเถื่อนแห่งโจรป่า

นักเขียนเปลี่ยนประเทศไทย

 

 

อย่าเชื่อว่าผู้คนต้องการความร่ำรวยมากกว่าอย่ในบ้านของตัวเองอย่างเป็นสุข
แต่ขออภัยก่อนฉันมัวแต่ปลูกต้นไม้

หน้าบ้านของฉันเป็นผืนดินที่มีต้นไม้หนาแน่น เมื่อที่ดินถูกเปลี่ยนมือเป็นของธนาคารกสิกรไทย มันถูกไถจนหมดสิ้นภายในวันเดียว ฉันจึงเริ่มปลูกต้นไม้ใหม่เป็นรั้วแทนกำแพงบ้านอีกชั้นหนึ่ง เพื่อหวังว่ามันจะช่วยให้คลายร้อนได้บ้าง

จดหมายจากคนรักของทะเลกลาย

 
 
เปิดเมล์พบข้อความนี้ถูกส่งเข้ามา

***

หนูเป็นคนกรุงเทพฯ เคยมีแฟนเป็นหนุ่มกลายสมัยที่เรียนด้วยกัน เขาเคยชวนไปเที่ยวบ้านกลาย หนูอ่านเรื่องบ้านกลายที่พี่เขียนในประชาไท รู้สึกเดือดร้อนแม้ว่าหนูจะไม่ไปที่นั่นแล้ว เพราะหนุ่มกลาย คนที่หนูรักไม่น่ารัก ไม่ดี แต่ทะเลกลายดีสวยงาม อาหารทะเลมีมาก คนอื่น ๆ ที่กลายที่หนูรู้จักก็ดีค่ะ เขาดีกับหนูมาก คนใจดี หนูจึงอยาจะร่วมปกป้องด้วย หนูอ่านพบเรื่อง

SSB และลองเขียนสรุปมาให้พี่

โครงการพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคใต้ หรือในชื่อเต็มว่า การจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมและท่าเรืออุตสาหกรรมในบริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคใต้ (
Southern Seaboard : SSB) หรือเซาท์เทิร์นซีบอร์ด ที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี 2536 ภายใต้ แผนแม่บทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีของประเทศไทย

บ้านกลาย บนยอดคลื่นของความเชื่อและความเปลี่ยนแปลง

 

งานชั้นนี้ “แพรจารุ” ไม่ได้เขียนเองค่ะ เป็นของคุณวิชัย จันทวาโร ถือโอกาสเอามาลงที่นี่ เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงเผยแพร่ให้ผู้อ่านรู้จักทะเลกลาย ทะเลไทย ที่กำลังถูกมือร้ายอย่างเซฟรอนบริษัทขุดเจาะน้ำมันข้ามชาติทำลาย ภายใต้นโยบายของรัฐไทย

***************

Pages

Subscribe to RSS - บล็อกของ praejaru