ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
กรมอุตุนิยมวิทยา
รายงานสภาพอากาศ ระยะ 2-3 วันนี้อากาศจะร้อนจัด อุณหภูมิระหว่าง 38-41 องศาเซลเซียส จะมีลมแรงและฝน ให้ระมัดระวัง พอบ่ายวันเสาร์ที่ 20 เมษายน พ.ศ.2556 กลางวันอากาศร้อนอบอ้าว ผมสอดสายตาสำรวจท้องฟ้า ทางทิศตะวันออก เห็นฟ้าเป็นสีตะกั่ว แดดแผดจ้า ร่างกายรับรู้ความอบอ้าว หงุดหงิด ข้อพับเริ่มมีเหงื่อเหนียวหนึบ ขึ้นไปดูเทอร์โมมิเตอร์ที่เสาบนบ้าน ปรอทไต่ระดับแตะเกิน 40 องศาเซลเซียส ต้องรีบลงมาเพราะอากาศชั้นบนร้อนผ่าวจริงๆ กลับมานั่งอ่านเขียนหนังสือใต้ถุนบ้าน ณ ม้าหินอ่อน เปิดพัดลมเพดาน เปิดสปริงเกอร์ฉีดนำให้กระจายเป็นวงกลม เพิ่มความเย็นชื้นในอากาศ พักหนึ่งเห็นเจ้านกขมิ้นบินมาเล่นน้ำ ไซ้ขน สลัดปีก ท่าทางร่าเริง เจ้านกน้อยมันคงดีใจได้เล่นน้ำคลายร้อน เขียดที่ซ่อนตัวใต้พุ่มเฟิร์นใบมะขามร้องรับระงม ถ้าจะนึกว่าฝนตกลงมาแล้ว ตามยอดไม้ไม่เห็นนกบินไปมาดังเคย ได้ยินเพียงเสียงร้องเบาๆแว่วมาเป็นพักๆ ต้นไม้บางชนิดกลับชอบแดดกล้า มันชูดอกกิ่งใบรับแดดอย่างเต็มที่ เช่น ชวนชม โกศล ดอกเข็ม สร้อยทอง มะยม มะม่วง มะพร้าว ดอกบัว ส่วนกล้วยไม้ หนวดฤาษีหลบใต้ชายคาโรงรถที่ร่มรื่น กลุ่มนี้ชอบแดดรำไร
เวลา 15.00 น.เศษ
แดดเริ่มลดความเจิดจ้า ท้องฟ้ามีสีตะกั่วเข้มขึ้น ลมทุ่งหน้าบ้านทยอยมาเป็นพักๆ ต้นไม้ไหวกิ่งใบ ความร้อนอบอ้าวลดลง นกเขาชวาลายเทาแสนเชื่อง ส่งเสียงแว่วมาจากสวนลำไยช่อเหลืองหลังบ้าน ได้ยินมันร้องตอดๆน่าฟัง จนเวลา 17.00 น.เศษ แดดเริ่มอ่อนแสง ลมพัดแรงขึ้น ใบโพธิ์ต้นใหญ่มุมวัดข้างบ้าน สลัดตัวรับบทเพลงแห่งพายุที่เริ่มบรรเลง ผมชักหายใจไม่โล่งจมูก เพราะที่ผ่านมา ภัยธรรมชาติที่เกิดจากภาวะโลกร้อน เริ่มน่ากลัว ลมพัดแรงขึ้นจนต้องเรียกพายุ ฝนตกหนักบ่อยๆ มักเกิดพายุฝนรุนแรงอย่างฉับพลันเสมอ
จนเวลา 20.30 น.
เพลงพายุเริ่มบรรเลงเต็มที่ ลมพัดแรงสลับกับฝน ฟ้องร้องครืนๆปนโครมครามทั่วแผ่นโพยม ฟ้าแลบเป็นเส้นหงิกงอเจิดจ้าสีทองแสบตาน่าหวาดหวั่น พายุฝนพัดกระหน่ำมาวูบวาบแล้วเคลื่อนที่ผ่านบ้านผมไป พักเดียวกลับมาอีกจนได้ พายุฝนนั้นมันมีเส้นทางของมัน ทุกครั้งจะเคลื่อนที่มาจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ ครั้งนี้มาแบบเดิม มันมาอีกแล้ว รุนแรงขึ้นตามลำดับ มันเดินทางมายังชายคาบ้านด้านโรงรถ ทันใดนั้น รอบชายคาบ้านเหมือนถูกมืออสุรโหดเขย่าแรงๆ ตามด้วยเสียงกระเบื้องหลังคาถูกพายุกวาด ขยับตัวขึ้นเสียงดังพึบๆไล่กันเป็นทางยาว เหมือนคลื่นคลั่งทะเลยามมรสุม ไม่ได้ยินเสียงกระเบื้องหลังคาหล่นโครมคราม นึกในใจ หากกระเบื้องหลังคาบ้านถูกพายุยกขึ้นเป็นแผงๆ คงได้นอนดูท้องฟ้าโล่งคราวนี้ละ หูแววเสียงภรรยาสวดมนต์ที่ห้องครัวชั้นล่าง ส่วนผมเดินพล่านไปมา ถามตนเองว่ากลัวไหม กลัวแต่ไม่ถึงขั้นขาดสติ ผมว่าคาถาป้องกันลมแรงในใจ เป็นคาถาที่เจ้าอาวาสมอบให้ ยามนี้ทำอะไรให้ปลอดภัยคลาดแคล้วก็ต้องทำ ผมเดินลงมาชั้นล่าง ได้ยินเสียงเจ้าไส้กรอกตะกุยประตู มันคงกลัวฟ้าร้องรวมทั้งพายุฝน ผมส่งเสียงปลอบมันตามเรื่อง ปลอบมันเสร็จแล้วใครจะมาปลอบเรียกขวัญให้ผม กลัวเหมือนกันนะเนี่ย จนเวลา 20.15น.เพลงพายุฝนคลั่งก็เบาบางลงและจบลง ในเวลาต่อมาผู้ใหญ่บ้านประกาศให้ลูกบ้านสำรวจความเสียหาย กระเบื้องแตกกี่แผ่นให้ถ่ายรูปไปขอเบิกที่บ้านผู้ใหญ่บ้านได้ กระเบื้องนี้ได้รับบริการจากเทศบาลตำบลบ้านกลาง วันรุ่งขึ้น ผมจ้างช่างขึ้นสำรวจหลังคา ต้องเปลี่ยนกระเบื้องใหม่ 8 แผ่น จ่ายค่าแรงอีก 300 บาท นี่เป็นภัยธรรมชาติครั้งแรก อาจมีอีกหลายครั้ง เพราะเริ่มย่างสู่ฤดูฝนแล้ว อนาคตนั้น ฤดูร้อนจะยาวนานขึ้น ฤดูหนาวจะสั้นลง.
......................................................