Skip to main content

ความตายแปลกหน้าผ่านเข้ามาในฤดูลมฝน
ร่างชราผ่ายผอมบนแคร่ไม้ ผ่อนแรงลมหายใจลงช้า ๆ ........
ท่ามกลางแววตาซบซม
และเสียงลมกรีดใบไม้เฉื่อยเรื่อย
น้ำตาข้างหนึ่งไหลลามลงร่องเนื้อผิว
เลียแป้งขาวบนแก้มตอบ
มือข้างหนึ่งบีบกำมืออีกข้างของหลานชายคนเล็ก
เราตื่นอยู่ในห้วงของความชั่วคราว
ขณะเราล้วนต้องการความยั่งยืนและตลอดไป
....นิรันดร....ของชีวิต
ลมฝนมิอาจกระหน่ำข้ามภพ, ห้วงเวลา
ความตายเป็นอนิจจัง
เรารู้ ... แต่ทุกอย่างก็ปราศนาการไป
นั่นเพราะความหลงลืมในอัตตา
ว่าความตายมิอาจจากพราก และชีวิตเป็นของเรา
เราล้วนคิดไปเองว่าเป็นเช่นนั้น
แท้แล้ว ค ว า ม ต า ย ไ ม่ เ ค ย แ ป ล ก ห น้ า
เราต่างสนิทชิดเชื้อ, ไม่เคยแปลกแยกอยู่บนเส้นชีวิต
แม้ลมหายใจโรยรินอยู่เบื้องหน้า
ในห้วงเวลาที่ผีเสื้อหยุดวาดปีกแต้มสี
พรุ่งนี้กำลังจะผ่านเข้ามา...
ขณะที่ห้วงลมหายใจกำลังผ่อนลงช้า ๆ
ภวัง!.... "ย่ากำลังจะตาย" ลอยก้องอยู่ในหัวใจ

บล็อกของ ปรเมศวร์ กาแก้ว

ปรเมศวร์ กาแก้ว
พ่อกับแม่กลับบ้านไปหลายวันแล้ว  ผมกับบ่าวปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆ และสภาพแวดล้อมที่นี่ได้ดีมากขึ้น ไอ้หมีกับไอ้ตาลก็คุ้นเคยกับเราดี ไม่เห่าคิดว่าเราเป็นคนแปลกหน้าเหมือนเก่าแดดเช้าสาดสีขาวจากขอบฟ้า ไก่ขันแจ้วๆ ตอบกันเหนือยุ้งข้าวมาแต่ไกล ย่าปลุกเราตั้งแต่เช้าขณะที่ลมอุ่นแห่งท้องทุ่งกำลังพัดโบยหมอกเช้า  เรางัวเงียพลิกตัวไปมาก่อนลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน “บ่าวๆ ๆ ๆ น้องๆๆ”  จ้อยมาตามเราตั้งแต่เช้า“วันนี้ที่ศาลาจะมีการประชันตอกลูกยาง ไปกันนะ ต้องสนุกแน่ๆ”  จ้อยชวน“ไปๆๆ ไอ้เสือสมิงของผมต้องชนะแน่ๆ”…
ปรเมศวร์ กาแก้ว
แม่ของบอยออกไปนาตั้งแต่เช้า พร้อมกับที่พ่อกับแม่ของผมกลับบ้านไปพอดี  เมื่อคืนเรานอนกันที่บ้านของบอยจึงมีเรื่องเล่าสู่กันฟังมากมาย  บ่าวกับผมเล่าเรื่องของเล่นสนุกๆ ให้บอยฟัง โดยเฉพาะเรื่องวีดีโอเกม คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต บอยนั่งฟังตาโตเป็นไข่ห่าน  ผมกับบ่าวก็สนุกกับเรื่องราวกลาง
ปรเมศวร์ กาแก้ว
“สาวไปไหน”พ่อหมายถึงอาของผม  ก็น้องสาวของพ่อนั่นเอง  คนปักษ์ใต้นิยมเรียกพี่หรือน้องสาวของตัวเองว่าสาว  อาของผมจึงมีชื่อว่าสาวตั้งแต่นั้นย่าบอกว่าอาสาวออกไปนาตั้งแต่เช้ายังไม่กลับมาหรอก  ส่วนเจ้าบอยก็ตามไปด้วย“เดี๋ยวก็ขึ้นเที่ยง”ย่าหมายความว่าสักครู่ตะวันตรงหัว  อาสาวก็กลับมาพักเที่ยง  กินข้าวกินปลาที่บ้าน  แล้วก็ลงนาต่อในตอนบ่าย   บางวันที่อาสาวนำข้าวห่อไปด้วย  ขนำกลางทุ่งข้างต้นม่วงก็เป็นที่พักหลบแดดเที่ยงได้อย่างดีไอ้หมีกับไอ้ตาลเห่าลั่นดังไปรอบบ้าน  มันกระดิกหางเล่นอยู่วุ่นวาย  ผมเห็นหญิงวัยกลางคนเดินนำเด็กชายตัวเล็กมาแต่ไกล…