Skip to main content

ส่งกำลังใจให้พรรคเพื่อไทย คนเสื้อแดงทุกคน -- ได้เท่านี้ก็ดีแล้ว ค่อยๆ ไต่ขึ้นไปใหม่ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าใครคือคนที่อยู่เคียงข้างคุณเสมอ ใครคือคนที่จิตใจมั่นคง ซื่อตรง -- 20 ปีที่ต่อสู้กันมา ผ่านความสูญเสียมาเท่าไร -- หากประวัติศาสตร์บอกเล่าเรื่องราวของคนที่ต่อสู้จนตายมากี่ยุคกี่สมัยโดยที่ไม่รู้วันไหนจะชนะ อย่างน้อยที่สุด วันนี้ประชาชนส่วนหนึ่งยังอยู่เคียงข้างพวกคุณตรงนี้

ฉันก็คงเขียนได้เท่านี้ จากนี้ก็คงก้มหน้าทำงานและทำมาหากินกันต่อไป

ขอบคุณสำหรับกฎหมายดีๆ หลายฉบับที่พวกคุณทิ้งไว้ให้ในสมัยที่แล้ว ขอบคุณสำหรับทุน ODOS สำหรับเยาวชนไทยได้ไปแลกเปลี่ยนต่างประเทศ และODOS ทุนเรียนวิทยาศาสตร์ มันเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศเรา สิ่งเหล่านี้ไม่มีใครมองเห็น แต่เรื่องการโจมตีกลับประเดประดัง

กับเวลา 2 ปีที่พวกคุณได้มา และมีแต่คนบ่นว่าไม่ทำอะไร ทั้งที่ 3 เดือนแรกหมดไปกับการสรรหานายก พิธาไม่ถูกรับเลือกเพราะ สว.ไม่ยกมือ จนต้องมาฟอร์มวงกับ ภท. พรรคเล็กพรรคน้อย กว่าจะได้ตั้งรัฐบาล แต่เวลาอีกไม่กี่เดือนของเศรษฐาก็หมดไปกับการตั้งข้อหาเพื่อถูกสอย ต้องพยายามหาหลักฐานชี้แจง แต่สุดท้ายก็ไม่รอด -- 11 เดือนของ ออ. น่าจะเป็นการทำงานเป็นรูปเป็นร่างที่สุด แต่ก็เจอคลิป อังเคิล ที่ทุกฝ่ายรุมสกรัม แม้แต่พรรคที่เราเคยเชื่อว่าพวกเขาจะมีอุดมการณ์แบบวอลแตร์ "แม้ผมไม่เห็นด้วยกับคุณสักนิด แต่ผมจะปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของคุณ" แท้ๆ 

แต่วันที่รู้ทั้งรู้ว่าคำตัดสินไม่เป็นธรรม พวกเขาก็ย่ำคุณลงดิน

มาจนถึงวันที่ผู้นำอย่างทักษิณติดคุก

เราเห็นน้ำตาของพวกคุณ เรารับรู้ถึงความเจ็บปวดของทุกคน และรู้ว่ามันยากมากกับการพยายามจะฟื้นทุกอย่างให้กลับมา 

แต่ตราบลมหายใจยังมีและคุณเชื่อว่า ความถูกต้องจะดำรงอยู่ หรือหากจะไม่ดำรงอยู่ แต่ไม่ว่าอย่างไร พวกเราต้องดำรงอยู่ ต้องดำเนินไป ไม่ว่าจะยากลำบากสักเพียงไหน อย่างน้อยที่สุด ช่วงเวลาที่พวกเรามีชีวิตอยู่ เราเคยมีผู้นำที่คิดถึงประชาชนเป็นที่สุด คิดถึงความอยู่ดีกินดี คิดถึงการศึกษา อนาคตของเยาวชน คิดถึงภาพรวมเศรษฐกิจ ผลักดันธุรกิจรายเล็กรายน้อยให้ได้ลืมตาอ้าปาก ไม่ว่ากองทุนหมู่บ้าน สินค้าโอท็อป เกษตรกรรายย่อยได้พักหนี้หายใจหายคอ คนจนได้มีบ้านเอื้ออาทร ได้รถยนต์ คันแรก ได้อะไรๆ มากมาย ใครว่าไม่ดี แต่พวกรากหญ้าโง่ๆ พวกนี้แหละที่ได้ต่อลมหายใจให้ได้สูดลมหายใจยาวขึ้น ได้มีอยู่มีกินมากขึ้น

และอย่างที่สุด สำหรับสิทธิการรักษาดูแลสุขภาพที่เรียกว่า 30 บาททุกโรคยังคงดูแลคนไทยอยู่จนทุกวันนี้
แม้ว่าคนที่ผลักดันชีวิตให้พวกเราดีขึ้นต้องนอนคุก และคนอีกจำนวนมากยังสะใจ แต่ประเทศนี้ก็เป็นอย่างนี้ ประวัติศาสตร์มีคนดีๆ จำนวนมากที่ชีวิตหมกไหม้สูญสลายไปกับดินกับทรายแม้ปรารถนาดีชั่วชีวิต

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร--
ขอภาวนาเพียงว่า ให้เขาได้ออกคุกเร็ววัน ได้พักผ่อน รักษาสุขภาพ  ปล่อยให้ประเทศไทยดำเนินของมันไป ใช้เวลาช่วงสุดท้ายสูดอากาศสะอาดๆ เข้าเต็มปอด ผ่อนลมหายใจช้าลง ปลด ปลง ปล่อยวาง และใช้ชีวิตให้มีความสุข ฉันหวังให้เขาเป็นเช่นนั้น

ส่วน ดร.เชน หากคือของจริง เราก็หวังว่า นโยบายดีๆ จะถูกผลักดันภายใต้ศักยภาพของพรรคที่พอมีในวันนี้

ขอบคุณอีกครั้งกับทุกสิ่งที่พวกคุณทำตลอดมา

จาก ประชาชนโง่ๆ ที่ถูกเรียกควายแดง ขี้ข้าทักษิณ พวกขายชาติ พวกเผาบ้านเผาเมือง พวกโง่ จน เจ็บ พวกที่อดทนเป็นเลิศ เราคือเพื่อนกันเสมอ

 

สร้อยแก้ว คำมาลา

 

 

บล็อกของ สร้อยแก้ว

สร้อยแก้ว
ช่วงปิดเทอม ดาวใจกับไพจิตรได้เข้ามาที่ศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านเกือบทุกวันเพราะพ่อแม่ของเธอมารับจ้างสับมัน (มันสำปะหลัง) กับสหกรณ์ปากมูล (สหกรณ์ปากมูลและศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านอยู่ติดกัน) บางครั้งดาวใจก็รับจ้างด้วย เพราะเธอโตแล้ว อายุสิบสี่ปีกว่า เธอทำงานแบบนี้ได้สบายมาก ส่วนไพจิตรยังคงเป็นเด็กหญิงซนๆ วิ่งไปวิ่งมา ทำงานตามแต่คำบัญชาการของพ่อแม่
สร้อยแก้ว
  ๑.ผูกพัน เป็นชื่อเพลงเพลงหนึ่งไม่บ่อยนักที่ฉันจะได้ฟังเพลงสักเพลงแล้วมันตรึงเราให้อยู่นิ่งๆ ตั้งอกตั้งใจฟังจำได้ว่า วันนั้นฉันนอนเปลที่ผูกเข้ากับเสาอาคารและต้นไม้ข้างศูนย์ฯ มีกิจกรรมค่ายของน้องๆ วัยมัธยมและมหาวิทยาลัยราวสี่สิบคน บรรดาพี่เลี้ยงเป็นคนทำงานด้านสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมที่แต่ละคนล้วนฝีมือฉกาจฉกรรจ์ โดยเฉพาะ แคน และน้องผู้ชายอีกคนจำชื่อไม่ได้ (มาจากแก่งเสือเต้น) ดำเนินกิจกรรมให้กับเด็กๆ ได้อย่างมีสาระและสนุกสนาน เรียกว่าเอาอยู่ เก่งมากๆ
สร้อยแก้ว
 หน้าบ้านดอกโมกบานก่อนเพื่อนดอกมะลิตามมาดอกคูนเริ่มผลิไสวลั่นทมสี่ต้นที่เคยปลูกเองกับมือก็ผลิดอกให้ชมเร็วทันใจปีที่แล้วนี้เอง, ตอนนั้นเอามาปลูกกับเด็กหญิงไพจิตรพายุคะนองทำให้กิ่งก้านใหญ่ของลั่นทมหน้าศูนย์ฯ หักฉันแบ่งออกเป็นสี่กิ่งปลูกรอบบ้านดินไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้มาอยู่บ้านหลังนี้ลั่นทมกลิ่นหอม ชอบเด็ดมาดมดอกพุก ไม้ยืนต้นก็บานแล้วสีขาวดอกยอกขี้หมาส่งกลิ่นหอมจากคืนถึงเช้ามันเป็นดอกที่ชื่อกับตัวไม่เข้ากันเลยยอกขี้หมาสีขาวร่วงหล่นบนพื้นสีขาวเกลื่อนทางเดินดูสวยดียามเช้าตื่นมาเดินเล่น สูดดมกลิ่นหอมของดอกไม้แสนสดชื่นเย็นวันนี้…
สร้อยแก้ว
แม้ม็อบเสื้อสีๆ จะซาลงไปแล้ว (ซาแต่นามภาพ-รูปธรรม แต่ในความรู้สึกนั้นยังคงไหลแรง) แต่ฉันก็ยังเชื่อว่าคนที่เข้าร่วมแต่ละกลุ่มย่อมมีความคิด มีทัศนคติที่ชัดเจนของตนเอง อย่างที่ทิ้งท้ายไว้ในตอนที่แล้วว่าฉันจะนำความคิดของ ไม้หนึ่ง ก.กุนที มานำเสนอ เพราะเห็นว่าวิธีคิดของเขาน่าสนใจมาก ซึ่งแม้ปัจจุบันฉันจะยังอยู่ขอบปลายชายแดนอีสาน ไม่มีโอกาสได้เจอหรือพูดคุยกับตัวตนจริงๆ ของเขา และบทสัมภาษณ์ที่คัดลอกมาฝากนี้ก็เคยผ่านหน้านิตยสารมาบางส่วนแล้ว แต่ฉันก็ยังอยากให้ใครอีกหลายๆ ที่อาจยังไม่ได้ผ่านตากับความเห็นเหล่านี้ได้ลองอ่านเล่นๆ ดูบ้าง
สร้อยแก้ว
ไม้หนึ่ง ก. กุนที - เป็นใคร? สำหรับคนที่ไม่ได้สนใจงานเขียนประเภทกวีนิพนธ์หรืองานวรรณกรรม ก็มีความเป็นไปได้สูงที่อาจจะตั้งคำถามนี้ แต่สำหรับแวดวงนักเขียนหรือคนที่สนใจงานวรรณกรรม ย่อมรู้จักเขาดีว่าเขาคือหนึ่งในกวีหัวก้าวหน้าที่มีความสามารถสูงในด้านฉันทลักษณ์จนก้าวพ้นกรอบกฎเกณฑ์ของฉันทลักษณ์ไปได้อย่างสง่างามและพยายามที่จะให้ฉันทลักษณ์รับใช้ศิลปะ มีชีวิตชีวา มากกว่าเพียงแค่ถ้อยคำไพเราะเพราะพริ้ง
สร้อยแก้ว
แมนยูฯ คือ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ศูนย์ฯ คือ ศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านปากมูนฉันย้ายจากบ้านเช่าในเมืองโขงเจียมมาอยู่บ้านดินของศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านปากมูน ได้ ๑ เดือนเต็มๆ แล้วและนับตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ภายในบ้านที่มีโทรทัศน์ใส่กล่องกระดาษตั้งอยู่ มันก็มีหน้าที่เป็นพนักพิงยามเขียนหนังสือ (กับโต๊ะญี่ปุ่น) ให้เท่านั้น ฉันขอความร่วมมือจากคนร่วมชายคาบ้านว่าหากอยากดูข่าวสารจากโทรทัศน์ก็ช่วยออกแรงเดินสักร้อยกว่าเมตรไปดูในห้องทำงานของศูนย์ฯ เถอะนะ ซึ่งที่นั่นจะมีน้องชายอ้วนดูอยู่เป็นประจำ (และนอนที่นี่) คนอาศัยชายคาเดียวกันก็นับว่ามีน้ำใจยิ่ง ให้ความร่วมมือกับคนเรื่องมากอย่างฉันโดยดี
สร้อยแก้ว
ไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงเล้ยยยยย... จริงๆ พับเผื่อยซิ วันประชุมสมัชชาคนจน ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบความเดือดร้อนจากการสร้างเขื่อน ได้มาประชุมปรึกษาหารือกันที่ศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้าน เจ้าแมวตัวนี้นอนซุกอยู่ในรองเท้าเจ้าอ้วน - เด็กอ้วนแห่งรายการวิทยุชุมชน เด็กๆ แถวนี้บอกว่าพี่น้องมันตายไปหมดแล้ว หมาฟัดเรียบฉันได้แต่ฟังเขาพูด ไม่ได้ขึ้นไปฟังเขาประชุมด้วย เลยไม่รับรู้ต่อการมีอยู่ของมันแต่ว่าพอบ่ายแก่ๆ ก็มีมือดีจับใส่กระเป๋าเสื้อเดินมาให้ที่บ้านดิน"อยู่ที่นี่ดีกว่านะ ไม่งั้นเดี๋ยวมันจะถูกหมาฟัดตาย"เจ้าของเสียงดึงมันออกมา ตัวเล็กๆ อยู่ในอุ้งมือเดียวเท่านั้นของชายหนุ่มฉันมองแล้วทั้งยิ้มทั้งถอนใจ
สร้อยแก้ว
ร้อนๆ อย่างนี้ ซื้อน้ำแข็งกินทีไร ก็อดคิดถึงตู้เย็นไม่ได้ทุกที ถ้ามีตู้เย็นฉันคงจะซื้อน้ำแข็งกินไม่เปลืองเท่านี้ เพราะกินเท่าที่ต้องการ เหลือก็ใส่ตู้เย็น หรือบางทีก็ทำน้ำแข็งกินเองก็ได้ ส่วนของสดหรืออาหารที่กินเหลือก็แช่ตู้เย็นไว้ได้ หิวเมื่อไหร่ก็นำมากินได้อีก ไม่เปลือง อืมม์! คิดทีไรก็อยากกลับไปเอาตู้เย็นที่กรุงเทพฯ ทุกที แต่ก็ติดตรงที่ฉันไม่เคยแน่ใจสักทีว่าจะปักหลักที่ไหน การเคลื่อนย้ายบ่อยจึงไม่เหมาะที่จะมีสัมภาระอะไรมาก นี่ขนาดว่าไม่มาก ฉันก็ยังซื้อโทรทัศน์ (ไว้ดูข่าวสารบ้านเมือง) เครื่องซักผ้า (แก่แล้ว นั่งซักปวดหลัง) หนังสืออีกหนึ่งเข่งและข้าวของจิปาถะอีกสองเข่งกับอีกสองลังเสื้อผ้า…
สร้อยแก้ว
ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากปัญหาการสร้างเขื่อนสิรินธรเมื่อปี พ.ศ.๒๕๑๔ ได้จัดงานรำลึก ๑๕ ปีในการต่อสู้เรียกร้องความเป็นธรรมเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ในบริเวณแถบอีสานใต้นี้ นับว่ามีปัญหาของชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากนโยบายของภาครัฐอยู่หลายโครงการ เอาแค่ใกล้ๆ ที่ฉันอยู่ มีปัญหาจากการสร้างเขื่อนอยู่สามโครงการคือ เขื่อนสิรินธร เขื่อนปากมูน และเขื่อนราษีไศล
สร้อยแก้ว
  "ท่านเป็นเจ้านาย มีเงินเดือนกิน ท่านบ่ได้เป็นแม่ค้าหาเช้ากินค่ำ ท่านจะเว้าจังได๋ก็ได้"คำพูดของแม่ค้าคนหนึ่งดังอยู่ข้างหูเมื่อทุกคนมายืนรอฟังคำตอบจากการไปเจรจากับทางเทศบาลมาเสียงโทรศัพท์ที่ดังแต่เมื่อคืนบอกถึงเจตจำนงในการจะยึดพื้นที่ค้าขายกลับคืนมาในช่วงเวลาราวตีหนึ่งเศษทำให้เพื่อนบางคนที่ทำงานในศูนย์ภูมิปัญญาไทบ้านต้องรีบออกไปดูแต่เช้า และแน่นอนด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันก็ขอกระเตงติดรถไปด้วยคน
สร้อยแก้ว
ฉันมีโอกาสไปดูงานรณรงค์เลิกเหล้าของหมู่บ้านคำกลาง ตำบลโนนหนามแท่ง อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ เมื่อหลายเดือนก่อน ตำบลนี้มีกำนันคนเก่งเป็นผู้หญิงชื่อ รัตนา สารคุณ ก่อนนี้แม่กำนันเคยเป็นนักเลงสุรา ดื่มเหล้าหนัก แม่กำนันดื่มเหล้าเพียวและดื่มน้ำตบตูดแบบเดียวกับที่ผู้ชายพื้นบ้านนิยมดื่มกัน และแม่คอแข็งชนิดผู้ชายต้องยอมแพ้ แต่สุดท้ายเมื่อเวลาผ่านไป กาลเวลาสามารถพิสูจน์ความสามารถของเธอได้มากกว่าการพิสูจน์ความกินทนกินนาน ใจป้ำ ใจแกร่ง ในวงสุรา แม่กำนันก็เห็นโทษของการดื่มสุรา และหันมารณรงค์ให้ลูกบ้านลดละเลิกเหล้า