Skip to main content

อีกด้านของจอห์น สจ๊วต มิลล์ นักปรัชญาเสรีนิยม-ประโยชน์นิยม "เผด็จการยังจำเป็นสำหรับสังคมด้อยพัฒนาที่ประชาชนยังไม่พร้อม” และ ความแย้งย้อนของเสรีนิยมบนฐานประโยชน์นิยม: ทำไมเสรีภาพจึงไปได้กับเผด็จการในความคิดของจอห์น สจ๊วต มิลล์?

ทีมา : วาทะจุดประกาย

Kasian Tejapira(10/4/56)

อีกด้านของจอห์น สจ๊วต มิลล์ นักปรัชญาเสรีนิยม-ประโยชน์นิยม

"เผด็จการยังจำเป็นสำหรับสังคมด้อยพัฒนาที่ประชาชนยังไม่พร้อม”

พี่ป้อม Nithinand Yorsaengrat ปุจฉามาว่า:

"แล้วมันไปกันได้ยังไงคะ เสรีนิยมกับเผด็จการ หรือเขามองในแง่ประโยชน์นิยม?"

 

ผมทดลองตอบว่า:

เขามองในแง่ประโยชน์นิยมเป็นฐานครับ นักเสรีนิยมก่อนหน้า JSM เช่น John Locke วางหลักเสรีนิยมบนสิทธิธรรมชาติ (natural rights) ของมนุษย์ อันพระเจ้าให้มาและล่วงละเมิดมิได้

จอห์น สจ๊วต มิลล์

แต่นักประโยชน์นิยม (utilitarians) ไม่เชื่อสิทธิธรรมชาติ ว่าเป็น "เรื่องเหลวไหลบนไม้ต่อขา" ปั้นแต่งขึ้นมาทั้งเพ พิสูจน์ไม่ได้ (ซึ่งก็จริง แต่เขาไม่ได้มีไว้ให้พิสูจน์โว้ย มีไว้ให้ถือเป็นฐานคติ ติ๊งต่างว่าจริง ผลทางปฏิบัติจะเป็นไง มันดีไหม ฯลฯ) จึงย้ายเสรีภาพไปวางบนฐานอื่นแทน ได้แก่ อรรถประโยชน์สูงสุดของส่วนรวม (Maximum Utility: the greatest happiness of the greatest number)

ในยุคล่าอาณานิคม พวกนักล่าอาณานิคมประโยชน์นิยมจึงสรุปว่า พวกต่างเผ่าผิวเหลืองผิวดำเหล่านี้ยังเป็นเสมือน "เด็กของมนุษยชาติ" ไม่บรรลุวุฒิภาวะ ไม่พร้อมจะมีเสรีภาพหรือปกครองตนเอง เพื่อประโยชน์ของพวกมึงเอง พวกมึงควรอยู่ใต้ระบอบเผด็จการไปก่อน รอบรรลุวุฒิภาวะเหมือน I เมื่อไหร่ ค่อยว่ากันเรื่องเสรีภาพ OK

เสรีนิยมบนฐานประโยชน์นิยมของ JSM จึงมีจุดบอดบางอย่างอยู่ และส่งผลให้มีข้อยกเว้น ปฏิเสธเสรีภาพได้ เพื่อประโยชน์ของ "พวกมึง"

Alexis de Tocqueville

เรื่อง "อาณานิคม" กลายเป็นจุดบอดในทฤษฎีของนักคิดเสรีประชาธิปไตยตะวันตกนี้มีหลายกรณีไม่เฉพาะ JSM, Alexis de Tocqueville ก็เหมือนกันครับ เชียร์การฆ่าหมู่ของเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสในแอฟริกาหน้าตาเฉยเลย

 

บล็อกของ เกษียร เตชะพีระ

เกษียร เตชะพีระ
ด้วยความระลึกถึงจาก "พวกดอกเตอร์สมองบวมบนหอคอยงาช้างทั้งหลาย" ต้องสู้กับทักษิณด้วยระบอบประชาธิปไตย ไม่ใช่ทำลายระบอบประชาธิปไตย ต้องเอาชนะทักษิณด้วยการชนะใจเสียงข้างมาก ไม่ใช่ต่อต้านเสียงข้างมาก
เกษียร เตชะพีระ
คำปราศรัยของคุณสุเทพ ณ กปปส.บ่ายวันนี้ที่ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ  คือคำประกาศของขบวนการการเมืองแบบสู้รบของเสียงข้างน้อยที่ปฏิเสธความเสมอภาคทางการเมืองและการปกครองโดยเสียงข้างมาก
เกษียร เตชะพีระ
ว่าด้วย "ระบอบทักษิณ" ในสถานการณ์ปฏิวัติโค่นล้ม "ระบอบทักษิณ" ของคณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (กปปส.)
เกษียร เตชะพีระ
ด้วยเงื่อนไขเวลา สถานที่ แกนนำและประเด็นชนวนที่ต่างออกไปบ้าง ม็อบเทพเทือกปัจจุบันกับม็อบพันธมิตรฯเมื่อปี 2549 + 2551 ละม้ายเหมือนกันเป็นพิมพ์เดียวทั้งในแง่....
เกษียร เตชะพีระ
 "เสียงข้างน้อย" ที่ศาลรัฐธรรมนูญพูดถึงว่าต้องปกป้องไว้จากอำนาจเสียงข้างมากนั้น ไม่ใช่เสียงข้างน้อยธรรมดาในระบอบประชาธิปไตย แต่คืออภิสิทธิ์ชนส่วนน้อยในระบอบประชาธิปไตยครึ่งใบที่ได้อำนาจอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นและเหนือเสียงข้างมากมาจากการรัฐประหารและรัฐธรรมนูญที่ร่างโดยอำนาจรัฐประหารนั้น
เกษียร เตชะพีระ
กลุ่มอาการม็อบไทย ๆ ในปัจจุบัน: Thai Mob SyndromeOverpoliticization --> Political Fanaticism & Instant Political Awakening --> Lack of Political Experience and Patience
เกษียร เตชะพีระ
บทความ “A Sea of Dissent: nonviolent waves in China” ของ Michael Caster นักวิจัยและเคลื่อนไหวอิสระผู้เน้นศึกษาเรื่องความขัดแย้งและสิทธิมนุษยชนโดยเฉพาะในเอเชีย ได้ประมวลข้อมูลและวิเคราะห์การเคลื่อนไหวมวลชนระยะใกล้ในจีนไว้อย่างน่าสนใจ ผมขอนำมาเล่าต่อบางส่วนดังนี้
เกษียร เตชะพีระ
สิ่งที่พึงปรารถนาไม่ใช่ "ให้คนเราเหมือนกันหมด จะได้เท่ากัน" (เอาเข้าจริง ถึงเหมือนกันก็ไม่เท่ากันได้) แต่คือ "แตกต่างแต่เท่ากัน" (เพราะมันคนละเรื่อง) หรือ "แตกต่างกันได้โดยไม่ต้องกลัว" ต่างหาก (Different but equal or To be different without fear.)
เกษียร เตชะพีระ
บทสัมภาษณ์ ควินติน สกินเนอร์ นักวิชาการด้านประวัติความคิดการเมืองชาวอังกฤษสำคัญที่สุดคนหนึ่งในปัจจุบันต่อประเด็นเกี่ยวกับงานค้นคว้าประวัติความคิดเรื่องเสรีภาพและ เสรีนิยมของตะวันตกตลอดชีวิตของเขาโดยภาพรวม แนวคิดมหาชนรัฐ, มาเคียเวลลี, ฮ๊อบส์, การปฏิรูปศาสนา, เชคสเปียร์, มิลตัน, คาร์ล มาร์กซ จนถึงเอ็ดเวิร์ด สโนว์เด็น เป็นต้น
เกษียร เตชะพีระ
 ว่าด้วย "เจ็ดไม่พูด"(ชีปู้เจียง) แคมเปนอุดมการณ์ล่าสุดของพรรคคอมมิวนิสต์จีน คุณค่าสากล, เสรีภาพการพูดและพิมพ์โฆษณา, สิทธิพลเมือง, ประชาสังคม, ความผิดพลาดทางประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน, กระฎุมพีข้าราชการ และความเป็นอิสระของฝ่ายตุลาการ