Skip to main content

 

@ เ ป็ น... ท่าน " ป รี ดี พ น ม ย ง ค์ "

ดำ ร ง คุ ณ ค่า ไ พ ศา ล

เป็นท่าน " ผู้ ป ระ ศา ส น์ กา ร "

" ม หา วิ ท ยา ลั ย ธ ร ร ม ศา ส ต ร์ และ กา ร เ มื อ ง "

 

เป็น นั ก อ ภิ วั ติ ปั ญ ญา ช น

รวมพล ป ฏิ วั ติ อันลือเลื่อง

สองพันสี่ร้อยเจ็ดสิบห้างามประเทือง

ป ล ด เ ป ลื้ อ ง ป ล ด ป ล่ อ ย วิ ญ ญา ณ ไ ท

ใครเล่าจักหาญกล้า?
โค่นล้มเจ้าศักดินาอมาตยาฯ เคยยิ่งใหญ่

ไพร่ฟ้าหน้าซีดเซียวตรอมตรมใจ

ท่าน ขับไล่ เ ท ว ดา ส ม มุ ติ ลงจากบัลลังค์

 

แ ส น เ สี ย ดา ย ...

ยามมีอำนาจ สุดท้ายมิขลัง

ซากเดนศักดินารวมพลัง

ชิงชัง บ ด ข ยี้ ท่าน " ป รี ดี ฯ "

 

เถิดท่านฯ . . . ยังมีผู้อยู่หลัง

คงยัง ห ยั ด สู้ ผู้ ก ด ขี่

ด้วย " ยุทธศาสตร์ - ยุทธวิธี "

โ ช ติ ชี้ ช่ ว ง ฉา น วิ ญ ญา ณ คน

 

อนาคตแห่ง ไ ท ต้องไกลกว่า

ก้าวหน้า ห ล อ ม พ ลั ง ทุกแห่งหน

จุดหมายปลายทาง เ จิ ด อำ พ น

ม หา ป ระ ชา ช น ต้ อ ง กำ ชั ย !!!

 

ด้ ว ย จิ ต คา ร วะ

" แ ส ง ดา ว ศ รั ท ธา มั่ น "

ฤ ดู ฝ น , ล้า น นาอิ ส ระ , เ จี ย ง ใ ห ม่ .

 

 

บล็อกของ กวีประชาไท

กวีประชาไท
บทกวีจาก กวีราษฎร และกวีรากหญ้า ถึง สมัคร สุนทรเวช
กวีประชาไท
14 พย 52 ถึงพี่สาวผู้จากไปไกลลับหล้า มีนามว่าเจ้ขกชกหมัดตรง พี่ยืนหยัดซัดเจ๊กลิ้มยิ้มอย่างทะนง พี่ช่างองอาจหาญกล้าสง่างาม
กวีประชาไท
    เจ้านกขวัญแก้ว ดึกดื่นแล้วยังหลงไพร เจ้าเกิดเติบโตอย่างไร หัวใจจึงถูกขังกรง  
กวีประชาไท
เคยย้อนถามตัวเองบ้างหรือเปล่า                 ที่ผ่านมาใครเล่าทำฉิบหาย ผืนแผ่นดินร้าวร้อนลุกเป็นไฟ                     ฝีมือใครวายวอดทุกวี่วัน
กวีประชาไท
    ในนามของความจน                    กูคือ ผู้ทุกข์ทนแห่งยุคสมัย เลือดและเนื้อหลั่งรินไป               กองกระดูกน้ำตาใครมหึมา
กวีประชาไท
ในบรรดาทุกข์ทั้งมวลที่ฉันมีอยู่ ให้ประตูทุกบานได้ขานแย้ม ในห้วงอับอารมณ์อันขื่นแซม ให้เติมแต้มตื่นหวังครั้งชีวิต ฯ
กวีประชาไท
สักวันจะลองเป็นบ้าละความปรารถนาฝันใฝ่เดิน เดิน ฉันจะเดินไปถึงไหนก็ให้รู้กัน
กวีประชาไท
* จุดดาวแดงแต่งกองทัพประชาไท ในความมืดขับทะมึนขึ้นไขแสง กาฬปักษ์ดักดานใกล้เปลี่ยนแปลง แจ้งกระจ่างโดยตีนราษฎรเดิน
กวีประชาไท
โดยน้ำค้างเดื่อนฟ้า               ผลัดละอองเกาะนิ่งแวววาวรอง                ฉ่ำแล้งตามพื้นพุ่มพฤกษ์ผอง            ผืนแผ่นลุกตื่นย่ำเยื้องแย้ง                อย่างเช้าชื่นทวน ฯลฯ
กวีประชาไท
ขอเธอเป็นเช่นดวงดาวที่พราวแสง                   เด่นสีแดงพร่างฟ้าเวหาหนสาดแสงส่องทำลายล้างความมืดมน                เพื่อผองชนคนทุกข์ยากฝากชีวี
กวีประชาไท
สีคนรวมก่อขึ้น                 เป็นมา เล่าแลด้วยเชื่อถือศรัทธา             แกร่งกล้าบริสุทธิ์ดุจมหา -               กษัตริย์ พิศพึงกระทั่งทุกข์ทายท้า            ต่อนี้หน้าหลัง ฯลฯ เสียงสีที่มีไซร้                  ที่ขานไข ที่ใฝ่หวังจาก…