------------------------------
@ เ มื่ อ รู้ โลก - เข้าใจ โลก
ทุกข์ - โศก ก็ เหือดหาย
อัตตา ตัวตน พลัน มลาย
เบา สบาย ไร้ โศกศัลย์
- - - ดวงตา เ ธ อ จึง ส ว่า ง ไ ส ว
สุขสดใส สร้างสรรค์
ด ว ง ใ จ เห็น ธ ร ร ม์
ชี วา นั้น ง ด งา ม แล้ว ! @
@ . . . เ มื่ อ ใ ด ที่ เ ธ อ ยึดมั่น ถือมั่น ใน อัตตาตัวตน
ครา ทุกข์โศก กระหน่ำ ฆี่ยนตี
ดวงใจ เจ็บปวดร้าว … เศร้าสร้อย เสียใจ
หรือ ทุกข์ใจ ในทุกเรื่องราว
อัตตาตัวตน นั้น ย่อมยิ่งโหมกระหน่ำซ้ำซัด
เฆี่ยนตี ชี วี เ ธ อ
พึง รู้จัก ปลดปล่อยวาง
ทุกสิ่งทุกอย่างคือ มา ยา สิ่ ง ส ม มุ ติ
ตั ว เ รา ก็ ยัง ไม่ใช่ ข อ ง เ รา
ลูก , เมีย , ผัว , พ่อ – แม่ , คนรัก , ญาติพี่น้อง…เพื่อนฝูง ฯลฯ
เพื่อนเอ๋ย…
โดย ธ ร ร ม แล้ว
ถึงที่สุด
ก็ มิใช่เป็น ข อ ง เ รา
สิ่งที่ เ ธ อ ให้ ความรัก แก่ พวกเขา อย่างสุดหัวใจ นั้น…
ย่อม ง ด งา ม เสมอ
แต่ ทว่า …
เมื่อ ถึงคราวต้อง โบกมืออำลา … จากพราก
จาก สิ่งที่ เ ธ อ รัก ห่วง หวงแหน
เ ธ อ ก็ย่อม รู้ เข้าใจ
ว่า เป็นเรื่อง ธรรมดา ของ โลก…โลกียะ
ที่ มนุษย์เรายังคง จมจ่อม ดำดิ่ง ดำรงอยู่กับมัน อย่างลุ่มหลง ใน มา ยา
มิใช่ โลก … โลกุตตระ ที่ ยากนัก จักเข้าถึง
หากยังมี อ วิ ช ชา มาบดบัง
ทว่า…
เมื่อ เรียนรู้ โลก - เข้าใจ โลก
เรียน รู้ชีวิต - เข้าใจชีวิต
ว่า … “ ต ถา ตา … มันเป็นไปเช่นนั้นเอง “
จึง ประดา ความทุกข์ เจ็บปวดร้าวทั้งปวง
ก็ จักสูญสลาย มลาย หมอสิ้นไป
ด้วย เป็น เพราะ …
ด ว ง ตา - ด ว ง ใ จ เ ธ อ
แจ่มกระจ่าง เจิดจ้า สดใส
- - - มองเห็น
- - - ตรัสรู้ ได้
โดย ธ ร ร ม ! ! ! @
---------------- *************** --------------------
คารวะ อรุณรุ่ง… ฤดูฝน , อาทิตย์ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๗
เชิงดอยสุเทพ, ล้านนาอิสระ, เจียงใหม่