ในห้วงคำนึงขบถโรมานซ์ : เ ธ อ คื อ ค ว า ม ห วั ง รั ง ร อ ง ข อ ง แ ผ่ น ดิ น

*** "มองดูความจริงซีพี่ น้องผองเพื่อน"
มองดูแล้วย้ำเตือนคนหนุ่มสาว
โลกร้อนแล้งเลวร้ายเนิ่นนานยาว
ทั้งเหน็บหนาวปวดร้าวทุกคราวครั้ง

ด้วยระบบโครงสร้างสังคมอันย่ำแย่
ดูทางไหนก็มีแต่ไร้สิ้นหวัง
ธรรมชาติชีวิตจวบภินท์พัง
ใดหยุดยั้งอวิชชาสามานย์ได้?

ชีวิตคนเราเกิดมาก็แค่นี้
จักกี่ปีกี่เดือนกี่ครั้งไหน
เกิดมายังชีพแล้วก็ตายไป
มิมีใครจะอยู่ยงค้ำฟ้า

อยู่อย่างนี้อย่างพี่น้อง
และผองเพื่อน
จักกี่ปีกี่เดือนช่างเถิดหนา
อยู่อย่างคนตีนติดดินธรรมดา

หลอมชีวิตคุณค่าก็แล้วกัน!!!
เยาวชนคนหนุ่มสาว...
กล้าก้าวเรียนรู้สร้างสรรค์
เธอเป็นดุจเช่นเดือนดาวดวงตาวัน

ทอแสงเฉิดฉันท์พรรณราย
คนหนุ่มสาว...
พร่างพราวดวงใจเปี่ยมความหมาย
ชีวิตนี้โลกนี้ยังท้าทาย

พายุร้ายยิ่งโหมพัดยิ่งหยัดยืน
คารวะคนหนุ่มสาว
กล้าก้าว- แย้มยิ้มเริงรื่น
เริงร้องเพลงรัก- ก่อไฟฟืน

พลิกฟื้นสังคมใหม่ให้งดงาม
คารวะคนสาวหนุ่ม
ร้อนรุ่มหยัดสู้มิคร้ามขาม
หลอมรักหลอมโลกทุกเขตคาม

คือนิยามคนหนุ่มสาวแกร่งพลัง
คนหนุ่มสาว...
ห้าวหาญจุดประกายไฟหวัง
งดงามแล้วชีพชื่นหยัดยืนยัง

เธอคือความหวังรังรองของแผ่นดิน!!!

ด้วยรักอันงดงาม+ พลังใจ
"อ้ า ยแสง ดาว  ศรัทธามั่น"

ต้นฤดูฝน, 14 พฤษภาคม 2550,
ศูนย์สารภี, เชียงใหม่

เนื่องในโอกาสรับน้องพัฒนารุ่นใหม่ภาคเหนือ
*** จากบทเพลงของ"น้าหงา- คาราวาน"