Skip to main content

 

 

ถนอมรัก  เดือนเต็มดวง


 หมอดู ดีอีที หรือ “มะขุ่ย”

หญิงพม่าวัย 42 ปี เป็นผู้หญิงร่างเล็ก เป็นใบ้ หลังค่อม นิ้วคด เท้าพลิก มือเกร็ง มีชื่อเสียงโด่งดังข้ามประเทศ ได้ทำนายโดยผ่านล่ามซึ่งเป็นน้องสาวที่พูดภาษาอังกฤษได้ดี สื่อสารโดยวิธีอ่านปากหมอดูดีอีที ท่านทายว่า น้ำจะไม่ท่วมเมืองไทย บัดนี้เวลาล่วงเลยเข้าสู่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2555 แล้ว ยังไม่มีสัญญาณอะไรแสดงว่า น้ำจะท่วมกรุงเทพฯ ข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์ยังไม่มีตัวชี้น้ำจะท่วม ฝนทิ้งช่วง ไม่มีพายุรุนแรงพัดเข้ามา น้ำในเขื่อนภูมิพลลงลงเหลือ 64 เปอร์เซ็นต์ สถานการณ์โน้มเอียงจะเกิดภัยแล้งมากกว่า

ปลายเดือนตุลาคม พ.ศ.2554

น้ำแม่ขานขาน อำเภอสันป่าตอง เชียงใหม่ มีระดับสูงขึ้น ได้เอ่อท่วมบ้านทุ่งแป้ง อำเภอสันป่าตอง นาน 1 วัน และลดระดับลงเรื่อยๆใช้เวลา 1 คืน แตกต่างจากปี พ.ศ.2553 และถอยหลังไปอีก 5-6 ปี น้ำแม่ขานจะท่วมและลดลงใช้เวลาเพียง 1 วันเท่านั้น พอถึงปีนี้ ในเดือนตุลาคม พ.ศ.2555 ไม่มีท่าทีน้ำแม่ขานจะเปี่ยมฝั่งเลย น้ำคงไม่ท่วมบ้านทุ่งแป้งแล้วกระมัง ข่าวภัยจากน้ำท่วมในจังหวัดภาคกลาง เป็นเพียงน้ำท่วมทุ่ง ไม่มีวี่แววน้ำจะท่วมกรุงเทพฯ พายุลูกใหญ่รุนแรง ไม่พัดผ่านประเทศไทยเลย

เมษายน พ.ศ.2555

หน่วยพัฒนาพิเศษ หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการกองทัพไทย ได้ทำการขุดลอกน้ำแม่ขาน ได้พบต้นตะเคียนในพื้นที่วัดศรีนวรัฐทุ่งเสี้ยว อำเภอสันป่าตอง จึงได้ใช้รถเครนยกขึ้นมาไว้หน้าวัด มีการกางเต็นท์ใกล้ต้นตะเคียน คนพากันไปกราบไหว้มากมาย ทางวัดจึงจัดบริการเครื่องสักการะ บริการผ้าแพรสีสดหลากสีสำหรับผูกรอบต้นตะเคียน ครบ 7 สี 7 วันเกิด ยังมีการจุดธูปขอโชคลาภ อย่างที่รู้กัน มีการขอเลขเด็ดๆเช่นเคย

24 เมษายน พ.ศ.2555

ได้มีการขุดพบต้นตะเคียนทองซึ่งจมอยู่ในน้ำแม่ขาน ณ บ้านเกาะต้นเก็ดเหนือ อำเภอสันป่าตอง เป็นต้นตะเคียนขนาดใหญ่ อายุราว 800 ปี มีขนาดยาว 14.50 เมตร(29ศอก) ขนาดรอบลำต้น 3.50 เมตร ได้มีการนำต้นตะเคียนมาไว้ที่วัดสว่างอารมณ์ อำเภอสันป่าตอง มีผู้ทราบข่าวพากันไปสักการบูชาเพื่อขอเลขหวยแม่นๆ อย่างคึกคัก ทางวัดติดป้ายห้ามขูดต้นตะเคียน ห้ามโรยแป้งลูบหาเลขเด็ด ผมอยากเห็นบรรยากาศ อยากเห็นพฤติกรรมผู้ไปกราบไหว้ จึงเดินทางไปดู พอไปถึงในวัดสว่างอารมณ์ เห็นผ้าแพรสีสดหลากสีพันรอบต้นตะเคียนตั้งแต่โคนจรดปลาย จนมองไม่เห็นเนื้อไม้ต้นตะเคียน มีคนขายหวยวางแผงขายเกลื่อนวัด ทางวัดบริการธูปเทียน ผ้าแพรสี ชุดละ 20 บาท พ่อค้าไอศกรีม พ่อค้าซาลาเปา พลอยขายดีไปด้วย ผมเดินดูข่าวสารที่บอร์ดของวัดใกล้ต้นตะเคียน  มีภาพถ่ายรถเครนกำลังยกต้นตะเคียน มีข่าวที่ลงหนังสือพิมพ์ มีภาพลำน้ำแม่ขานจุดที่พบต้นตะเคียน ผมหันมามองต้นตะเคียน เห็นหญิงสาวผิวขาวร่างท้วม นั่งยองๆมีต้นตะเคียนบังสายตาคนทั่วไป กำลังใช้มือขวาโรยแป้งลงบนผิวตะเคียนแล้วใช้มือลูบหาเลขเด็ด  ผมเพิ่งเห็นกับตาครั้งแรก...ปรากฏว่า เลขท้าย 2 ตัวงวดถัดมา ประจำวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ.2555 คือเลข 29 ตรงกับต้นตะเคียนยาว 29 ศอก(14.50 เมตร)...ผมอับจนคำอธิบายจริงๆ.

                                                  …………………………………..

บล็อกของ ถนอมรัก เดือนเต็มดวง

ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
  อ่านกวีนิพนธ์ ของโอมาร์ คัยยัม กวีชาวเปอร์เซียหรืออิหร่าน โดยแคน สังคีต แปลเป็นภาษาไทย ได้เนื้อหาเกี่ยวกับความรักว่า                                                     อันความรัก คืออะไร          ควรใคร่คิด          …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
  เนาวรัตน์กวาดสายตา เข้าไปในตัวบ้านไม้ชั้นเดียว พื้นบ้านต่ำกว่าระดับถนนคอนกรีตเล็กน้อย   ข้างฝามีปฏิทิน มีรูปคณะซอ   มีรูปแม่จันทร์สม สายธารา   นั่งคู่กับผู้ชายวัยใกล้เคียงกัน   เนาวรัตน์คาดคะเนว่า คงเป็นครูคำผาย นุปิง ทั้งคู่อยู่ในชุดคนเมือง   ข้างหลังนั่งล้อมวง   สวมเสื้อหม้อฮ่อม ปี่ 3 คน ซึง 1 คน เนาวรัตน์มองดูที่หน้าบ้านริมถนน มีสิ่งก่อสร้าง คล้ายโรงครัวเล็กๆ   มีป้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้าติดข้างฝา   บอกชื่อแม่จันทร์สม สายธารา   ที่อยู่  …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
  เสียงปี่ผสมเสียงซึงดังขึ้น  รับกับเสียงผู้ขับซอ   เสียงปีและซึงผสมกลมกลืนมีทั้งหวานแหลมและนุ่มนวล   ก่อเกิดบรรยากาศความเป็นชาวเหนือขึ้นมาทันที   ผู้ขับซอชายนั่งขัดสมาธิ มือถือไมโครโฟนไร้สาย ผู้หญิงนั่งพับเพียบเคียงกัน หันหน้าอวดผู้ชม   ยามผู้ชายขับซอ   ผู้หญิงเอียงตัวไปมา มือไม้ขยับรับเสียงดนตรี   ทำนองดนตรีนั้นเนาวรัตน์ฟังไม่ออก เป็นเพลงอะไร สมัยเด็กๆเขาเข้าใจว่า คนเป่าปี่และคนดีดซึง คงเล่นเพลงเดียวตลอดงาน เพราะฟังทีไรก็เหมือนเดิมทุกที …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
    เนารัตน์ข้าราชการบำนาญ นั่งเก้าอี้พลาสติกของวัด   ดูซอที่ตั้งเวทีข้างประตูวัด สถานที่ซอเป็นยกพื้นขึ้นสูงราวคอผู้ใหญ่ ปูพื้นด้วยไม้กระดาน ล้อมสามด้านด้วยไม้ไผ่ลำโตขนาดข้อมือเด็ก ด้านละ 2 ต้น คล้ายเชือกกั้นเวทีมวย อีกด้านมีบันไดพาด สำหรับให้คณะซอปีนขึ้นไป สถานที่ขับซอเรียกว่า “ผามซอ” พื้นจะปูด้วยเสื่อ ความจริงเนาวรัตน์ไม่อยากมาชมเท่าไร   อยากได้เรื่องราวเกี่ยวกับด้านบันเทิงของชาวเหนือ นำไปเขียนลงเวบเพื่อเผยแพร่ หรือส่งไปยังหนังสือที่เขาต้องการ...ในวัยเด็กย่าบอกว่า ซอสนุกมาก …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
    ผู้ใหญ่บ้านได้พูดเสริมต่อจากเจ้าอาวาส “กรรมการวัด ได้มีการประชุมหารือกันก่อนแล้วแล้วรอบหนึ่ง มีเจ้าอาวาสเป็นประธาน คณะกรรมการวัด มีข้อคิดความเห็นว่า จะขอความร่วมมือร่วมใจจากศรัทธาญาติโยมทุกคน ช่วยกันบริจาคเงินเพื่อจัดงานบวช ในวันที่ 12 กรกฎาคม 2553 โดยจะขอเก็บหลังคาละ 140 บาท เงิน 40 บาทจะเป็นค่าจัดทำอาหารกลางวัน  เลี้ยงศรัทธาทั้งหมู่บ้าน ส่วนอีก 100 บาท จะเป็นค่าทำบุญและค่าจ้างซอมาเล่นเฉลิมฉลอง จึงอยากถามหมู่เฮาชาวบ้านว่า  จะเห็นด้วยไหม ?” มีเสียงพึมพำอึงในวิหาร …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
    เสียงเคาะลำโพงปลายเสาไฟฟ้า   ในหมู่บ้านทุ่งแป้ง   ดังขึ้น 3 ครั้ง แล้วมีเสียงพูด “ ฮัลโหล !   ฮัลโหล !   ครับ !   ขอประชาสัมพันธ์ วันนี้กินข้าวแลงแล้ว   เวลาประมาณ 1 ทุ่มเศษ   ขอเชิญทุกบ้านทุกหลังคาเรือน   มาประชุมพร้อมกันที่วัดทุ่งแป้งนะครับ มีหลายเรื่องที่จะประชุมหารือกัน   อย่าได้ขาดกันเน้อ   บอกต่อๆกันไปด้วยเน้อครับ...ขอขอบคุณครับ”
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
   
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
    ได้ยินเสียงหมอเรียก เราทั้งคู่รีบเข้าไป เห็นเจ้าเหมียวนอนตะแคงนิ่งเหมือนท่อนไม้ ลิ้นแดงเล็กห้อยคาปาก หมอบอกว่า เอาลิ้นมันคาปากไว้ หากลิ้นค้างในปากขณะมันสลบ ลิ้นอาจจุกปากหายใจไม่ออกอาจตายได้ มันจะสลบสัก 1 ชั่วโมง ลุงกับป้าช่วยกันอุ้มมันขึ้นรถ   วางมันบนเบาะหลังที่มีผ้าขนหนูรอง พอถึงบ้านอุ้มมันไปวางราบบนม้ายาวที่มีหมอนรอง ลิ้นยังคาปากเหมือนเดิม อดนึกไม่ได้ว่าตอนแมว
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
 
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
  ผมมองผ่านทางเดิน ไปห้องครัว เห็นแมวต่างบ้าน เดินย่องเงียบกริบออกมา เจ้าตัวนี้มาขโมยอะไรกินบ่อยๆ ผมหมายตาจะเล่นงานมันหลายครั้ง แต่มันรอดปลอดภัยทุกที ไม่ทำร้ายอะไรมากมายหรอก จะหาไม้เล็กๆไม่ทันแล้ว เราก็นักฟุตบอล ใช้เท้าเคลื่อนไหวประจำ เตะได้ทั้งซ้ายขวา ไม่รู้จักศูนย์หน้าทีมโรงเรียนดังซะแล้ว จะหลบซ้ายขวาเจอหมด  ฮะฮ่า !..เสร็จแน่เจ้าเหมียว แมวขาวดอกลายเดินกลับออกมาใกล้ถึงมุมห้องแล้ว ผมโผล่พรวดออกไป มันตกใจยืนตลึง ผมส่งเสียงข่มขวัญ มันตั้งหลักได้ขยับวิ่งไปทางขวาแล้วแวบมาทางซ้าย …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
      พออากาศเริ่มเย็น เริ่มเข้าสู่ฤดูหนาว นกเอี้ยงที่เคยหายไป เริ่มกลับมาส่งเสียงแก๋ๆ ตามยอดต้นโพธิ์ข้างวัด ส่วนนกเขาอยู่ประจำถิ่นในหมู่บ้าน ฤดูไหนผมก็ยังเห็นนกเขาเสมอ เดินไปมาตามถนนบ้าง เกาะสายไฟบ้าง บ้านนี้นกเขามากจริงๆ คนแปลกหน้าเข้ามา จะได้ยินเสียงนกเขาคูระงมหมู่บ้าน คงนึกว่าหมู่บ้านนี้เลี้ยงนกเขา ความจริงไม่เห็นใครเลี้ยงนกเขาเลย มันเป็นนกที่หากินเอง ว่างจากหาอาหาร มันจะคูเสียงขับกล่อมผู้คนชาวทุ่งแป้ง ขณะผมพิมพ์หนังสือ ยังได้ยินเสียงคูทุ้มๆ มาจากทิศเหนือ ละแวกบ้านน้าบุญแว่วมา …
ถนอมรัก เดือนเต็มดวง
  แปรงฟันล้างหน้าเสร็จเรียบร้อย ผมกลับมายืนดูที่หน้าต่างดังเดิม ฝูงนกยางยังคงบินตามกันเต็มท้องฟ้า ไม่รู้จักหมดสิ้น อากาศเริ่มเย็น ลมเย็นพัดมาจากทุ่งหน้าบ้านเอื่อยๆ บอกสัญญาณย่างเข้าสู่ฤดูหนาว นกมากมายไม่รู้มันมาจากไหน มาไกลแค่ไหน บ้างว่ามันมาจากไซบีเรีย จีน มองโกล หิมาลัย มันเป็นนกปากห่าง  นกยาง ฯลฯ จำนวนเป็นแสนตัวทีเดียว สิ่งที่ตามมาคือโรคติดต่อ ต้องระวังไข้หวัดนก ที่มันนำมาฝากเจ้าของบ้าน