พ่อของลูกชายวัยรุ่นคนหนึ่งทำเข็มกลัดมาแจก เป็นสิ่งที่เขาทำขึ้นมาเองด้วยใจบริสุทธิ์ุ
เขาเดินแจกผู้ร่วมจุดเทียนด้วยความเต็มใจพร้อมคำร้องขอให้ติดเพียงครึ่งคืนก็ได้
เป็นคำร้องขอที่มิอาจปฏิเสธในความกล้าหาญของคนเล็กๆ ที่อยากจะเปล่งเสียงออกให้คนไทยบางหมู่เหล่าได้ยิน
ลูกชายวัยรุ่นของเขาเข้ามาคุยกับผม หนุ่มน้อยคนนี้ชวนให้ผมคิดถึงตัวเองในวัยเดียวกันที่ช่างสงสัยและเต็มไปด้วยคำถามมากมาย
เขาเรียนที่โรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง และคับข้องใจที่เพื่อนๆ เดินไปอีกฟากฝั่งหนึ่ง
ส่วนตัวเขาและเพื่อนไม่กี่คนมีคำถามมากมายเกี่ยวกับการต่อต้านคอรัปชั่น การใช้อำนาจแบบเผด็จการ และความเสมอภาคของสังคม
เสียดายที่ไม่อาจตอบคำถามได้หมด แต่ได้ทิ้งอีเมลไว้ให้เขาติดต่อมา
อีกบทเรียนที่ได้ในวันนี้ มีหลายคนที่เป็น ordinary citizens ของประเทศนี้ ในยามสิ้นหวัง ในห้วงเวลา extraordinary times
หมอ พยาบาล อดีตสมาชิกวุฒิสภา เจ้าของร้านอาหาร นักศึกษา คนจน ต่างเข้ามาร่วม
โดยไม่หวังอะไร
เพียงจะบอกแก่คนที่สถิตย์อยู่ชั้นไหนๆ ก็ตามให้รู้ว่า
พวกเขายืนยันว่าสังคมนี้จะต้องมีความยุติธรรม
สังคมนี้จะอยู่ได้ด้วยการเคารพเสียงที่เห็นต่างและยอมรับมติเสียงข้างมาก พร้อมๆ กับยอมรับฟังเสียงทักท้วงจากเสียงข้างน้อย
เป็น "ธรรมชาติ" ของโลก
ขอบคุณพลเมืองไทยครับ
เขาเดินแจกผู้ร่วมจุดเทียนด้วยความเต็มใจพร้อมคำร้องขอให้ติดเพียงครึ่งคืนก็ได้
เป็นคำร้องขอที่มิอาจปฏิเสธในความกล้าหาญของคนเล็กๆ ที่อยากจะเปล่งเสียงออกให้คนไทยบางหมู่เหล่าได้ยิน
ลูกชายวัยรุ่นของเขาเข้ามาคุยกับผม หนุ่มน้อยคนนี้ชวนให้ผมคิดถึงตัวเองในวัยเดียวกันที่ช่างสงสัยและเต็มไปด้วยคำถามมากมาย
เขาเรียนที่โรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง และคับข้องใจที่เพื่อนๆ เดินไปอีกฟากฝั่งหนึ่ง
ส่วนตัวเขาและเพื่อนไม่กี่คนมีคำถามมากมายเกี่ยวกับการต่อต้านคอรัปชั่น การใช้อำนาจแบบเผด็จการ และความเสมอภาคของสังคม
เสียดายที่ไม่อาจตอบคำถามได้หมด แต่ได้ทิ้งอีเมลไว้ให้เขาติดต่อมา
อีกบทเรียนที่ได้ในวันนี้ มีหลายคนที่เป็น ordinary citizens ของประเทศนี้ ในยามสิ้นหวัง ในห้วงเวลา extraordinary times
หมอ พยาบาล อดีตสมาชิกวุฒิสภา เจ้าของร้านอาหาร นักศึกษา คนจน ต่างเข้ามาร่วม
โดยไม่หวังอะไร
เพียงจะบอกแก่คนที่สถิตย์อยู่ชั้นไหนๆ ก็ตามให้รู้ว่า
พวกเขายืนยันว่าสังคมนี้จะต้องมีความยุติธรรม
สังคมนี้จะอยู่ได้ด้วยการเคารพเสียงที่เห็นต่างและยอมรับมติเสียงข้างมาก พร้อมๆ กับยอมรับฟังเสียงทักท้วงจากเสียงข้างน้อย
เป็น "ธรรมชาติ" ของโลก
ขอบคุณพลเมืองไทยครับ
บล็อกของ บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
เพื่อนฝูงหลายคนหัวเราะแกมสมเพชที่ผมอยู่บอสตันในยามหนาวเหน็บอย่างถึงที่สุด โดยเฉพาะพายุหิมะที่พัดผ่านมาให้เมืองทั้งเมืองจมอยู่ใต้กองหิมะนับเดือน
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ผมมาอยู่ที่นี่ได้สองเดือนกว่าแล้ว ขณะที่เพื่อนๆ มาอยู่ได้ราวครึ่งปี นาฬิกาและตารางชีวิตเราจึงต่างกันบ้างด้วยความผูกพัน ภาระที่แต่ละคนพึงมี
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
รัฐบาลนี้จะอยู่ค้ำฟ้ารึไง
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ประโยคหนึ่งที่ถูกสลักจารึกที่ชานปลายบันได บนทางเดินก่อนเข้าอนุสรณ์สถานลินคอล์น (Lincoln Memorial) ที่ซึ่งถือกันว่าเสมือนวิหารแห่งประชาธิปไตยอันเป็นที่ตั้งของรูปสลักอับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา สลักเอาไว้ว่า “ข้าพเจ้ามีความฝัน“ (I have a dream) ประโยคนี้เป็นบทเริ่มต้นของสุนทรพจน์ข
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ปลายเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ผมต้องไปประชุมกับนักวิชาการที่ได้รับทุนฟุลไบรท์ที่กรุงวอชิงตัน ดีซี
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ปลายปีแบบนี้หลายคนเดินทางกลับบ้านหรือไปเที่ยวทางไกลกันมากมาย ทำให้คิดถึงเรื่องที่ผมเจอกับตัวเองเมื่อหลายปีก่อนระหว่างขับรถบนถนนสี่เลนจากนคร
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
หลังจากผมมาถึงเมืองเคมบริดจ์เป็นเดือน เริ่มจากการหาที่พัก ไปประชุมที่วอชิงตัน ดีซี หาซื้อเสื้อผ้ารับความหนาว รองเท้า จัดการเรื่องอาหารการกิน มีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ งานเอกสาร ตลอดจนตั้งสถานีทำงานที่บ้าน จนได้ห้องใต้หลังคาของบ้านอายุกว่าร้อยไป ห่างจาก Harvard University สองสถานีรถไฟใต้ดิน ก็เริ่มตั้งห
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ผมขออนุญาตเขียนบันทึกความจำเอาไว้นะครับ ในโอกาสที่ครบรอบหนึ่งปีของการก่อตั้งกลุ่มนักวิชาการและเครือข่ายประชาชนที่เรียกตัวเองว่า สมัชชาปกป้องประชาธิปไตย หรือ สปป.
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
บทความเก่าๆ เป็นรายงานสมัยเรียน ป.
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ในรายงานวิจัยที่ผมเสนอต่อโครงการเมธีวิจัยอาวุโส ศ. รังสรรค์ ธนะพรพันธ์ุ ได้เขียนถึงเรื่องจุดเริ่มต้นและชีวิตทางการเมืองของธรรรมนูญฉบับนี้ ตลอดจนผลการใช้มาตรา 17 เอาไว้ดังนี้ ครับ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ได้เคยเขียนบทนำวิภาษา 23 ไว้เมื่อปลายปี 2553 ไว้เกี่ยวกับเรื่องปฏิวัติวัฒนธรรม ดังนี้การปฏิวัติวัฒนธรรมที่กลายเป็นสินค้า