สิ้นปีแล้ว จะไปไหนก็ขอให้เดินทางปลอดภัยนะครับ

ผมตั้งสติเปิดไฟฉุกเฉิน และเหยียบเบรคในระยะน้อยกว่าร้อยเมตร ในความเร็วประมาณ 100 กม. ต่อชั่วโมง

เพื่อนร่วมงานหญิงที่นั่งข้างๆ ตื่นตกใจร้องเสียงดัง ขณะที่ผมบอกเธอว่าไม่ต้องกลัว ผมมั่นใจว่าจะไม่ขับทับคน และหยุดรถได้ทันในระยะก่อนถึงร่างนั้นเพียงประมาณ 5 เมตร

ร่างนั้นยังหายใจแผ่วๆ

รถกระบะที่จอดอยู่ข้างๆ วิ่งมาหน้าตาตกใจ พร้อมรับว่าเป็นคนชนรถจักรยานยนต์เพราะถูกตัดหน้า แต่รถเก๋งคันที่แซงผมไปแล่นทับชายคนนี้ซ้ำ

เขาใส่เสื้อเหมือนหน่วยอาสากู้ภัย ขณะที่ซากรถของเขากระจุยกระจายอยู่เกลื่อนถนน

ในยามนั้น ที่ทำได้คือจอดรถขวางไม่ให้คนมาทับร่างนั้นซ้ำ ผมโทรหาตำรวจเพื่อแจ้งเหตุและหน่วยกู้ภัย แต่ในระหว่างนั้น รถยังหลั่งไหลกันเข้ามา ผมตัดสินใจถอดเสื้อจนเหลือแต่เสื้อยืดสีขาวเพื่อให้คนเห็นจากระยะไกล และโบกรถจากข้างหลังรถที่จอดไว้กลางถนน

ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ปลอดภัย แต่ก็คิดว่าเพื่อรักษาชีวิตคน ยังไงเสียก็ดีกว่าให้เขาถูกรถทับซ้ำ

แย่กว่านั้น ในรถไม่มีไฟฉาย หรือสัญญาณไฟฉุกเฉิน

คิดอย่างเดียว ไม่เพิ่มอาการบาดเจ็บให้เขา

กว่ารถกู้ภัยจะมาก็ใช้เวลาพอสมควร ผมปลอบโยนคนที่นั่งมาด้วย เพราะเธอยังตกใจอยู่

ไม่รู้ว่าชายคนนั้นจะรอดชีวิตหรือเปล่า เพราะผมทิ้งนามบัตรให้ตำรวจที่ทำคดี 
แล้วเดินทางเข้ากรุงเทพ

หลังจากคืนวันนั้นไม่มีการติดต่อใดๆ จากญาติหรือตำรวจ

ได้แต่ภาวนาว่าเขาจะรอดชีวิต

ในช่วงสิ้นปี เทศกาลส่งท้ายปีเก่า เรามักฉลองกัน ออกเดินทางกัน
ได้แต่คิดว่า ขอทุกท่านให้เดินทางปลอดภัยถึงที่หมาย และมีความสุขกันถ้วนหน้านะครับ

บทเรียนสำคัญก็คือ เมื่อเกิดอุบัติเหตุ ให้จอดรถบนไหล่ทางข้างถนนให้เร็วที่สุด อยู่ห่างจากพาหนะที่เกิดอุบัติเหตุเพื่อป้องกันอุบัติเหตุซ้ำซ้อน

อยู่ใกล้แสงไฟให้ผู้ขับขี่เห็น ในรถควรมีไฟฉายและถ่านไฟฉาย ตรวจเช็คก่อนเดินทาง ศึกษาเส้นทางและหมายเลขโทรศัพท์แจ้งเหตุฉุกเฉิน