บทกวีเลือดไพร่ทาแผ่นดิน

 
                    (แฟ้มภาพประชาไท)


เลือดไพร่ที่ไหลริน            ทาแผ่นดินอำมาตยา
ฟ้องโลกให้รู้ว่า                 คือศรัทธาแห่งจิตใจ
เลือดไพร่ที่โลมหลั่ง          ราดเททั้งอยู่ทั่วไทย
สละเพื่อประชาธิปไตย       แห่งลูกไทยผู้ห้าวหาญ
หลั่งเลือดเป็นบัดพลี          ธรณีประตูมาร
จารไว้เป็นตำนาน              แห่งศักดิ์ศรีเสรีไทย

 


                                           
วิสา คัญทัพ

ความเห็น

Submitted by namping on

โดดร่มร่อนลงถิ่น กู้แผ่นดินยามภัยมา
ชาวโลกยอมรับว่า ด้วยปัญญาเสรีไท
เททุ่มด้วยความหวัง ร่วมจัดตั้งรัฐบาลใหม่
พลัดถิ่นแม้อยู่ไกล รุกรบได้ปรีชาชาญ
สงครามโลกเลยนานปี เปี่ยมศักดิ์ศรียังกล่าวขาน
วันนี้ลูกชาวบ้าน ร่วมมุดnetไล่เผด็จการฯ

หมู่บ้านในฝัน

 
 
ท้องทุ่งระบัดเขียวขึ้นในบัดดล
หลังเม็ดฝนทะลุรอยเมฆรั่วลงมาได้
เด็กน้อยติดปีกถลาลิ่วออกสู่ลาน
สวนทางกับฝูงนก
ที่ร่อนคว้างสู่ชายคาดั่งนักรบแตกพ่าย
ไม่ใช่สายฝนทำร้ายเจ้าใช่ไหม?
เปล่าเลย..สายฝนฉ่ำเย็นอยู่เช่นนั้น
กระสุนสังหารต่างหากซุ่มยิงเราหมายครองฟ้า
 

*หัวใจแม่ แหลกสลาย

 

*หัวใจแม่ แหลกสลาย ในวันนั้น
วันลูกฉัน ถูกเข่นฆ่า ล่าสังหาร
ภาพที่เห็น เป็นที่รู้ กู่ประจาน
เมื่อมีการ ยิงสลาย ฝ่ายชุมนุม

บ่ายแล้ง ฯ

ลมผ่าวพัดบ่ายแล้ง            เคลื่อนไหว
ไม้พุ่มดอกบางใบ              ร่วงแล้ว

ลมแล้งเคลื่อนรอยไหน      เผยผ่าน

ไม้มิ่งฝุ่นเมืองแก้ว             ไม่รู้อยู่ไหน  ฯลฯ