ในห้วงคำนึงขบถโรมานซ์ : *"เ ปิ ด ห ล อ ม ใ จ ก ลา ง สา ย ฝ น"

@ ฉั น รั ก ด ว ง ตา ห ญิ ง สา ว

ราวรุ้งร้างไหลหลากดังถากฝัน

ยาม สายฝน พรูพร่าง พริ้ม อำพัน

ก็ กู เป็นดั่งวันที่ พรั่งพรู

หลั่ง พรูพรั่ง - งามพรั่งพรู

งามฤดู - เดือน - ดาว - ตะวัน ... โลกรับรู้

จันทร์แดง เฉิดฉันท์ สกาวใจกอบกู้

ธีรยุทธจึงรู้ ทางไทพันธมิตรนำ

... ใจเย็น เย็น พี่น้อง ใจ เย็น เย็น

ชี พ รู้ เ ห็ น ชี วี พ ร้ อ ม ย่า งย่ำ

คอยรอ ชัยชนะ - พวกมารระยำ

ก็ กู เป็น อย่าง กู ทำ ไม่จำนน

... ท่าม สายฝน พร่างพราว พลิ้วไสว

ธา ร ด ว ง ใ จ ชุ่มชื่น ทุกแห่งหน

ดา ว ด ว ง ตา เ รา ผ อ ง ฉ่ำ ก ม ล

เปิด วิ ญ ญา ณ ม หา ป ระ ชา ช น - เปิ ด ชี วี

- - - ห ญิ ง สา ว ก็รักดวงตาของ ชา ย ห นุ่ ม

เจิดชอุ่ม อุ่นจิต ยอดยาหยี

เ ปิ ด หรือ ปิ ด มิ่งมิตร เ ปิ ด อีกที

เ ปิ ด ก วี เพื่อ ปิ ด ใ จ กลาง สา ย ฝ น !!! @

- - - " หว่านหวัง "

- - - " รอนแรม ผ่านทาง "

- - - " กรวด ไกลธาร "

- - - " แสงดาว ศรัทธามั่น "

รวมหมู่รจนากวียามสายฝนพรูพรำ , 27 ตุลาคม 2551

ณ " สุดสะแนน " , ล้านนาอิสระ , เจียงใหม่ .

* ชื่อบทกวี โดย ... " ก ร ว ด ไ ก ล ธา ร "