Skip to main content

เมื่อวันที่ 13 ตุลาคมที่ผ่านมาชาน่าเข้าพักโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งของเมืองบาร์เซโลน่า ประเทศสเปนเพื่อมาลงเรือสำราญ (อาชีพหลัก “นางแบก” โกอินเตอร์ ที่ทำมาสิบปีแล้วค่ะ) หลังจากพักร้อนเมืองไทยสามเดือนช่วงเข้าพรรษา พอออกพรรษาก็กลับไปทำงานต่อต่างประเทศ วันนั้นชาน่าหยิบหนังสือพิมพ์ USA Today จากโรงแรมมาอ่านในระหว่างที่รอคนมารับ ไม่หนำใจเอามาอ่านต่อที่เรือ กว่าจะหาเวลามาเขียนก็ต้องรอร่างและวิญญาณเข้าสิง ช่วงนี้งานเข้าทุกวันฮ่ะ
\\/--break--\>

เรื่องที่อยากนำเสนอ คงประเด็นร้อน ๆ เกี่ยวกับการประท้วง ประทัง เรื่องดังและเรื่องใหญ่ ไม่เว้นแม้แต่ชาวต่างชาติ เพราะขืนอยู่อย่างเงียบ ๆ เหมือนเรื่องราวจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่เป็นรูปเป็นร่างสักที คราวนี้ชาวเรา ชาวหลากหลายทางเพศ เห็นทีขอล็อกกุญแจบ้าน ออกไปร่วมประท้วงเผื่ออะไร ๆ จะได้ดีขึ้น (คาดว่านะฮะ)

 

 

 

เหตุเกิดที่มหานครเมืองหลวงของอเมริกา “Washington D.C.” เมื่อกลุ่มผู้มาประท้วงต่างประณามการทำงานของประธานาธิบดี บารัค โอบามา ว่าทำงานได้ล่าช้าเป็นเต่าล้านปี “สรุปจะเอาอย่างไงกันละพี่”


ขบวนพาเหรดของกลุ่มผู้ประท้วง ที่มาจากชาวเกย์และเลสเบี้ยน ระห่ำกระหน่ำตบเท้ากันมาอย่างหนาแน่นมากกว่าหลายพันคนในวันอาทิตย์ เพื่อต้องการผลักดันให้ได้รับสิทธิ์ความเท่าเทียมกัน ในเรื่องการแต่งงาน รวมทั้งสิทธิ์ทางทหาร การงานและที่อยู่อาศัย อันเกี่ยวเนื่องกับวิถีชีวิตของชาวเราทั้งสิ้น เรื่องปากท้อง จำเป็นต้องป่าวประกาศ ให้มันเด็ดขาดไปเลย


วันที่หลังจากประธานาธิบดี โอบาม่า กล่าวว่าจะยกเลิกการห้ามเรื่องของการแต่งงานอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อให้เกิดความเท่าเทียมกันเหมือนชายจริงหญิงแท้ แต่แล้วก็เหมือนกับเป็นการรออย่างเก้อ เรื่องเงียบหากไม่มีอะไรมาจี้ตูด

กลุ่มของผู้ประท้วง ทั้งหลายไม่นิ่งดูดาย ปั้นร่างกายชาย ปั้นแต่งไม่ให้ตัวเองเป็นควายขอออกไปใช้เสียงเพื่อให้ได้สิทธิ์ ซึ่งประกอบไปด้วย ชาวหลากหลายทางเพศ ครอบครัวเกย์ ลูกเล็กเด็กแดง ได้ตั้งต้นตั้งแต่ หน้าธรรมเนียบรัฐบาลของสหรัฐ (white house) รวมตัวกันอย่างหนาแน่น โดยมีธงสีรุ้งปลิวสบัดสไว เรียกร้องสิทธิ์พึงจะได้ของพวกเขาอย่างสงบ

 


รายงานกล่าวว่า ในสหรัฐอเมริกามีหลายรัฐที่มีกฎหมายรองรับการแต่งงานของเพศเดียวกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายอาทิเช่น
Iowa, Massachusetts, Connecticut, New Hampshire ,Vermont และ Maine (ในรัฐMaine ยังคงรอผลการโหวตในเดือนพฤศจิกายนนี้) ต่อให้ประเทศเดียวกันกฎหมายบางอย่างก็ไม่เหมือนกันแล้วแต่รัฐแต่ละรัฐ


สุดท้ายปลายทาง ณ ตอนนี้แม้ทำการประท้วงแล้วก็ยังไม่รู้ว่า พ่อคุณ บารัค โอบาม่า จะสะทกสะท้านอะไร หรือเร่งช่วยแก้ไข ติดตามความคืบหน้าต่อไปหรือไม่
....(ว๊า...แย่จัง อยากให้คนดังและคนเก่งอย่างทั่นประธานาธิบดี โอบาม่า เร่งแก้ไข คนอื่นอะไรจะได้ไม่ต้องช่วยแก้ตัว(ให้)...)


อ้าวววววววววววววว
....แล้ว (รัฐประชาราษฎร์) ชาวไทยล่ะ จะมีกฏหมายอะไรที่ดีและชัดเจน ในสังคมหรือไม่ คำถามนี้ไม่ได้ถามเฉพาะ สิทธิ์ของกลุ่มหลากหลายทางเพศ แต่อยากจะถามเรื่องราวปัญหาและความเป็นมาเป็นไปของเมืองไทยตอนนี้ บอกตรง ๆ ว่าอยู่ต่างแดน ได้แต่สังเกตุการณ์และให้กำลังใจเมืองไทยอยู่ห่าง ๆ แต่สิ่งที่เป็นห่วงที่สุดคือ ชีวิตและความเจริญของบ้านเมืองไทยเรา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอให้เมืองไทย และชาวไทยทุกคน “เป็นสุข” ทุก ๆ คนเอย


ชาน่า เขียนจาก มหาวิทยาลัย เรือสำราญ ณ เกาะ ประเทศ โดมินิก้า
(กลิ่นไอของทะเลแคริบเบี้ยนและเสียงดนตรีเรกเก้ส่งตรงถึงไทย ส่งใจถึงเธอ)

 

 

 

 

บล็อกของ ชาน่า

ชาน่า
  หากใครเคยชมภาพยนตร์ไทยของจีทีเอช โดย บริษัท จอกว้าง ฟิล์ม จำกัด เมื่อปีที่แล้ว “หนีตามกาลิเลโอ” หลายคนคงจะประทับใจเรื่องราวและการต่อสู้ ความน่ารักและการใช้ชีวิตของสองสาวไทยที่ตัดสินใจไปเที่ยวและทำงานต่างประเทศ หนึ่งคนไปเพราะอกหัก อีกหนึ่งไปเพราะสอบตก อยากเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมใหม่  แต่สำหรับฉัน “ชาน่า” หนีไปเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ที่ตัดสินใจบินออกนอกประเทศ ความรู้สึกไม่ได้แตกต่างอะไรไปมากกว่านางเอกของหนังเรื่องนี้นักเลย  สุข เหงา เศร้า คละเคล้ากันไปยิ่งกว่าละครเสียอีก    แต่ชาน่าไม่ใช่นางเอกของเรื่อง แค่เกย์ที่หลายคนรู้จัก บ้างรู้จักฉันดี…
ชาน่า
หลายคนอาจจะเคยสงสัยเหมือนกับชาน่าว่าในสมัยก่อนวิถีชีวิตของเกย์เป็นเยี่ยงไร วันนี้จึงหาคำตอบและเป็นความต้องการทราบส่วนตัวด้วยค่ะ เพราะว่ามีโอกาสได้ดูละครเรื่องสาปภูษา จึงใคร่รู้เยี่ยงนักว่าประวัติความเป็นมาและสังคม กฎระเบียบบ้านเมืองเป็นเช่นใด ข้าใคร่รู้ ณ บัดเดี๋ยวนี้
ชาน่า
  เมื่อช่วงพักร้อนที่ผ่านมา ชาน่าและเพื่อน ๆ ได้พบปะสังสรรค์กันตามประสาเฮฮาปาร์ตี้ เพื่อนๆ ต่างไม่เจอกันมานาน มีทั้งเพื่อนชายจริง หญิงแท้และชาวหลากหลายทางเพศ
ชาน่า
"กระจกจ๋า บอกซาร่าหน่อยนะ ว่าผู้ชายคนเนี้ยะ...ใช่มะ ใช่มะ...." มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว จิ๋ม ซาร่า ท้าสัมผัส... มากับอัลบั้มชุดที่สอง "คนร่วมฝัน"   หากคุณได้ยินเพลงนี้ หลายคนอาจจะสงสัยว่าเป็นหญิงจริงหรือหญิงเทียม ไม่ว่าคุณจะมองผู้หญิงคนนี้อย่างไร ชาน่ามองเธอว่า เธอคือผู้ชายที่กลายเป็นผู้หญิงที่น่าค้นหาอีกคน ข้อความจากเพลง “เกินห้ามใจ” ของนักร้องสาวประเภทสองที่ชื่อจิ๋ม ซาร่า หรือชื่อที่ใช้ในวงการ “สุจินต์รัตน์ ประชาไทย” ผู้ชายทั้งแท่งที่ผันตัวเองให้เป็นผู้หญิงทั้งทิ่ม เธอผู้นี้เป็นคนไทยคนแรกที่กล้าไปผ่าตัดแปลงเพศไกลถึงดินแดนเมืองผู้ดี “อังกฤษ”
ชาน่า
  การมองโลกในแง่ร้าย การมีประสบการณ์ที่โหดร้าย หรืออยู่ในสังคมที่แย่ อาจจะทำให้คนในสังคมนั้นมีพฤติกรรมที่ไม่น่ารัก สังคมที่ไม่มีศีลธรรม สังคมทุนนิยมที่เอาแต่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน ล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัยช่วยให้คนกลุ่มนั้นมีทัศนคติและพฤติกรรมที่กลุ่มคนดีเค้าไม่ทำกัน วันนี้อยากนำเสนอเหตุการณ์ และ ศัพท์ของเกย์ที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับสังคมสีม่วงของเรา ถ้าหากหลีกเลี่ยงได้ สังคมเกย์ไทยจะน่าอยู่อีกเยอะเลยล่ะฮ่ะ
ชาน่า
  เกิดเป็นคนมีชื่อเสียง (.... อือ... อันที่จริงทุกคนล้วนมีชื่อเป็นของตัวเองทั้งน้านนน) ก็ลำบากทำอะไรก็เป็นเป้าสายตาของประชาชี จะกิน ดื่ม ขยับซ้ายก็เป็นข่าว ขยับขวาก็มองต่างมุม โดนรุมทำข่าวอีก เรียกได้ว่าสูญเสียความเป็นส่วนตัวมากทีเดียว เพราะนอกจากจะเป็นเครื่องมือของธุรกิจคนขายข่าว ขายเรื่องราวแล้วยังเป็นเหมือนสินค้าตัวหนึ่งทีเดียวฮ่ะ
ชาน่า
การมองโลกในแง่ดี(เกินไป) การทำดี การให้เพื่อคนที่เรารัก เคยรัก อยากรัก สุดท้ายคนนั้นกลายเป็นคนอื่นคนไกล คนไม่รู้จัก บางครั้งมันก็ยากที่จะสาธยายได้ว่า สิ่งที่เราทำไปนั้นมันเป็นไปทางทิศไหน หรือกว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ สะกดคำว่า ... สายเกินไป “โดน” กับตัวเองแล้วล่ะ
ชาน่า
  เคยคิดอยากเขียนนิยาย ที่ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องจริงเหมือนกัน แต่ฝีมือการเขียนยังไม่เข้าขั้น และที่สำคัญเวลายังไม่เอื้ออำนวย เพราะต้องทำงานเป็นนางแบกโกอินเตอร์ ทำงานทุกวันฮ่ะ (นางแบก คือทำงานอาชีพแบกถาด บนเรือสำราญเจ้าค่ะ) สัปดาห์นี้อยากเขียนเรื่องจริงจากประสบการณ์ของชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของชาน่า ที่เค้ากล้าเผยความเป็นเกย์ต่อครอบครัว ความจริงมันไม่เป็นเพียงแค่ความกล้า หากแต่เป็นสถานการณ์พาไป และอยากให้รับรู้ ยามเมื่อถึงเวลา เนื้อเรื่องและเหตุการณ์เกิดขึ้นจริงจากครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนครอบครัวหนึ่ง เรียบเรียงโดยชาน่า ล้านนา ค่ะ
ชาน่า
ปีใหม่ก้าวผ่านมาตามวันเวลาของปฎิทิน ที่ถูกกำหนดไว้ วันเดือนปี (ใหม่) เป็นแค่กาลเวลาที่คนเรากำหนด นับจากวันที่ผมลืมตาดูโลก จนถึงวันนี้ วัน เวลา และปีเป็นสิ่งที่กำหนดอายุของคนเรา ใช่มันผ่านไปแล้ว ...ผ่านไปเข้าสู่วัยกลางคน ของคน ๆ หนึ่งที่ยืนหยัดอยู่บนโลกที่หมุนเวียนเปลี่ยนไปใบนี้ มีหลายสิ่งที่ดีเข้ามา มีหลายคราที่รู้สึกแย่ หลากอารมณ์ที่ตัวเองสัมผัสได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ค้นพบและรับรู้อยู่เสมอคือ... ความเป็นตัวตนที่แท้จริงภายใต้จิตสำนึก  
ชาน่า
หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับการรณรงค์ การกระทำที่ไม่รุนแรงต่อเพศหญิง แต่น้อยคนนักจะเข้าใจและเห็นด้วยกับการที่ได้ทราบข่าว การกระทำรุนแรงต่อเพศพิเศษนั่นคือเกย์ หรือกะเทย ที่เกี่ยวข้องกับผองเพื่อนชาวเรา ชาน่าได้อ่านจดหมายฉบับหนึ่งที่ส่งถึงเว็บเกย์โรมีโอ (เว็บไซต์สังคมเกย์ที่ขึ้นชื่อของโลก) โดยคนที่เขียนมาเล่าเป็นเกย์ ที่ออกค่ายอาสากับหมอ เกี่ยวกับโรคเอดส์ ซึ่งมีโอกาสได้ไปหลายประเทศต่าง ๆ ขอแปลจดหมายฉบับนี้เพื่อผู้อ่านค่ะ
ชาน่า
ชาน่าชอบอ่านทุกอย่างที่ขวางหน้าถ้าหากมีเวลา แต่ถ้าไม่มีเวลามากนักก็เลือกบางเรื่อง ที่สนใจและเกี่ยวข้อง อย่างเรื่องฮา ฮา แม้บางครั้งบอกกับตัวเองว่า “ไร้สาระน่าดู...” แต่ลึก ๆ แล้วเนื้อหาบางส่วนอาจจะให้ความบันเทิงแบบไม่ต้องคิดอะไรมากอย่างเสียไม่ได้ ลองอ่านเรื่องราวที่ชาน่าเรียบเรียงโดยได้พล๊อตเรื่องจาก เมล์ส่งต่อ แต่แต่งเติมเป็นภาษาง่าย ๆ ของชาน่านะฮะ (ดั่งเพื่อนหลายคนตั้งฉายาให้ว่า ชาน่า ปั้นน้ำเป็นตัวจนแข็ง....) ... ด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม น้อง ๆ อายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่อนุญาตให้อ่านนะคะ เป็นคอลัมน์เรต ฉ. เด็กควรอยู่ในความดูแลของผู้ปกครองด้วยค่ะ
ชาน่า
  ชีวิตความรักของเกย์น่ะหรือ... หลายคนผลักดัน ยิ่งดันยิ่งดัก ยิ่งผลักเหมือนยิ่งแบกโลก เคยมีเพื่อนของชาน่าหลายคน บอกว่า ... “ฉันเชื่อเรื่องความรักของเกย์ ...ว่าคือรักนิรันดร์” แต่ “ฉัน” กลับขอค้าน ที่ค้านในที่นี้คือ เป็นความเชื่อส่วนบุคคล คนที่เชื่ออย่างนั้นหนึ่งในนั้นคือ “ฉันเอง” ชาน่า