เพลง one for the road ( rong wong-savun) (จอกสุดท้ายก่อนเดินทาง)

คำ  สุวิชานนท์ รัตนภิมล และคำของอา' รงค์
ทำนอง  สุวิชานนท์  รัตนภิมล

\

 

 

อินโทร  key c (เปิด)

อา.. รงค์  อารงค์  วงษ์สวรรค์
สร้างทางสู่สวรรค์  fly  to  heaven
One for the road  โอะ  one  for  the  road
อา..รงค์  อารงค์ วงษ์สวรรค์ 
เดินด้วยสายตานักเขียน  ดาวดึกดอกไม้ร้อง   ดาวมองสวนทูนอิน
Tune  in , one  for  the  road

00.00น.  นินทานายกรัฐมนตรี
หลงกลิ่นกัญชา(สิเรา)  ยินโทนิก 28 ดีกรี (มั้ย)
One  for  the road  โอ.. fly to heaven
ดอกไม้และงูพิษ   คืนรักวานปีศาจเขียน
นักเขียนไม่ใช่มนุษย์ประหลาด  อาร์ต เลเบอร์
ผมเป็น art labour  ใต้ถุนป่าคอนกรีต  อาร์ต เลเบอร์

อา..รงค์   อารงค์ลมบาดหิน
นกกับปีกบินของนก  เป็นความฝันของคน
นกมีเสรีภาพ   นกคิดอย่างไร
One  for  the  road  โอ.. fly  to  heaven
โลกเป็นสาวกโคจรรอบดวงอาทิตย์
เพลงของเขา  ปลอบโยนตัวเอง  one  for  the  road

อา..รงค์   อารงค์  วงษ์สวรรค์
สร้างทางสู่สวรรค์  อินทรีเหนือภูผา
อินทรีในป่าอักษร  one  for  the  road
โอ๊ะ one  for  the  road , fly  to  heaven
One  for  the  road

 

 
 


 


 

 

ความเห็น

Submitted by บ่อน้ำกลางทุ่ง on

one for the road!
Farewell to heaven!

Submitted by SEANGDAOSATTAMAN on

ONE FOR THE ROAD !

FOR BIGGEST WRITER IN THE SKY !!!

WE LOVE YOU ... RONG WONGSAWAN!!!

เพลงของลูกชายจ่าเพียร ชุมพล เอกสมญา (2)

ห้องครัวซ้อมดนตรี ถึงเพลงบันนังสตา
บ้านเช่าบ้านไม้เป็นบ้านชาวนาในหมู่บ้านแม่เหียะ ชานเมืองเชียงใหม่  
ห้องครัวคือห้องทำงาน  ห้องนอนบางเวลา  ห้องซ้อมดนตรี   ห้องนั่งเล่นและห้องรับแขก 

หมายเหตุบันนังสตา คืนหนึ่ง

สองทุ่ม   อังคารที่ 16 มีนาคม  2553   นักดนตรีในเชียงใหม่  และคนในแวดวงหนังสือ ศิลปะ  นัดรวมตัวกันที่ร้านสุดสะแนน  ร่วมรำลึกถึงการจากไปของ จ่าเพียร(พ.ต.อ สมเพียร เอกสมญา) วีรบุรุษแห่งเทือกเขาบูโด  ด้วยสายสัมพันธ์กับไวล์ดซี๊ด (ชุมพล  เอกสมญา) ลูกชายจ่าเพียรที่ผ่านมาเล่นดนตรีในเชียงใหม่อยู่เสมอๆ   เยียวยาจิตใจเมล็ดเถื่อนจากบันนังสตา 

ร่วมรำลึก ...   

ดนตรีของใต้สวรรค์ ร็องแง็งเร็กเก้ในกลิ่นอันดามัน (4)


ขอต่อยาวสาวความยืดถึงน้ามาดบางมุมดูหน้าดุ เวลาเดินเหมือนนุ่นลอยอีกหน่อย อย่างที่บอกไว้ บุรุษไร้นาม(และหนาม)ตามใจคนนี้ อย่าให้นั่งหน้าทับหน้าหนังกลองแล้วกัน ความจืดของหน้าจะถูกขับออกมาอย่างเผ็ดร้อน ไม่เรียบเฉยปล่อยวางอีกแล้ว บางด้านดูดุเทียบได้ใบหน้าเสือจ้องขบ กลับเกลี่ยเสียใหม่ เป็นเสียงทะลวงไส้พุงเร้าใจผิดหน้าผิดหูผิดตาไปทันที

ดนตรีของใต้สวรรค์ ร็องแง็งเร็กเก้ในกลิ่นอันดามัน (3)


 


เลสาปหน้าร้อนเปื่อยหมดแล้ว” ประโยคนี้ถ้าเขียนใหม่ตามภาษาบรรพบุรุษของใต้สวรรค์ ต้องบอกว่า เลสาปหน้าร้อนเปื่อยแผล็ดๆ เหตุที่เปื่อยเห็นด้วยตา ถ้าพูดผ่านปากของบ่าวทอง ต้องเริ่มต้นว่า“ที่จริง”เช่นเคย

ที่จริงมันไม่เปื่อยหร็อก ที่มันเปื่อยเพราะเลกลายเป็นโคลน เปื่อยแผล็ดๆไปทั้งเล” …