Homosexual ในอินโดนีเซีย

นักผจญภัยคนหนึ่งซึ่งเลือกนั่งเรือล่องทะเลผ่านประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นักข่าวเทมโปสัมภาษณ์เขาเมื่อเดินทางมาถึงอินโดนีเซียเพื่อนำเรื่องราวของเขาลงในนิตยสารเทมโป

หนึ่งในคำถามนั้นให้เขาแสดงความคิดเห็นกับประเทศที่เขาล่องเรือผ่าน ซึ่งมีไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย เขาตอบสิ่งที่ดีที่สุดในแต่ละประเทศ ประเทศไทยเป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด แต่ประเทศที่เขาบอกว่าอยู่แล้วสบายใจที่สุดคือ ประเทศอินโดนีเซีย เพราะเป็นประเทศเสรี ผู้คนเป็นมิตร และให้พื้นที่กับคนต่างถิ่นมากกว่าประเทศอื่นๆ ที่เขาผ่านมา

ออกจะเห็นด้วยกับนักผจญภัย ....ซึ่งอินโดนีเซียซึ่งเป็นประเทศที่มีผู้นับถือศาสนาอิสลามมากที่สุด ไม่ต่างจากประเทศมาเลเซีย แต่สิ่งที่สังคมพยายามตอบรับ (ทั้งที่เป็นมุสลิมเหมือนกัน) สร้างความประหลาดใจไม่น้อย

ในขณะที่มาเลเซียกำลังเล่นงาน อันวา อิบราฮิม ผู้นำฝ่ายค้านของมาเลเซียทำผิดในข้อหารักร่วมเพศอย่างหนักอยู่นั้น ในประเทศอินโดนีเซีย มีหนังสือพิมพ์รายวันเปิดกว้างให้วิพากษ์วิจารณ์ต่อประเด็นนี้ “รักร่วมเพศเป็นสิ่งที่พระเจ้าสร้าง” และเลือกนำเสียงของการตอบรับและยอมรับมาลงในหนังสือพิมพ์มากกว่าเสียงของการปฏิเสธ อย่างเช่น หนังสือพิมพ์จาการ์ตา โพสต์ โดยพาดหัวอย่างท้าทายว่า Islam recognize homosexuality”

http://www.thejakartapost.com/news/2008/03/27/islam-039recognizes homosexuality039.html

ไม่ใช่ครั้งแรกของสื่ออินโดนีเซียที่เล่นเรื่อง homosexual แม้จะเป็นสิ่งที่เปาะบางในศาสนาอิสลาม แต่หลายครั้งที่เรื่องราวทำนองนี้ อย่างเช่นมีนิตยสารบางฉบับนำเรื่องนักเขียนเลสเบี้ยนคนหนึ่งมาลงในหนังสือแล้ว เธอเป็นนักเขียนชาวสุราบายา จังหวัดชาวตะวันออกและมีชื่อเสียงกับผลงานในประเด็น homosexual ที่เปิดเผยและปาก (กา) กล้าบอกกับสังคมให้ยอมรับความจริง ถึงแม้เธอจะคลุมญิฮาบ นอกจากนี้ยังมีหนังสือแนวอีโรติกภาษาบาฮาซา ที่เขียนโดยนักเขียนหญิง แต่เธอก็มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับในสังคมอินโดนีเซีย

ในสื่อโทรทัศน์ของอินโดนีเซีย ตัวละครที่เป็นเพศที่สามสามารถแสดงความเป็นตัวตนของเขาได้อย่างเสรี แม้ว่าจะเป็นบทประกอบที่เรียกเสียงหัวเราะ สร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมในรายการเกมโชว์ ละครซิทคอม ฯลฯ แต่ก็เป็นการเปิดพื้นที่อย่างมากเมื่อเทียบกับประเทศที่เป็นมุสลิม

การเลือกเพศ อาจไม่เกี่ยวกับร่างกาย ...ประหนึ่งว่า บางส่วนในสังคมอินโดนีเซียจะตอบรับเช่นนั้น สิ่งที่พระเจ้าสร้างมาเช่นกัน

ขอยกมือสนับสนุนนักผจญภัยที่เขาเห็นว่า ประเทศอินโดนีเซียน่าจะเป็นประเทศอยู่อย่างสบายใจมากที่สุด....

ความเห็น

Submitted by Gneisenau on

คงจะจริงอย่างที่นักผจญภัยท่านนั้นว่านะครับ แม้ว่าอินโดฯจะเปิดกว้างเรื่องนี้มากกว่ามาเลย์ แต่ก็ขอแย้งหน่อยว่าไม่มีเกย์ประเทศไหนที่ยิ่งใหญ่เกินของสยามประเทศไปอีกแล้ว ที่ได้เป็นถึงผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองนี้จนโดนถอนหงอกกระหม่อมบางลง บางลง จริงๆนะตัวเอง....

The girl from the coast นวนิยายต่อต้านอาณานิคม และกระแสชาตินิยมในอินโดนีเซีย

 

ได้หนังสือเล่มนี้มาเกือบสี่ปีจากร้านขายหนังสือ a different bookstore ในแหล่งช้อปปิ้งชื่ออิสต์วูด เมืองลิบิส ฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นที่รู้จักว่าหากอยากได้หนังสือแปลของนักเขียนเอเชียก็มาที่นี่ได้ เพราะเป็นแหล่งรวมงานเขียนชาวเอเชีย ประเภทประวัติศาสตร์ การเมือง วัฒนธรรมหาได้ง่ายที่สุดแห่งหนึ่งในมนิลา (หวังว่าร้านหนังสือยังไม่เจ๊งไปเสียก่อน)

ความยินดีในการเซนเซอร์ตัวเองของสื่อไทย

ผู้เขียนเคยเข้าพบสัมภาษณ์ผู้บริหารของหนังสือพิมพ์เดอะจาการ์ตาโพสต์ เกี่ยวกับการบริหารงานหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษหนึ่งเดียวในประเทศอินโดนีเซีย ความยากลำบากต่อการอยู่รอด การบริหารงานข่าว ฯลฯ เมื่อห้าปีที่แล้ว จึงขอนำตอนหนึ่งที่น่าสนใจในการพูดคุยกันมาเล่า ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์จาการ์ตา โพสต์ต้องการให้โครงสร้างของบริษัทหรือธุรกิจหนังสือพิมพ์ไม่เป็นที่ผูกขาด หากเป็นของตระกูลใดตระกูลหนึ่ง แน่นอนว่า หนังสือพิมพ์อาจเอนเอียงไปทางใดทางหนึ่งได้ ด้วยวิธีการหลากหลายตั้งแต่การล้อบบี้ การซื้อตัว (เจ้าของสื่อ) การขู่เข็ญ คุกคาม จากบรรดาอำนาจมืดทั้งหลายทั้งปวง

ความรักของนักข่าว


หลบเรื่องร้อนทางการเมือง ที่ทำให้หัวใจรุ่มร้อน สับสนอลหม่าน วันนี้เลยเปลือยหัวใจ แบบไร้สี เขียนเรื่องความรักของเพื่อนนักข่าวดีกว่า เป็นความรักข้ามพรมแดนและข้ามศาสนาในดินแดนสวรรค์ "บาหลี" อินโดนีเซีย 

การเซนเซอร์ตัวเองและวัฒนธรรมความกลัว

เด็กสาวแนะนำตนเองว่าเป็นนักศึกษาฝึกงานกำลังเรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์วิชาเอกหนังสือพิมพ์ จากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เธอมักจะหาโอกาสฝึกงานทุกครั้งที่มหาวิทยาลัยปิดภาคเรียน เพื่อทดลองสนามจริงแทนที่จะเรียนแต่ในห้องเรียนเท่านั้น ผู้เขียนเห็นวิญญาณของความเป็นสื่อของเธอแล้ว เธอน่าจะเป็นสื่อมวลชนคุณภาพดาวเด่นดวงหนึ่งในแวดวงสื่อสารมวลชน หากเธอไม่ติดกรอบและถูกครอบงำจากความกลัวบางอย่างที่เธอเองก็มองไม่เห็นในโครงสร้างของสังคมไทย

การลงทุนในงานข่าวของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นในอินโดนีเซีย

ในบ้านเราเรียกหนังสือพิมพ์ออกเป็น 2 ชนิด หนึ่ง คือหนังสือพิมพ์กระแสหลัก สอง หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น หนังสือพิมพ์กระแสหลักก็หมายถึงหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่เช่น เดลินิวส์ ไทยรัฐ มติชน ฯลฯ ซึ่งจัดพิมพ์อยู่ในกรุงเทพฯ และส่งออกไปยังจังหวัดต่างๆ ทั่วประเทศไทย นำเสนอข่าวในประเทศและข่าวรอบโลก พิมพ์จำหน่ายเป็นรายวัน ส่วนหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นคือ หนังสือพิมพ์ทิ่ผลิตขึ้นในต่างจังหวัด ขายในจังหวัดนั้นๆ ส่วนใหญ่เป็นหนังสือพิมพ์แทปลอยด์ ข่าวส่วนใหญ่นำเสนอข่าวในท้องถิ่น พิมพ์ไม่กี่ฉบับและไม่เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน อย่างมากก็รายสัปดาห์ หรือรายเดือน ฉะนั้นสื่อประเภทสิ่งพิมพ์ในไทย ผู้บริโภคจึงจำกัดการรับรู้อยู่ที่หนังสือพิมพ์กระแสหลักไม่กี่ฉบับ