ผมห่างหายจากการเขียนบล็อกประชาไทไปนาน เพราะมีภารกิจมากมายที่ต้องทำตามข้อผูกพัน และตามชะตากรรม โชคชะตาของชีวิต ทั้งส่วนที่ควบคุมได้ และส่วนที่เหนือการควบคุม
ชีวิตจึงวนเวียนกับเอกสาร การครุ่นคิด การรอคอย และความตื่นเต้นที่จะได้เริ่มชีวิตในสภาพแวดล้อมใหม่และเพื่อนร่วมร่วมงานใหม่
จึงอดคิดถึงห้วงเวลาอันเงียบเหงาและรอคอยในยามฤดูใบไม้ร่วง
ผมนิ่งและสดับเพลงของ แน็ท คิง โคล (Nat King Cole) และแปลความไว้ว่า
The falling leaves drift by the window
ใบไม้ร่วงผ่านหน้าต่าง
ใบไม้ร่วงผ่านหน้าต่าง
The autumn leaves of red and gold
ใบไม้แห่งฤดูใบไม้ร่วงสีแดงและดั่งทอง
ใบไม้แห่งฤดูใบไม้ร่วงสีแดงและดั่งทอง
I see your lips, the summer kisses
เห็นริมฝีปากเจ้า, คิมหันต์จูบลา
เห็นริมฝีปากเจ้า, คิมหันต์จูบลา
The sun-burned hands I used to hold
มือน้อยที่แดดเผานั้นข้าเคยกุม
มือน้อยที่แดดเผานั้นข้าเคยกุม
Since you went away the days grow long
เมื่อเจ้าจากลา วันเวลาช่างยืดยาว
เมื่อเจ้าจากลา วันเวลาช่างยืดยาว
And soon I'll hear old winter's song
พลันที่ยินเสียงของเหมันต์
พลันที่ยินเสียงของเหมันต์
But I miss you most of all my darling
ข้าคะนึงหาเจ้าเป็นที่สุด
ข้าคะนึงหาเจ้าเป็นที่สุด
When autumn leaves start to fall
เมื่อใบไม้เริ่มลาร่วงในสรทฤดู
เมื่อใบไม้เริ่มลาร่วงในสรทฤดู
(https://www.youtube.com/watch?v=684eg6S8dCw#action=share)
ผมทานอาหารค่ำเมื่อวันก่อนกับอาจารย์ชาวญี่ปุ่นกับอาจารย์ที่เคารพรักอีกสองท่าน
ในร้านอาหารอินเดียมีบทสนทนามากมาย ทั้งชีวิต วิชาการ อาหาร ความปลอดภัย อนาคตบ้านเมืองและความรัก
ในห้วงหนึ่งของบทสนทนา ผมคิดถึงเวลาที่ได้พำนักในญี่ปุ่นอย่างเลี่ยงไม่ได้
เมื่อเหล่าใบไม้พลันเปลี่ยนสี
และเริ่มร่วงหล่นอย่างจริงจัง
ยามนี้ กลับคิดถึงชีวิตช่วงนั้นอย่างมาก
บล็อกของ บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
Today is the 5th year to commemorate the day that Abhisit Vejjajiva started cracking down the United front for Democracy against Dictatorship (UDD) camp site on Rajadamri. It started with the killing of Seh. Daeng or Gen. Kattiya Sawasdiphol.
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ณ ประเทศแห่งหนึ่งที่เพิ่งจะพ้นจากยุคเผด็จการอันแสนเลวร้ายมา พวกเขาต้องการร่างรัฐธรรมนูญใหม่เพื่อแก้ปัญหาที่สะสมหมักหมมนานนับหลายปี
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ผมมักเอ่ยถึงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วอยู่หลายครั้ง ด้วยความรู้สึกสามัญธรรมดาเหมือนกับหลายๆ คนที่เชื่อว่า วันเวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปรวดเร็ว แ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
บทนำจากนิตยสารวิภาษา ฉบับที่ 61(ในการเผยแพร่ครั้งนี้ มีการแก้ไขการสะกดชื่อคุณจำกัด พลางกูร จากคำนำวิภาษาฉบับที่ 61 ที่ผมเขียนผิดเป็น "กำจัด" ต้องกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ)
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
คืนนี้หิมะโปรยลงมาตั้งแต่เย็น เป็นการฉลองวันคล้ายวันเกิดที่ห่างบ้านไม่น้อยทีเดียว แต่ก็เป็นเรื่องธรรมดา เพราะที่ผ่านมาก็เป็นแบบนี้ในหลายโอกาสเพราะวันคล้ายวันเกิดไม่มีอะไรต้องฉลองนอกเสียจากทบทวนชีวิตตัวเองว่าผ่านอะไรมาบ้าง
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
วันก่อนผมให้สัมภาษณ์กับรายการทีวีรายการหนึ่งซึ่งพาดหัวข่าวอาจจะแรงไปบ้างนะครับ ผมมีความเห็นต่อเรื่องการแต่งตั้งเครือญาติมานั่งเป็นผู้เชี่ยวชาญและผู้ช่วยปฏิบัติงานดังนี้นะครับ
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ตารางกิจกรรมนะครับForum on Human Rights and Everyday Governance in Thailand: Past, Present and Future Friday, March 6, 2015; 9 a.m.-5 p.m.
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
เมื่อวานนี้ (21 กุมภาพันธ์) หิมะยังโปรยเป็นสายลงมาไม่หยุดตั้งแต่ยามบ่าย นี่เป็นพายุหิมะระลอกที่สี่ เพียงแต่คราวนี้ไม่ยาวนานเหมือนครั้งก่อนๆ ในยามที่หิมะตกมาเป็นละอองเย็นๆ ยิ่งต้องระวัง เพราะหากสูดเข้าไปมากๆ อาจมีอาการป่วยได้ พวกเราเอง รวมทั้งผมต่างก็มีอาการป่วยกันคนละเล็กคนละน้อย เพราะสภาพอากาศที
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
ผมนั่งมองปุยหิมะที่พริ้วลงมาตามสายลมตาปริบๆ บางทีสายลมเกรี้ยวกราดพัดมันปลิวเป็นสาย เลื้อยไหลตามถนนและหลืบบ้าน บางทีมันอ้อยอิ่ง ค่อยๆ พริ้วลงมา แต่ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด