ชีวิต มีชีวา เมื่อฉันมาสะเนพ่อง ตอนที่ 1 Story teller โดย ณฐาภพ สังเกตุ

          ชีวิตในเมืองเต็มไปด้วยความวุ่นวายเร่งรีบของใครคนหนึ่ง โดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วเขาต้องการอะไรจากเมืองกรุงแห่งนี้จนเลื่อนมือถือไปๆมาๆเจอโพสหนึ่ง “เปิดรับเยาวชนนักเล่าเรื่องที่สนใจจะไปเที่ยว! แล้วกลับมาเล่าให้เราฟัง หากคุณมีวิธีการเล่าเรื่องเป็นของตัวเอง อะไรก็ได้ และพร้อมจะมองเห็นการเรียนรู้จากทุกอย่างรอบตัว เราอยากจะชวนคุณไปโดยเราสนับสนุนค่าเดินทางและค่าอยู่ค่ากินให้กับนักเล่าเรื่อง” ฟังดูน่าสนใจเที่ยวฟรี กินฟรี สนุกไม่สนุกก็อีกเรื่องหนึ่ง ผมตัดสินใจเขียนเล่าเรื่องของตนเองส่งไป และการเดินทางที่ผมจะไม่มีวันลืมเลือนก็กำลังจะเกิดขึ้นโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว

          ผมยังคงใช้ชีวิตพนักงานออฟฟิศเป็นบัณฑิตป้ายแดงทำงานได้ไม่กี่เดือน และยังคงตั้งคำถามหา passionของตนเองเสมอมามันเป็นเทรนยอดนิยมมากสำหรับเด็กจบใหม่ในการหาสิ่งที่ตนเองหลงไหลคลั่งไคล้ที่สามารถทำเป็นอาชีพได้แล้ว E-mail หนึ่งก็แจ้งเตือนขึ้นมา “ขอแสดงความยินดีด้วยคุณได้รับคัดเลือกเป็น 1 ใน 20 คน ที่ได้เข้าร่วมโครงการStory teller”พร้อมไฟล์แนบกำหนดการมาเปิดอ่านดูแล้วก็เหมือนรู้ว่าโชคชะตาคงไม่อยากให้เราได้ไป เพราะกำหนดการมีตั้ง 5 วัน ตั้งแต่ วันพุธ วันพฤหัสฯ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์คุณคิดว่าพนักงานป้ายแดงยังไม่ผ่านทดลองงานอย่างผมเขาจะให้หยุดไหมแต่!! ไม่ลองไม่รู้ ผมแบกหน้าเศร้าๆเดินไปพบหัวหน้าพร้อมบอกเหตุผลในการขอลางาน 3 วัน เจ้านายใจดีกับผมมากเขาให้ผมลาแต่เป็นลาออก ไม่ผ่านทดลองงานนะครับ เป็นคุณจะเลือกทางไหนดี แน่นอนสำหรับผมที่ไม่ได้มีต้นทุนชีวิตอะไรมากมาย การทำงานเลี้ยงชีพก็ยังคงเป็นสิ่งที่สำคัญแต่แค่นี้ยังหยุดความกระหายของผมไม่ได้ ผมรีบโทรหาผู้ดูแลโครงการ(พี่ตุ้ม) พร้อมแนะนำตัวบอกเหตุผลเสร็จสรรพ คำตอบที่ได้รับฟังดูแล้วก็คงแห้วไม่มีโอกาสได้ไป ในใจตอนนั้นก็รู้สึกเสียดาย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแย่เพราะไม่ได้หวังอะไรมากอยู่แล้ว ก็แค่อดไปเที่ยวฟรีแค่นั้นเอง

          แต่ผมมันเป็นพวกสุนัขถ้าได้กัดแล้วไม่ปล่อยง่ายๆ รวบรวมความกล้าเข้าไปหาผู้จัดการ ผมยื่นขอเสนอขอหยุดสองวัน พร้อมจะเคลียงานของตนเองให้เรียบร้อย และในที่สุดความพยายามของผมก็เป็นผล ผู้จัดการเซ็นอนุมัติ ผมรีบจัดแจงโทรหาพี่ตุ้ม พร้อมขอร้องในการร่วมโครงการในเวลาที่มีอยู่จำกัดกว่าเพื่อนคนอื่นซึ่งก็ต้องขอขอบคุณพี่เป็นอย่างมากที่เข้าใจและคอยให้คำแนะนำตลอด เรามีเวลาเตรียมตัวก่อนวันเริ่มโครงการเพียงสามวัน และแล้ววันที่เริ่มโครงการก็มาถึง เพื่อนๆจากทั่วประเทศทั้ง 20 คนเข้ามาร่วมทำกิจกรรมร่วมกันตลอด 1 วันเต็มซึ่งต้องบอกก่อนเลยว่าสมัยเป็นนักศึกษา ผมก็เป็นนักกิจกรรมตัวยงคนหนึ่งแต่กิจกรรมที่ผมทำจะไม่เคยเป็นกิจกรรมในระบบของสถานศึกษาส่วนใหญ่ก็จะตั้งกลุ่มกันขึ้นมาเอง มีชื่อเท่ๆ มีการรับน้องที่จัดขึ้นเอง คือสำหรับเรากิจกรรมทุกอย่าง เราชอบที่จะเป็นคนกำหนดขึ้นมาเองมากกว่าที่จะให้ใครมาคอยกำหนดให้เรา ผมจึงไม่ค่อยได้เข้าร่วมกิจกรรมกับทางสถานศึกษาจัดให้สักเท่าไหร่ ซึ่งการได้มาทำกิจกรรมในวันนั้นในช่วงแรกก็รู้สึกตื่นเต้นมองดูเพื่อนแต่ละคนที่มีความโดดเด่นในตนเอง มีความคิดที่อาจจะมองโลกกันคนละด้าน ความคิดในตอนนั้น ผมเหมือนเด็กเกเรหลังห้องที่ถูกจับในมาอยู่ในกลุ่มเพื่อนหน้าห้องที่เรียนเก่งๆ  แต่ผมก็ยินดีที่จะเปิดรับและปรับตัวให้ได้ซึ่งวันนั้นก็ผ่านไปได้ด้วยดีผมได้เพื่อนใหม่อย่าง “ชาติ”เด็กหนุ่มอายุ 16 จากเชียงใหม่ที่ใสซื่อขี้เล่น พี่แม็ค สถาปนิกหนุ่ม พูดจาอ่อนหวานจาก จ.ลำปาง โม สาวน้อยสายวิทฯ ที่ดูเหมือนกำลังหาคำตอบกับอะไรสักอย่างในชีวิต และส้มโอ สาวสวยผมสั้นที่ชอบดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจ และทั้ง 4 คนนี้กำลังจะเป็นเพื่อนร่วมทางในการเดินทางสุดพิเศษของผมและในค่ำคืนนั้นผมก็ได้รู้จัก หมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่งที่จังหวัด กาญจนบุรี สถานที่ที่ผมได้ฟังชื่อแล้ว รู้สึกต้องมนต์เสน่ห์อะไรบางอย่างที่มันดึงดูดผมอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่มีสถานที่อื่นอีกมากมายให้ผมเลือกแต่ในใจผมตอนนั้นกลับจดจ่ออยู่กับที่แห่งนี้แต่ในความจดจ่อนั้นก็มีความกลัวปนอยู่เพราะข้อมูลที่ได้รับมารับรู้ได้ถึงความลำบากในการเดินทางและความห่างไกลของสถานที่เล็กๆแห่งหนึ่งภายในทุ่งใหญ่นเรศวร ที่ผมตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า เราจะต้องได้มาพบกัน “หมู่บ้านสเนพ่อง”

 

เดินทาง เรียนรู้ แลกเปลี่ยน ก้าวข้าม โดย ดาราวดี พานิช

หลังจากครุ่นคิดมาทั้งคืน ถึงพื้นที่การเรียนรู้ มุกได้เลือกไปที่ ชุมชนไทดำ จังหวัดสุราษฎร์ธานีค่ะ มีหลายเหตุผลมากมายในการเลือกเดินทางครั้งนี้ นั่นก็คือ อยากที่จะไปเรียนรู้ถึงวัฒนธรรม พิธีกรรม รวมถึงวิถีชีวิตต่าง ๆของคนไทดำ ว่ามีความแตกต่างกับชีวิตประจำวันของเราอย่างไร และสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้

Kmyiwa in Suratthani 2018 (1) โดย นางสาวกฤษณ์มน แก้วจินดา

คำเตือน

การพยายามร้อยเรียงเรื่องราวมันคงจะชัดเจนจนสับสนมาก

อ่านประโยคเดียวงงไหมคะ?

ไม่ต้องพยายามเข้าใจอะไรให้มันง่ายหรอกค่ะ เดี๋ยวมันไม่สนุก ไปกันแบบงงๆกับคนงงๆดีกว่า

 

.

Pre-

ช่วงประมาณกลางเดือนตุลาคม 2561